ششمین آیین نکوداشت پیشکسوتان زیست‌شناسی ایران: تجلیل از پروفسور حوری سپهری و دستاوردهای برجسته علمی

تحسین و تجلیل از بانوی دانش و عشق: پروفسور حوری سپهری و ششمین آیین نکوداشت پیشکسوتان زیست‌شناسی ایران

سلام و درود به همراهان فرهیخته،

با افتخاری ژرف و احساسی از تحسین و سپاس، اعلام می‌کنیم که ششمین آیین نکوداشت پیشکسوتان زیست‌شناسی ایران، امسال به تجلیل از بانویی اختصاص دارد که نامش با علم، فرهنگ و انسان‌دوستی درهم‌تنیده است؛ پروفسور حوری سپهری، چهره‌ای ماندگار در فیزیولوژی جانوری و از ارکان برجسته آموزش و پژوهش در دانشگاه تهران. این آیین در روز جمعه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۴ از ساعت ۱۵ تا ۱۷ در تالار هفده شهریور برگزار خواهد شد و فرصتی است برای پاسداشت زنی که هم علم را آموخت، هم آن را زیست و هم با سخاوتی کم‌نظیر به نسل‌های آینده هدیه کرد.

پروفسور حوری سپهری، زاده‌ی خانواده‌ای فرهنگی و هنرمند، از کودکی با نغمه‌های پیانو و شعر و دانش پرورش یافت. همان ذوقی که در کودکی بر کلاویه‌های پیانو جاری می‌کرد، بعدها در عرصه علم به شکل نغمه‌های پژوهش و نوآوری متجلی شد. مسیر تحصیلی درخشان او از دانشسرای عالی تا دانشگاه سوربن فرانسه، جلوه‌ای از اراده، پشتکار و عشق به دانایی است. او در همان جایی که می‌توانست در آسایش و رفاه بماند، تصمیم گرفت بازگردد — به خاکی که آن را «خانه‌ام، مأمن جانم» می‌خواند — و این بازگشت، نه از سر احساس، بلکه از ایمان به رسالت بود.

در دانشگاه تهران، پروفسور سپهری یکی از پایه‌گذاران آموزش فیزیولوژی جانوری در مقطع دکتری شد؛ بیش از صد مقاله و ده‌ها کتاب حاصل سال‌ها پژوهش و تفکر اوست. او نسلی از زیست‌شناسان را تربیت کرد که امروز هر یک در گوشه‌ای از جهان، پرچم علم ایران را برافراشته‌اند. شاگردانش او را نه فقط استادی سخت‌کوش، بلکه انسانی الهام‌بخش می‌دانند که با دقت علمی، مهربانی انسانی و انضباط فکری، چهره‌ای از پژوهشگرِ تمام‌عیار ایرانی را به نمایش گذاشته است.

با وجود دعوت دوباره از سوی دانشگاه سوربن برای ادامه فعالیت علمی در فرانسه، دکتر سپهری ماندن در ایران را انتخاب کرد. او باور داشت که شکوفایی علم زمانی معنا دارد که ریشه در خاک وطن بدواند. این باور ژرف، او را به نمادی از تعهد علمی و فرهنگی بدل ساخت؛ الگویی که نشان می‌دهد می‌توان در اوج جهانی ماند، بی‌آنکه از ریشه‌های ملی جدا شد.

اما آن‌چه نام دکتر سپهری را فراتر از دستاوردهای علمی‌اش می‌برد، نگاه انسان‌گرایانه و مسئولانه او به آموزش است. او با درک عمیق از نقش علم در بهروزی جامعه، جایزه حمایتی تحصیلی خود را برای دانشجویان دانشگاه تهران بنیان نهاد؛ حرکتی نیک‌اندیشانه برای پرورش استعدادهای درخشان و استمرار چرخه دانایی. این اقدام، نه فقط نماد سخاوت شخصی، بلکه بیانیه‌ای اخلاقی است از سوی استادی که علم را رسالت می‌داند، نه ابزار افتخار.

آیین نکوداشت پروفسور حوری سپهری، بزرگداشتی است از روحی که میان هنر، علم و انسانیت پلی ساخته است. این گردهمایی، تنها مراسمی برای ستایش یک پیشکسوت نیست؛ بلکه فرصتی است برای تامل در مسیر علمی بانویی که با دقت فیزیولوژیست‌ها، حساسیت هنرمندان و ایمان معلمان، زیست‌شناسی را به عرصه‌ای از زیبایی و معنا بدل کرده است.

در این آیین، پژوهشگران و دانشجویان از سراسر کشور گرد هم خواهند آمد تا ضمن مرور دستاوردهای علمی و آموزشی ایشان، از تجربه‌های شخصی و بینش‌های ژرف او در حوزه پژوهش، آموزش و اخلاق علمی بهره‌مند شوند. حضور در این مراسم، ادای احترام به بانویی است که نشان داده است شکوه علم، تنها در مقاله و کتاب نیست؛ در رفتار، در انتخاب و در تعهد به سرزمین نیز معنا دارد.

پروفسور حوری سپهری، به‌راستی نمونه‌ی زنده‌ی پیوند میان دانش و عشق، علم و وطن، و خرد و انسانیت است. یاد و نام او نه‌تنها در تاریخ دانشگاه تهران، بلکه در حافظه علمی ایران ماندگار خواهد ماند.

با سپاس از حضور و منش والا و تلاش‌های ماندگار استاد گرامی، پروفسور حوری سپهری.

با امید به دیدار شما در ششمین آیین نکوداشت پیشکسوتان زیست‌شناسی ایران،
برای پاسداشت زنی که علم را به نغمه‌ای از عشق بدل کرد.

دکتر آزاده باقری و گروهی از دانشجویان علاقه‌مند به زیست‌شناسی