تجربه مایکل تیلور؛ شنا در آب سرد و تاثیر شگفت‌انگیز آن بر کاهش درد و اسپاسم در ام‌اس

داریوش طاهری| به‌روزرسانی: ۱۹ مرداد ۱۴۰۴

۰ 35 🕒 14 دقیقه

تجربه مایکل تیلور؛ شنا در آب سرد و تاثیر شگفت‌انگیز آن بر کاهش درد و اسپاسم در ام‌اس

Mike Taylor (born 1964), also known by the alias Taylor MH, is an English athlete, public speaker, and author from Stourbridge, England.^[2] After being diagnosed with multiple sclerosis (MS) at the age of 26, he became the first person with MS to successfully swim a relay of the English Channel in 1997.^[3] Despite being unable to use his legs, he later completed a swimming relay of Loch Lomond in Scotland,^[2] a relay from Majorca to Menorca in the Balearic Islands, and three team relays from Santa Catalina Island to Santa Monica in California.^[1] In each case he raised funds to donate to non-profits such as the Multiple Sclerosis Society and the Myelin Research Project.^[2]^[3] He also founded the MS charity foundation Turning the Tides (TTT).^[4] Taylor is a frequent public speaker and has announced that he is releasing his memoir Making a Splash on History Publishing in 2012.^[1]^[5]

مایک تیلور (Mike Taylor) (متولد ۱۹۶۴)، که با نام مستعار تیلور ام‌اچ (Taylor MH) نیز شناخته می‌شود، یک ورزشکار (athlete)، سخنران عمومی (public speaker) و نویسنده اهل استوربریج (Stourbridge)، انگلستان است. پس از تشخیص بیماری مولتیپل اسکلروز (Multiple Sclerosis – MS) در سن ۲۶ سالگی، او نخستین فرد مبتلا به ام‌اس بود که در سال ۱۹۹۷ توانست به طور موفقیت‌آمیز در یک شنای امدادی (relay swim) از کانال انگلیس (English Channel) عبور کند.

با وجود اینکه قادر به استفاده از پاهای خود نبود، او بعداً یک شنا امدادی در دریاچه لاک لاموند (Loch Lomond) در اسکاتلند، یک شنا امدادی از مایورکا (Majorca) به مینورکا (Menorca) در جزایر بالئارس (Balearic Islands)، و سه شنا امدادی تیمی از جزیره سانتا کاتالینا (Santa Catalina Island) به سانتا مونیکا (Santa Monica) در کالیفرنیا را به پایان رساند.

در هر یک از این موارد، او پول‌هایی را برای اهدا به سازمان‌های غیرانتفاعی (non-profits) مانند انجمن مولتیپل اسکلروز (Multiple Sclerosis Society) و پروژه تحقیقات میلین (Myelin Research Project) جمع‌آوری کرد. همچنین او بنیاد خیریه بیماری ام‌اس به نام «گردش جزر و مد» (Turning the Tides – TTT) را تأسیس کرد. تیلور سخنران عمومی فعال و پرتکراری است و اعلام کرده که خاطرات خود را با عنوان «ایجاد موج» (Making a Splash) در انتشارات هیستوری (History Publishing) در سال ۲۰۱۲ منتشر خواهد کرد.

Early life

زندگی اولیه

Michael Taylor was born in 1964^[1] to Graham and Brenda Taylor of Pedmore, Stourbridge England.^[2] He is the youngest of three children, and at an early age had a strong affinity for sports, stating “as a child I drove everyone mad – I was always up to mischief; I lived outdoors, doing sports or riding my motocross bike.” As a child he participated in cricket and mountain biked, and in school he played rugby^[1] for the Stourbridge Rugby Club and ran for the Midlands.^[2]^[5] He also hiked and skied.^[1]

مایکل تیلور (Michael Taylor) در سال ۱۹۶۴ به دنیا آمد، فرزند گراهام (Graham) و برندا تیلور (Brenda Taylor) اهل پدمور (Pedmore)، استوربریج (Stourbridge) انگلستان است. او کوچک‌ترین فرزند از سه خواهر و برادر بوده و از همان کودکی علاقه زیادی به ورزش‌ها داشت، به طوری که خود گفته است: «وقتی کودک بودم همه را کلافه می‌کردم – همیشه در حال شیطنت بودم؛ بیشتر وقت‌ها بیرون از خانه زندگی می‌کردم، ورزش می‌کردم یا با موتور کراس (motocross bike) خود سواری می‌رفتم.»

او در کودکی در ورزش کریکت (cricket) شرکت داشت و دوچرخه‌سواری کوهستانی (mountain biking) انجام می‌داد و در مدرسه نیز راگبی (rugby) برای باشگاه راگبی استوربریج (Stourbridge Rugby Club) بازی می‌کرد و برای تیم میدلندز (Midlands) می‌دوید. علاوه بر این، پیاده‌روی طولانی (hiking) و اسکی (skiing) نیز انجام می‌داد.

Taylor has also stated he loved water and watersports from a young age, saying “At the age of three, much to the horror of my mother, my uncle threw me in at the local pool and I simply swam to the ladder with a big grin on my face. From that moment I never looked back. I was never trained to swim, it came naturally.” He swam competitively in school,^[6] later rowed for a Birmingham club, and picked up windsurfing and water skiing.^[1]

تیلور همچنین بیان کرده است که از کودکی علاقه زیادی به آب و ورزش‌های آبی (watersports) داشته است، و گفته: «در سن سه سالگی، که باعث ترس مادر من شد، عمویم مرا در استخر محلی انداخت و من فقط با لبخندی بزرگ روی صورتم به طرف نردبان شنا کردم. از آن لحظه دیگر هرگز به عقب نگاه نکردم. من هرگز آموزش شنا ندیدم، این توانایی به‌طور طبیعی در من وجود داشت.»

او در مدرسه به صورت رقابتی شنا می‌کرد، بعدها برای یک باشگاه در بیرمنگام (Birmingham) قایقرانی (rowing) کرد و ورزش‌های ویندسرفینگ (windsurfing) و واتر اسکی (water skiing) را نیز یاد گرفت.

Early career

حرفه و شغل اولیه

After obtaining a degree in graphic design at Canterbury, Taylor moved to London to begin his career.^[1] While working as a graphic designer for a large London agency he temporarily lost sight in his left eye, and assumed it was stress.^[5] At age 26 he was given the opportunity to travel, and purchased a cheap ticket to travel the world, working in multiple countries. He ended up working in a design company in Perth, Australia, before eventually moving back to London to join as a creative director at the multinational company Interbrand.^[1]

پس از اخذ مدرک طراحی گرافیک (graphic design) از دانشگاه کانتربری (Canterbury)، تیلور به لندن نقل مکان کرد تا کار خود را آغاز کند. در حالی که به عنوان طراح گرافیک برای یک آژانس بزرگ در لندن مشغول به کار بود، به طور موقت بینایی چشم چپ خود را از دست داد و تصور می‌کرد این وضعیت ناشی از استرس است.

در سن ۲۶ سالگی فرصت سفر برای او پیش آمد و بلیط ارزانی برای سفر به دور دنیا خرید و در کشورهای مختلف کار کرد. او در نهایت در یک شرکت طراحی در پرت (Perth)، استرالیا مشغول به کار شد و سپس به لندن بازگشت تا به عنوان مدیر خلاق (creative director) در شرکت چندملیتی اینتربرند (Interbrand) فعالیت کند.

MS diagnosis

تشخیص ام‌. اس.

While travelling, and a few months after he had temporarily lost his sight in his left eye, Taylor developed a slight limp, and assumed it was an old sporting injury.^[5] Upon his return to London he found subways and buses increasingly difficult,^[1] and finally went to a sports physiotherapist for treatment in 1993. He was diagnosed with multiple sclerosis^[5]^[7] at the age of 27.^[1]

در حین سفر و چند ماه پس از اینکه به طور موقت بینایی چشم چپ خود را از دست داده بود، تیلور دچار کمی لنگش (limp) شد و فکر می‌کرد این نتیجه یک آسیب ورزشی قدیمی است.

پس از بازگشت به لندن، استفاده از متروها و اتوبوس‌ها برایش به طور فزاینده‌ای دشوار شد و در نهایت در سال ۱۹۹۳ برای درمان به یک فیزیوتراپیست ورزشی (sports physiotherapist) مراجعه کرد. او در سن ۲۷ سالگی به بیماری مولتیپل اسکلروز (multiple sclerosis) مبتلا تشخیص داده شد.

Multiple sclerosis (MS) is currently untreatable and leads to physical degeneration.^[5] However, Taylor attempted to continue living as normal; he fixed a string to the gear lever of his racing bike so he could continue to use it,^[7] bought his first house, and started his own graphic design company, “Spirit Partnership.”^[1]^[3] Taylor’s limp continued to progress to the point that within three months he needed a walking stick.^[5] A few years later he needed to use a wheelchair,^[8] and has stated “I was at rock bottom. It was like my life was over.”^[5]

مولتیپل اسکلروز (Multiple Sclerosis – MS) در حال حاضر درمان‌ناپذیر است و منجر به تحلیل رفتن جسمانی (physical degeneration) می‌شود. با این حال، تیلور تلاش کرد تا زندگی عادی خود را ادامه دهد؛ او یک نخ را به دسته دنده دوچرخه مسابقه‌ای (racing bike) خود بست تا بتواند همچنان از آن استفاده کند، اولین خانه خود را خرید و شرکت طراحی گرافیک خود به نام «اسپیریت پارتنرشپ» (Spirit Partnership) را راه‌اندازی کرد.

لنگش (limp) تیلور به تدریج پیشرفت کرد تا جایی که ظرف سه ماه نیاز به عصا پیدا کرد. چند سال بعد او مجبور شد از ویلچر استفاده کند و خود گفته است: «در پایین‌ترین نقطه زندگی‌ام بودم. انگار زندگی من تمام شده بود.»

Swimming events

English Channel relay

Training

رویدادهای شنای

شنا در کانال انگلیس – شنا امدادی

تمرین‌ها

Taylor became determined to regain his fitness, and found that cold water relieved some of the pain and cramps of MS.^[5]^[6] In 1997, at the age of 32, he had moved to Lavender Garden, Battersea.^[2]^[3] He also began training at the Tooting Bec Lido, the largest open-air unheated swimming pool in London. However, he stated “I got bored swimming up and down in a pool all the time and decided to stretch myself further,”^[5] and began a five-month training regime to swim the English Channel. He placed an advertisement on the Tooting Bec Lido notice board for volunteers to join him in a relay, and began training with five other swimmers for the 21-mile swim.^[3]

تیلور مصمم شد تا تناسب اندام (fitness) خود را بازیابد و متوجه شد که آب سرد می‌تواند بخشی از درد و گرفتگی‌های ناشی از ام‌اس (MS) را تسکین دهد. در سال ۱۹۹۷ و در سن ۳۲ سالگی، او به منطقه لاوندر گاردن (Lavender Garden) در باترسی (Battersea) نقل مکان کرده بود. همچنین تمرین‌های خود را در استخر روباز بدون گرمایش توتینگ بک لیدو (Tooting Bec Lido)، که بزرگ‌ترین استخر روباز بدون حرارت در لندن است، آغاز کرد.

با این حال، او گفته است: «شنا کردن پیوسته در یک استخر برایم خسته‌کننده شده بود و تصمیم گرفتم خودم را بیشتر به چالش بکشم.» بنابراین، یک برنامه تمرینی پنج ماهه را برای شنا در کانال انگلیس (English Channel) شروع کرد. او در تابلو اعلانات استخر توتینگ بک لیدو آگهی‌ای برای جذب داوطلبان جهت پیوستن به تیم شنا امدادی (relay) خود منتشر کرد و همراه با پنج شناگر دیگر برای شنا در مسافت ۲۱ مایل تمرین کرد.

The swim

شنا

Taylor’s relay swim across the English Channel took place on 11 August 1997.^[3] He used a special wet suit shorts to keep his legs afloat,^[3]^[9] and the team left from Dover^[9] and ended in Calais, France. Among Taylor’s fellow relayers were Alistair Park, Hilary Kempton, Margy Sullivan, John Coningham-Rolls and Veronique Dochain, each taking hour-long shifts in the water while the rest paced alongside in a boat.^[3] Taylor stated “I was the first to swim in the water and I was terrified. I set off just before 4 am and it was pitch black. I swam for the first hour and then the others, who were on a boat, took it in turns. It took about 13 hours and 42 minutes. When we arrived, we shook the hands of French people, they were lying on the beach and wondering what the hell was going on. We had champagne on the boat. It was the best.”^[2]

شنا امدادی (relay swim) تیلور در کانال انگلیس در تاریخ ۱۱ اوت ۱۹۹۷ انجام شد. او از شلوارک ویژه‌ای از جنس لباس غواصی (wet suit shorts) استفاده کرد تا پاهایش را در آب نگه دارد. تیم از دوور (Dover) حرکت کرد و در کالای (Calais)، فرانسه پایان یافت. از میان همراهان تیلور در این شنا امدادی، آلیستر پارک (Alistair Park)، هیلاری کمپتون (Hilary Kempton)، مارگی سالیوان (Margy Sullivan)، جان کونیگهام-رولز (John Coningham-Rolls) و ورونیک دوچن (Veronique Dochain) حضور داشتند که هر یک به نوبت به مدت یک ساعت در آب شنا می‌کردند، در حالی که بقیه اعضا در قایق کنارش حرکت می‌کردند.

تیلور گفته است: «من اولین نفری بودم که وارد آب شدم و خیلی ترسیده بودم. حوالی ساعت ۴ صبح حرکت کردم و هوا کاملاً تاریک بود. برای اولین ساعت شنا کردم و سپس بقیه که روی قایق بودند به نوبت شنا کردند. کل مسیر حدود ۱۳ ساعت و ۴۲ دقیقه طول کشید. وقتی رسیدیم، با مردم فرانسوی دست دادیم؛ آن‌ها روی ساحل دراز کشیده بودند و نمی‌دانستند چه اتفاقی افتاده است. ما در قایق شامپاین خوردیم. بهترین لحظه بود.»

Taylor was the first man with diagnosed MS to take part in a swim across the English Channel.^[2] He and his fellow swimmers fundraised more than £30,000 for the Multiple Sclerosis Society and the Myelin Research Project.^[2]^[3]

تیلور نخستین مردی بود که با تشخیص بیماری مولتیپل اسکلروز (Multiple Sclerosis – MS) در شنا از کانال انگلیس شرکت کرد. او و سایر شناگران همراهش بیش از ۳۰,۰۰۰ پوند برای انجمن مولتیپل اسکلروز (Multiple Sclerosis Society) و پروژه تحقیقات میلین (Myelin Research Project) جمع‌آوری کردند.

Loch Lomond relay

In 1998, Taylor took part in a second 22-mile swimming relay across Scotland’s Loch Lomond.^[2]^[6]^[10]

شنا امدادی در دریاچه لاک لاموند

در سال ۱۹۹۸، تیلور در دومین شنا امدادی به طول ۲۲ مایل در دریاچه لاک لاموند (Loch Lomond) در اسکاتلند شرکت کرد.

Mediterranean relay

Taylor and his team continued to train at the Tooting Bec Lido, and in 1998 they undertook a 25-mile swim from Majorca to Menorca in the Balearic Islands of the Mediterranean Sea.^[1]^[6]^[10]^[11] Taylor, at that point 33 years old, swam two hours in the relay and stated “It was the most incredible and exhausting swim of my life. At the beginning the sea was like a mill pond, but when the wind picked up – swimming through very choppy waters became a real test of fitness. It was like swimming uphill.”^[12]

شنا امدادی مدیترانه‌ای

تیلور و تیمش تمرین‌های خود را در استخر توتینگ بک لیدو ادامه دادند و در سال ۱۹۹۸، شنا به مسافت ۲۵ مایل از مایورکا (Majorca) به مینورکا (Menorca) در جزایر بالئارس (Balearic Islands) واقع در دریای مدیترانه (Mediterranean Sea) را انجام دادند. در آن زمان تیلور ۳۳ ساله بود و به مدت دو ساعت در شنا امدادی شرکت کرد و گفت: «این شگفت‌انگیزترین و خسته‌کننده‌ترین شنا در طول زندگی من بود. در ابتدا دریا مانند یک استخر آرام بود، اما وقتی باد شدت گرفت، شنا در آب‌های بسیار موج‌دار واقعاً آزمونی برای تناسب اندام (fitness) بود. مثل شنا کردن در سراشیبی بود.»

California relays

On 18 September 1999, Taylor and his relay team swam off the coast of California from Santa Catalina Island to Santa Monica.^[1] The relay lasted over 17+1⁄2 hours for 38 miles.^[10] Taylor stated “During the swim dolphins accompanied us for most of the way, but there was a shark following us for some of the way.”^[10] The group again used the event to raise funds for MS research,^[11] totalling £15,000 for MS research.^[5]^[10] At that point in his life Taylor lived in Balham, London.^[10]

شناهای امدادی در کالیفرنیا

در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۹، تیلور و تیم شنا امدادی‌اش از جزیره سانتا کاتالینا (Santa Catalina Island) تا سانتا مونیکا (Santa Monica) در سواحل کالیفرنیا شنا کردند. این شنا امدادی بیش از ۱۷ ساعت و نیم طول کشید و مسافتی برابر با ۳۸ مایل را پوشش داد.

تیلور بیان کرد: «در طول شنا، دلفین‌ها بیشتر مسیر همراه ما بودند، اما یک کوسه نیز بخشی از مسیر ما را دنبال می‌کرد.» این گروه بار دیگر از این رویداد برای جمع‌آوری کمک مالی جهت تحقیقات مولتیپل اسکلروز (MS research) استفاده کرد و مجموعاً ۱۵,۰۰۰ پوند برای این منظور جمع‌آوری کردند. در آن زمان تیلور در منطقه بالهام (Balham)، لندن زندگی می‌کرد.

Later iterations

Taylor has organised and participated in the Catalina swim three times.^[1]^[6] When it took place again on 29 September 2001,^[7] there were eight international relay teams participating, each team with one swimmer with MS. Former Olympic medalist Duncan Goodhew swam with Taylor on his team.^[7] Proceeds from fund-raising were all donated the Myelin Project.^[10]

نسخه‌های بعدی

تیلور سه بار شنا در کاتالینا (Catalina swim) را سازماندهی کرده و در آن شرکت داشته است. وقتی این رویداد مجدداً در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۱ برگزار شد، هشت تیم شنا امدادی بین‌المللی شرکت داشتند که هر تیم شامل یک شناگر مبتلا به مولتیپل اسکلروز (MS) بود. دیکان گودهیو (Duncan Goodhew)، مدال‌آور سابق المپیک، نیز در تیم تیلور شنا کرد. درآمدهای حاصل از جمع‌آوری کمک‌ها به طور کامل به پروژه میلین (Myelin Project) اهدا شد.

Turning the Tides

Taylor co-founded the international charity foundation “Turning the Tides” (TTT). The organisation’s stated goal is to support positive, result-driven MS Research, particularly in the Phase One Trial stage of research in MS Repair, which many major establishments have overlooked for its potential risk.^[4] In particular TTT is known for organising fund raising events that have reached global audiences in the millions, and helping fund myelin replacement research by Dr. Timothy Vollmer of Yale University.^[1] In 2004 The Charity Commissioners approved a request from Taylor and other TTT trustees to close down TTT as a separate entity and transfer funds to the Multiple Sclerosis Resource Center (MSRC).^[4]

گردش جزر و مد (Turning the Tides)

تیلور یکی از بنیان‌گذاران مشترک بنیاد خیریه بین‌المللی «گردش جزر و مد» (Turning the Tides – TTT) است. هدف اعلام‌شده این سازمان حمایت از تحقیقات مثبت و نتیجه‌محور در زمینه مولتیپل اسکلروز (MS Research) است، به‌ویژه در مرحله آزمایش فاز یک (Phase One Trial) تحقیقات ترمیم مولتیپل اسکلروز (MS Repair)، که بسیاری از مؤسسات بزرگ به دلیل ریسک احتمالی آن را نادیده گرفته‌اند.

به طور خاص، TTT به دلیل سازماندهی رویدادهای جمع‌آوری کمک مالی که به مخاطبان جهانی میلیونی دست یافته‌اند شناخته شده و همچنین در تأمین مالی تحقیقات جایگزینی میلین (myelin replacement research) توسط دکتر تیموتی وولمر (Dr. Timothy Vollmer) از دانشگاه ییل (Yale University) کمک کرده است.

در سال ۲۰۰۴، کمیسیون خیریه‌ها (The Charity Commissioners) درخواست تیلور و سایر اعضای هیئت امنا TTT را برای انحلال TTT به عنوان یک نهاد مستقل و انتقال وجوه به مرکز منابع مولتیپل اسکلروز (Multiple Sclerosis Resource Center – MSRC) تصویب کرد.

Public speaking

Taylor has spent much of his career living with MS, and while he had never done public speaking prior to his diagnosis, he soon became an active public speaker. He has stated he loves it and enjoys the benefits others get from him, saying “Frankly, most people don’t have a disability as dramatic as MS. They see themselves as ‘not enough’ – not thin enough, not creative enough, not smart enough, not educated enough – whatever. And they become obsessed with their ‘not enough-ness.’ So life just continues to agree with them. It’s a self-fulfilling prophesy, isn’t it? Life is to be lived and I encourage people to live it.” His signature speech is titled The Domain of Opportunity – a Simple Shift of Focus.^[1]

سخنرانی عمومی (Public speaking)

تیلور بخش زیادی از دوران حرفه‌ای خود را در کنار زندگی با بیماری مولتیپل اسکلروز (MS) سپری کرده است و در حالی که پیش از تشخیص بیماری هرگز سخنرانی عمومی انجام نداده بود، به زودی به یک سخنران فعال تبدیل شد. او گفته است که این کار را دوست دارد و از فوایدی که دیگران از او دریافت می‌کنند لذت می‌برد. او بیان می‌کند: «صادقانه بگویم، بیشتر مردم نقص جسمانی به شدت مولتیپل اسکلروز ندارند. آن‌ها خود را ‘کافی نیستند’ می‌بینند – نه به اندازه کافی لاغر، نه به اندازه کافی خلاق، نه به اندازه کافی باهوش، نه به اندازه کافی تحصیل‌کرده – هرچه که باشد. و آن‌ها به ‘کافی نبودن’ خود وسواس پیدا می‌کنند. پس زندگی فقط همین را برای آن‌ها تأیید می‌کند. این یک پیشگویی خودبرآورده است، مگر نه؟ زندگی باید زندگی شود و من مردم را تشویق می‌کنم که آن را زندگی کنند.» سخنرانی شاخص او با عنوان «دامنه فرصت‌ها – یک تغییر ساده در تمرکز» (The Domain of Opportunity – a Simple Shift of Focus) است.

Memoir

Taylor is currently in the process of writing a book about his experiences.^[1] Titled Making a Splash, it is set to be released by History Publishing in 2012.^[5]

خاطرات (Memoir)

تیلور در حال حاضر در فرآیند نگارش کتابی درباره تجربیات خود است. این کتاب با عنوان «ایجاد موج» (Making a Splash) قرار است توسط انتشارات هیستوری (History Publishing) در سال ۲۰۱۲ منتشر شود.

Personal life

Taylor currently lives in Los Angeles with his wife Helen, a local Californian whom he met after his third Santa Monica relay.^[1]

زندگی شخصی (Personal life)

تیلور در حال حاضر در لس‌آنجلس (Los Angeles) همراه با همسرش هلن (Helen)، که اهل محلی کالیفرنیا است و پس از سومین شنا امدادی‌اش در سانتا مونیکا با او آشنا شد، زندگی می‌کند.

References

“Home”. DomainofOpportunity.com. Archived from the original on 13 April 2010. Retrieved 3 July 2010.
“MS victim describes his Channel swim triumph: “I did it to prove that I’m not on the scrapheap, explains defiant Michael.””. Express and Star (page 12). Retrieved 26 May 2011.
“Taylor-made hero”. South London Press. 22 August 1997. Retrieved 26 May 2011.
“Turning the Tides”. Multiple Sclerosis Resource Center. Retrieved 26 May 2011.
“Mike Fit for Life After Shattering Diagnosis”. The Mirror. 10 September 1999. Retrieved 26 May 2011.
“In the Swim – Mike Taylor”. Multiple Sclerosis Resource Center. Retrieved 26 May 2011.
“Swimming to Santa Monica”. Independent. 18 October 2001. Retrieved 26 May 2011.
“Mike Taylor Bio”. Multiple Sclerosis Resource Center. Retrieved 26 May 2011.
“MS man swims channel”. Retrieved 26 May 2011.
Eldred, Georgia. “Mike Does His Charity Swim, With Dolphins…And a Shark”. South London Press. Archived from the original on 24 March 2012. Retrieved 26 May 2011.
Eldred, Georgia. “Shark Waters Beckon for Fundraiser Mike”. South London Press. Retrieved 26 May 2011.
Sowersby, Mark. “A triumph in the Med for Taylor”. Retrieved 26 May 2011.