تاریخچه مهم‌ترین رویدادهای علوم اعصاب از 4000 قبل از میلاد تا کنون

تاریخ‌ها و رویدادهای زیر از چندین منبع جمع آوری شده است. بدون شک این رویدادها، همه وقایع مهمی نیستند که در علوم اعصاب اتفاق افتاده… فقط برخی از مواردی است که من انتخاب کرده ام.

4000 قبل از میلاد تا 0 بعد از میلاد

حدود 4000 قبل از میلاد – اثر سرخوشی گیاه خشخاش در اسناد سومری گزارش شده است.

حدود 4000 قبل از میلاد – لوح‌های گِلی بین النهرین در مورد چگونگی استفاده از الکل برای رقیق کردن دارو صحبت می‌کنند.

حدود 2700 قبل از میلاد – شن نونگ منشا طب سوزنی است.

حدود 1700 قبل از میلاد – جراحی ادوین اسمیت بر پاپیروس نوشته شده است. اولین گزارش مکتوب در مورد سیستم عصبی.

حدود 1400-1200 قبل از میلاد – سیستم آیوودایی طب هندو توسعه می‌یابد.

حدود 600 قبل از میلاد – پزشک هندی Sushruta عمل جراحی آب مروارید را در Sushruta Samhita توصیف می‌کند.

حدود 500 قبل از میلاد – آلکمایون کروتونا اعصاب حسی را تشریح می کند.

حدود 500 قبل از میلاد – Alcmaion of Crotona عصب بینایی را توصیف می.کند.

حدود 500 قبل از میلاد – امپدوکلس پیشنهاد می‌کند که «پرتوهای بینایی» باعث بینایی می‌شود.

460-379 پ.م. – بقراط از صرع به عنوان یک اختلال در مغز صحبت می‌کند.

460-379 پ.م. – بقراط بیان می‌کند که مغز با احساس درگیر است و جایگاه هوش است.

387 ق.م. – افلاطون در آتن تدریس می‌کند و معتقد است مغز محل فرآیند ذهنی است.

335 پ.م. – ارسطو درباره خواب می‌نویسد; معتقد است قلب جایگاه فرآیند ذهنی است.

335-280 پ.م. – هروفیلوس (“پدر آناتومی”)؛ معتقد است بطن‌ها جایگاه هوش انسان هستند.

280 قبل از میلاد – Erasistratus of Chios به تقسیمات مغز اشاره می‌کند.

0 بعد از میلاد تا 1500 بعد از میلاد

حدود 100 پس از میلاد – مارینوس (Marinus) دهمین عصب جمجمه ای را توصیف می‌کند.

حدود 100 پس از میلاد – روفوس افسوسی (Rufus of Ephesus ) کیاسمای بینایی را توصیف و نام می‌برد.

177 بعد از میلاد – سخنرانی جالینوس (Galen) درباره مغز.

حدود 390 پس از میلاد – نمسیوس (Nemesius) دکترین بومی‌سازی همه عملکردهای ذهنی را توسعه می‌دهد.

حدود 900 پس از میلاد – رازی (Rhazes) هفت عصب جمجمه و 31 عصب نخاعی را در کتاب الحاوی فی الطب توصیف می‌کند.

حدود 1000 پس از میلاد – عمار بن علی موصلی (Ammar ibn Ali of Mosul ) به جراحی آب مروارید دست زد و عدسی کدر را از چشم خارج کرد.

حدود 1000 پس از میلاد – الهازن (Alhazen) چشم را با دستگاهی شبیه دوربین مقایسه می کند.

حدود 1000 پس از میلاد – الزهراوی (Al-Zahrawi) (همچنین به نام ابولکاسیس یا آلبوکاسیس (Abulcasis or Albucasis) شناخته می شود) چندین درمان جراحی برای اختلالات عصبی را توصیف می کند.

1021 پس از میلاد – ابن هیثم (الحازن) Al-Haytham (Alhazen) کتاب اپتیک (نورشناسی) را منتشر کرد.

1025 پس از میلاد – ابن سینا (Avicenna) در کتاب قانون پزشکی (Canon of Medicine) درباره بینایی و چشم می نویسد.

1088 پس از میلاد – ابوروح جرجانی (Abu Ruh) نور العیون (The Light of the Eyes) را می‌نویسد و چندین عمل چشم را توصیف می‌کند.

1260 پس از میلاد – لویی نهم (Louis IX)، Hopital des Quinze-Vingts، اولین موسسه را برای نابینایان تأسیس کرد.

1284 پس از میلاد – سالوینو دآرمات (Salvino D’Armate) عینک ساخت.

1316 پس از میلاد – Mondino de’Luzzi اولین کتاب درسی آناتومی اروپایی (Anothomia) را نوشت.

1402 پس از میلاد – بیمارستان سنت مری بیت لحم (St. Mary of Bethlehem Hospital) منحصراً برای بیماران روانی استفاده می‌شود.

1410 پس از میلاد – موسسه‌ای برای بیماران روانی در والنسیا، اسپانیا تأسیس شد.

1600 – 1500

1504 – لئوناردو داوینچی (Leonardo da Vinci) موم بطن های انسان را تولید کرد (با استفاده از تزریق موم قالب‌گیری به داخل مغز و سایر اعضای بدن مثل قلب به بررسی حفره‌های درونی آنها پرداخت).

1536 – نیکولو ماسا (Nicolo Massa) مایع مغزی نخاعی را توصیف کرد.

1538 – آندریاس وسالیوس (Andreas Vesalius) کتاب‌هایی مانند آناتومی بدن و ساختار بدن انسان را منتشر کرد.

1542 – ژان فرنل (Jean Fernel)، De naturali parte Medicinae را منتشر می کند که شامل اصطلاح “فیزیولوژی” برای اولین بار است.

1543 – آندریاس وسالیوس (Andreas Vesalius) کتاب “درباره عملکرد بدن انسان” را منتشر کرد.

1543 – آندریاس وسالیوس (Andreas Vesalius) درباره غده صنوبری بحث می کند و جسم مخطط را ترسیم می کند.

1549 – جیسون پراتنسیس (Jason Pratensis) کتاب De Cerebri Morbis را منتشر کرد که به بیماری های عصبی اختصاص داشت.

1550 – آندریاس وسالیوس (Vesalius) هیدروسفالی را توصیف می کند.

1550 – بارتولومئو ائوستاکی (Bartolomeo Eustachio) منشا مغزی اعصاب بینایی را توصیف می‌کند.

1558 – جیامباتیستا دلا پورتا (Giambattista della Porta) سمعک های چوبی را در کتاب خود جادوی طبیعی توصیف می کند.

1561 – گابریل فالوپیو (Gabriele Falloppio)، Observationes Anatomicae منتشر کرد و برخی از اعصاب جمجمه را توصیف کرد. اعصاب تروکلئار و آبدوسنس شناسایی شد.

1562 – بارتولومئو ائوستاکی (Bartolomeo Eustachio) کتاب معاینه اندام شنوایی را منتشر کرد.

1564 – جولیو سزار آرانزی (Giulio Cesare Aranzi) اصطلاح هیپوکامپ را ابداع کرد.

1573 – کنستانزو والریو (Constanzo Varolio) پونز را نامگذاری کرد.

1573 – کنستانزو والریو (Constanzo Varolio) برای اولین بار مغز را با شروع از پایه آن قطع کرد

1573 – ژیرولامو مرکوریاله یا مرکوریالی (Girolamo Mercuriali)، De nervis opticis را برای توصیف آناتومی عصب بینایی می نویسد.

1583 – فلیکس پلاتر (Georg Bartisch) بیان کرد که عدسی فقط نور را متمرکز می کند و شبکیه جایی است که تصاویر تشکیل می شوند.

1583 – گئورگ بارتیش (Georg Bartisch)، Ophthalmodouleia: das ist Augendienst را با نقاشی های چشم منتشر کرد.

1586 – A. Piccolomini بین قشر و ماده سفید تمایز قائل شد.

1587 – Guilio Cesare Aranzi بطن ها و هیپوکامپ را توصیف می کند. او همچنین نشان می دهد که شبکیه یک تصویر معکوس دارد.

1590 – زاخاریاس یانسن (Zacharias Janssen) میکروسکوپ مرکب را اختراع کرد.

1596 – آقای والتر رالی (Sir Walter Raleigh) در کتاب خود Discovery of the Large, Rich and Beautiful Empire of Guiana از سم پیکان نام برد.

1700 _ 1600

1601 – هیرانمس فابریسیوس (Hieronymus Fabricius)، ab Aquapendente Tractatus de Oculo Visusque Organo را منتشر کرد و محل صحیح عدسی را نسبت به عنبیه توصیف کرد.

1604 – یوهانس کپلر (Johannes Kepler) تصویر وارونه شده روی شبکیه را توصیف می‌کند.

1609 – J. Casserio اولین توصیف اجسام پستانی را منتشر کرد.

1611 – کتاب درسی لازاروس ریوریوس (Lazarus Riverius) که اختلالات هوشیاری را توصیف می‌کرد منتشر شد.

1621 – رابرت برتون (Robert Burton) کتاب آناتومی و تشریح مالیخولیا (The Anatomy of Melancholy) را درباره افسردگی منتشر کرد.

1623 – بنیتو داکا د والدز (Benito Daca de Valdes) اولین کتاب را در مورد سنجش بینایی و  تناسب عینک منتشر کرد.

1627 – ویلیام هاروی (William Harvey) نقش مغز را در حرکت قورباغه نشان داد.

1641 – فرنسیسکس سیلویس (Franciscus de la Boe Sylvius) شکاف در سطح جانبی مغز را توصیف کرد (شکاف سیلوین)

1644 – جووانی باتیستا اودیرنا (Giovanni Battista Odierna) ظاهر میکروسکوپی چشم مگس را در L’Occhio della Mosca توصیف می کند.

1649 – رنه دکارت (Rene Descartes) پینه آل را مرکز کنترل بدن و ذهن توصیف کرد.

1650 – فرنسیسکس سیلویس (Franciscus de la Boe Sylvius) یک گذرگاه باریک بین بطن سوم و چهارم (قنات سیلویوس) را توصیف می کند.

1658 – یوهان جاکوف وفر (Johann Jakof Wepfer) نظریه می دهد که پارگی رگ خونی مغز ممکن است باعث آپوپلکسی (سکته مغزی) شود.

1661 – توماس ویلیس یک مورد مننژیت را توصیف کرد 1662 – Rene Descartes De homine منتشر شد (او در 1650 درگذشت) 1664 – توماس ویلیس آناتوم مغزی (به لاتین) را منتشر کرد. 1664 – توماس ویلیس یازدهمین عصب جمجمه ای (عصب جانبی) را توصیف کرد. 1664 – توماس ویلیس پیشنهاد کرد که مایع مغزی نخاعی توسط شبکه کوروئید تولید می شود. 1664 – جراردوس بلاسیوس “عنکبوتیه” را کشف و نامگذاری کرد. 1664 – جان سومردام با تحریک مکانیکی عصب باعث انقباض ماهیچه قورباغه شد. 1665 – رابرت هوک اولین میکروسکوپ خود را شرح داد 1667 – رابرت هوک Micrographia را منتشر کرد 1668 – l’Abbe Edme Mariotte نقطه کور را کشف کرد 1670 – ویلیام مولینز عصب trochlear را نامگذاری کرد 1671 – Franciscus de la Boe Sylvius سپتوم پلوسیدوم را توصیف می کند. 1673 – جوزف دوورنی از تکنیک ابلیشن آزمایشی در کبوترها استفاده کرد 1681 – نسخه انگلیسی آناتوم مغزی توماس ویلیس منتشر شد 1681 – توماس ویلیس اصطلاح نورولوژی را ابداع کرد 1684 – Raymond Vieussens Neurographia Universalis را منتشر کرد 1684 – Raymond Vieussens از روغن جوش برای سفت کردن مغز استفاده کرد 1686 – توماس سیدنهام شکلی از کوریا را در کودکان و بزرگسالان جوان توصیف کرد 1695 – همفری ریدلی بدنه مقاوم را توصیف کرد 1695 – همفری ریدلی کتاب آناتومی مغز را منتشر کرد 1696 – جان لاک مقاله ای در مورد درک انسان می نویسد 1697 – جوزف جی دوورنی اصطلاح “شبکه بازویی” را معرفی کرد.