اخلاق و آینده علوم اعصاب؛ حقایق مغز

ETHICS AND THE FUTURE OF NEUROSCIENCE

Modern science has the potential to change some of the most fundamental beliefs of our society. Brain science, in particular, has raised many ethical issues. Consider the history of brain research, where early attempts to understand the brain started or exacerbated practices such as phrenology, eugenics, forced sterilization, and unnecessary lobotomies. When the ethical frameworks of science fail, it can incur consequences that affect not only individuals, but society as a whole.

اخلاق و آینده علوم اعصاب

علم مدرن پتانسیل تغییر برخی از اساسی‌ترین باورهای جامعه ما را دارد. به ویژه علم مغز، مسائل اخلاقی بسیاری را مطرح کرده است. تاریخچه تحقیقات مغز را در نظر بگیرید، جایی که تلاش‌های اولیه برای درک مغز، شیوه‌هایی مانند جمجمه‌شناسی، اصلاح نژاد، عقیم‌سازی اجباری و لوبوتومی‌های غیرضروری را آغاز یا تشدید کرد. هنگامی که چارچوب‌های اخلاقی علم شکست می‌خورند، می‌توانند عواقبی را به دنبال داشته باشند که نه تنها بر افراد، بلکه بر کل جامعه تأثیر می‌گذارند.

In the future, new technologies that are already on the horizon will raise serious ethical questions. Genetics is one area under intense scrutiny. As you’ve read in this book, you’ve seen that many brain diseases have their roots in your genetic code, and scientists are now able to screen for some of these diseases while children are in the womb. Emerging technologies might soon help us identify potential problems and alter a child’s genes to prevent it. But is it ethical to alter an unborn child’s genetics to cure autism? Other genetic diseases, like Hunting- ton’s, will only manifest much later in life. Is it acceptable to “pre-treat” this disease with genetic alterations? What about making children smarter or increasing their chance of getting a perfect math score on their SATs? Some people believe that all children have the right to be genetically enhanced, while others insist that they retain the right not to be enhanced.

در آینده، فناوری‌های جدیدی که در حال حاضر در افق هستند، سوالات اخلاقی جدی را مطرح خواهند کرد. ژنتیک یکی از حوزه‌هایی است که تحت بررسی دقیق قرار دارد. همانطور که در این کتاب خوانده‌اید، دیده‌اید که بسیاری از بیماری‌های مغزی ریشه در کد ژنتیکی شما دارند و دانشمندان اکنون می‌توانند برخی از این بیماری‌ها را در رحم مادر غربالگری کنند. فناوری‌های نوظهور ممکن است به زودی به ما در شناسایی مشکلات بالقوه و تغییر ژن‌های کودک برای پیشگیری از آن کمک کنند. اما آیا تغییر ژنتیک یک کودک متولد نشده برای درمان اوتیسم اخلاقی است؟ سایر بیماری‌های ژنتیکی، مانند بیماری هانتینگتون، تنها در مراحل بعدی زندگی خود را نشان می‌دهند. آیا «پیش‌درمان» این بیماری با تغییرات ژنتیکی قابل قبول است؟ در مورد باهوش‌تر کردن کودکان یا افزایش شانس آنها برای گرفتن نمره کامل ریاضی در آزمون‌های SAT چطور؟ برخی افراد معتقدند که همه کودکان حق دارند از نظر ژنتیکی بهبود یابند، در حالی که برخی دیگر اصرار دارند که حق بهبود نیافتن را برای خود حفظ می‌کنند.

And who would have access to these enhancements? Will they only be available to children of the rich and powerful, leaving most of us behind? Similar questions can be asked of other therapies, like drugs or devices like transcranial stimulation, which alter the brain in order to treat it.

و چه کسی به این بهبودها دسترسی خواهد داشت؟ آیا آنها فقط در دسترس فرزندان ثروتمندان و قدرتمندان خواهند بود و بیشتر ما را پشت سر می‌گذارند؟ سوالات مشابهی را می‌توان در مورد سایر روش‌های درمانی، مانند داروها یا دستگاه‌هایی مانند تحریک ترانس‌کرانیال، که مغز را برای درمان تغییر می‌دهند، پرسید.

In the past, these questions were often posed by authors of science fiction. But with the startling technological advances of recent decades, these real-world challenges might be closer than you think. In fact, many scientists and doctors already deal with serious ethical quandaries created by neuroscience. For example, scientists can detect specific biomarkers for disorders such as depression, psychosis, and certain types of chronic pain. Are medical professionals obligated to take steps to treat a disease or disorder that currently shows no symptoms and might never actually materialize? When is the right time to intervene?

در گذشته، این سؤالات اغلب توسط نویسندگان داستان‌های علمی تخیلی مطرح می‌شد. اما با پیشرفت‌های شگفت‌انگیز فناوری در دهه‌های اخیر، این چالش‌های دنیای واقعی ممکن است از آنچه فکر می‌کنید، نزدیک‌تر باشند. در واقع، بسیاری از دانشمندان و پزشکان در حال حاضر با معضلات اخلاقی جدی ایجاد شده توسط علوم اعصاب دست و پنجه نرم می‌کنند. به عنوان مثال، دانشمندان می‌توانند نشانگرهای زیستی خاصی را برای اختلالاتی مانند افسردگی، روان‌پریشی و انواع خاصی از درد مزمن تشخیص دهند. آیا متخصصان پزشکی موظفند برای درمان بیماری یا اختلالی که در حال حاضر هیچ علامتی نشان نمی‌دهد و ممکن است هرگز واقعاً بروز نکند، اقداماتی انجام دهند؟ زمان مناسب برای مداخله چه زمانی است؟

There are even thornier questions to consider: When getting permission to treat the brain in some way, the organ that gives consent is the same as the organ being treated. How does that affect the idea of “informed consent” in cases like Alzheimer’s disease or a debilitating brain tumor? Should a doctor proceed with treatment when the patient (that is, his or her brain) might not have had the ability to properly consent?

سوالات پیچیده‌تری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند: هنگام دریافت مجوز برای درمان مغز به هر نحوی، عضوی که رضایت می‌دهد همان عضوی است که تحت درمان قرار می‌گیرد. این موضوع چگونه بر ایده «رضایت آگاهانه» در مواردی مانند بیماری آلزایمر یا تومور مغزی ناتوان‌کننده تأثیر می‌گذارد؟ آیا پزشک باید در حالی که بیمار (یعنی مغز او) ممکن است توانایی رضایت صحیح را نداشته باشد، درمان را ادامه دهد؟

The questions raised in this chapter have no easy answers. Your responses could depend on your religion, your socioeconomic class — and, yes, on the activity of your hormones, your neurotransmitters, and the progressive maturation and aging of your nervous system. The brain is the most complicated structure in the known universe, and investigating its mysteries seems to produce as many questions as answers – and these questions are scientific, ethical, legal and social. But the progress of science has always stirred up “inconvenient” questions about ethical behavior, social conventions, and the proper use of our institutions. Asking those questions early will help researchers and the public work together to create strong ethical frameworks for our evolving society.

سوالات مطرح شده در این فصل پاسخ‌های آسانی ندارند. پاسخ‌های شما می‌تواند به مذهب، طبقه اجتماعی-اقتصادی شما – و بله، به فعالیت هورمون‌ها، انتقال‌دهنده‌های عصبی شما و بلوغ و پیری تدریجی سیستم عصبی شما بستگی داشته باشد. مغز پیچیده‌ترین ساختار در جهان شناخته شده است و به نظر می‌رسد بررسی اسرار آن به همان اندازه که پاسخ می‌دهد، سوالات نیز ایجاد می‌کند – و این سوالات علمی، اخلاقی، قانونی و اجتماعی هستند. اما پیشرفت علم همیشه سوالات “نامناسبی” در مورد رفتار اخلاقی، قراردادهای اجتماعی و استفاده صحیح از نهادهای ما ایجاد کرده است. پرسیدن زودهنگام این سوالات به محققان و عموم مردم کمک می‌کند تا با هم برای ایجاد چارچوب‌های اخلاقی قوی برای جامعه در حال تکامل ما همکاری کنند.

Science is an ongoing process. Neuroscience has made many beneficial advances, but facts are also evolving as discoveries emerge. We are only on the very cusp of understanding the billions of cells and trillions of connections that form the human brain. Stay curious about the neuroscience you read in the news, keeping in mind what you have learned in this book to give you context behind the headlines. You are part of science, too. Dialogues between scientists are as vital as dialogues between neuroscientists and society. Creating a forum for debate and discussion holds out the best hope of answering questions in ways that advance our society now and in the future.

علم یک فرآیند مداوم است. علوم اعصاب پیشرفت‌های مفید بسیاری داشته است، اما حقایق نیز با ظهور اکتشافات در حال تکامل هستند. ما تازه در آستانه درک میلیاردها سلول و تریلیون‌ها اتصالی هستیم که مغز انسان را تشکیل می‌دهند. در مورد علوم اعصابی که در اخبار می‌خوانید کنجکاو باشید و آنچه را که در این کتاب آموخته‌اید به خاطر داشته باشید تا زمینه پشت تیترها را به شما بدهد. شما نیز بخشی از علم هستید. گفتگو بین دانشمندان به همان اندازه گفتگو بین دانشمندان علوم اعصاب و جامعه حیاتی است. ایجاد یک انجمن برای بحث و گفتگو، بهترین امید برای پاسخ به سوالات به روش‌هایی است که جامعه ما را در حال حاضر و در آینده پیشرفت می‌دهد.