عادت‌های خواب سالم، کودک شاد؛ چرا خواب سالم بسیار مهم است

Infants and children who are still offender age

نوزادان و کودکانی که هنوز در سن بلوغ هستند

[may be] attacked by … wakefulness at night.

—AULUS CORNELIUS CELSUS, A.D. 130

—اولوس کورنلیوس سلسوس، ۱۳۰ میلادی

Sleeplessness in children and worrying about sleeplessness have been around for a long time.

بی‌خوابی در کودکان و نگرانی در مورد بی‌خوابی مدت‌هاست که وجود دارد.

Healthy sleep appears to come so easily and naturally to newborn babies. Effortlessly, they fall asleep and stay asleep. Their sleep patterns, however, shift and evolve as the brain matures during the first few weeks and months. Such changes may result in “day/night confusion”—long sleep periods during the day and long wakeful periods at night. This is bothersome, but it is only a problem of timing. The young infant still does not have any difficulty falling asleep or staying asleep. After several weeks of age, though, parents can shape natural sleep rhythms and patterns into sleep habits.

به نظر می‌رسد خواب سالم برای نوزادان تازه متولد شده بسیار آسان و طبیعی است. آنها به راحتی به خواب می‌روند و در خواب می‌مانند. با این حال، الگوهای خواب آنها با بلوغ مغز در چند هفته و ماه اول تغییر می‌کند و تکامل می‌یابد. چنین تغییراتی ممکن است منجر به “سردرگمی روز/شب” شود – دوره‌های طولانی خواب در طول روز و دوره‌های طولانی بیداری در شب. این آزاردهنده است، اما فقط مشکل زمان‌بندی است. نوزاد هنوز هیچ مشکلی در خوابیدن یا در خواب ماندن ندارد. با این حال، پس از چند هفته، والدین می‌توانند ریتم‌ها و الگوهای طبیعی خواب را به عادات خواب تبدیل کنند.

It comes as a surprise to many parents that healthy sleep habits do not develop automatically. In fact, parents can and do help or hinder the development of healthy sleep habits. Of course, children will spontaneously fall asleep when totally exhausted—“crashing” is a biological necessity! But this is un healthy, because extreme fatigue (often identified by “wired” behavior immediately preceding the crash) interferes with normal social interactions and even learning. You should not assume that it is “natural” for all children to get peevish, irritable, or cranky at the end of the day. Well-rested children do not behave this way.

برای بسیاری از والدین جای تعجب است که عادات خواب سالم به طور خودکار ایجاد نمی‌شوند. در واقع، والدین می‌توانند به ایجاد عادات خواب سالم کمک کنند یا مانع آن شوند. البته، کودکان وقتی کاملاً خسته هستند، خود به خود به خواب می‌روند – “خواب آلودگی” یک ضرورت بیولوژیکی است! اما این ناسالم است، زیرا خستگی شدید (که اغلب با رفتار “مهار شده” بلافاصله قبل از خواب آلودگی مشخص می‌شود) در تعاملات اجتماعی طبیعی و حتی یادگیری اختلال ایجاد می‌کند. نباید تصور کنید که بدخلقی، کج‌خلقی یا بدخلقی در پایان روز برای همه کودکان «طبیعی» است. کودکانی که خوب استراحت کرده‌اند، این‌گونه رفتار نمی‌کنند.

Before electricity, radio, television, computers, or commuting long distances to work, children went to sleep earlier than children do today. Our current popular late bedtimes may be no more “natural” than the outdated “natural” belief that fatter babies are healthier babies. Commonly held or popular beliefs about what is natural, normal, or healthy are not always true. In addition, when you think of child rearing, it may appear “natural” for you to consider parenting practices performed in traditional cultures. That is, breast-feed frequently day and night and sleep with your baby, wear your baby in a sling or soft carrier, always be close to your baby, and always respond to your baby. This is not always practical for some families, and even for those families who choose this “natural” style, their baby’s extreme fussiness/crying/not sleeping or “unnatural” factors can interfere.

باور «طبیعی» مبنی بر اینکه نوزادان چاق‌تر، نوزادان سالم‌تری هستند. باورهای رایج یا رایج در مورد آنچه طبیعی، نرمال یا سالم است، همیشه درست نیستند. علاوه بر این، وقتی به تربیت کودک فکر می‌کنید، ممکن است در نظر گرفتن شیوه‌های فرزندپروری که در فرهنگ‌های سنتی انجام می‌شود، «طبیعی» به نظر برسد. یعنی، به طور مکرر روز و شب به نوزاد خود شیر بدهید و با او بخوابید، نوزاد خود را در یک آغوشی یا کریر نرم قرار دهید، همیشه نزدیک به نوزاد خود باشید و همیشه به او پاسخ دهید. این همیشه برای برخی از خانواده‌ها عملی نیست و حتی برای خانواده‌هایی که این سبک «طبیعی» را انتخاب می‌کنند، بی‌قراری/گریه/نخوابیدن شدید نوزاد یا عوامل «غیرطبیعی» می‌تواند تداخل ایجاد کند.

“NATURAL” VERSUS “UNNATURAL”

«طبیعی» در مقابل «غیرطبیعی»

“Natural”

«طبیعی»

All babies have spells of fussing and crying.

همه نوزادان دوره‌هایی از بی‌قراری و گریه دارند.

These spells distress all parents.

این دوره‌ها همه والدین را ناراحت می‌کند.

All parents want to soothe their baby.

همه والدین می‌خواهند نوزاد خود را آرام کنند.

The more the baby fusses or cries, the less she sleeps.

هرچه نوزاد بیشتر نق نق کند یا گریه کند، کمتر می‌خوابد.

The less the baby sleeps, the less the parents sleep.

هرچه نوزاد کمتر بخوابد، والدین نیز کمتر می‌خوابند.

The less the parents sleep, the harder it is for them to soothe their baby.

هرچه والدین کمتر بخوابند، آرام کردن نوزاد برایشان دشوارتر می‌شود.

Relatives and friends want to help soothe the baby and are expected to assist parents.

اقوام و دوستان می‌خواهند به آرام کردن نوزاد کمک کنند و از آنها انتظار می‌رود که به والدین کمک کنند.

Breast-feeding and sleeping with your baby are powerful ways to soothe your baby.

شیر دادن و خوابیدن با نوزاد، راه‌های قدرتمندی برای آرام کردن نوزاد هستند.

“Unnatural”

«غیرطبیعی»

Urban stimulation (noises, voices, delivery trucks, shopping trips, errands) may interfere with baby’s sleeping.

محرک‌های شهری (سروصداها، صداها، کامیون‌های حمل بار، خرید و کارهای روزمره) ممکن است در خواب کودک اختلال ایجاد کنند.

Day care (not being able to put your child to sleep when just starting to become tired, or too much stimulation) may interfere with baby’s sleeping.

مراقبت روزانه (عدم توانایی در خواباندن کودک وقتی تازه خسته شده است، یا تحریک بیش از حد) ممکن است در خواب کودک اختلال ایجاد کند.

Social isolation forcing only the mother to be wholly responsible to take care of soothing and sleeping may cause intense stress for the mother.

انزوای اجتماعی که فقط مادر را مجبور می‌کند مسئولیت کامل مراقبت از آرامش و خواب را بر عهده بگیرد، ممکن است باعث استرس شدید برای مادر شود.

Busy modern lifestyles means that parents have many things to do and little time to do them; sometimes they have to take their baby with them even at sleep times.

سبک زندگی مدرن و پرمشغله به این معنی است که والدین کارهای زیادی برای انجام دادن دارند و زمان کمی برای انجام آنها دارند. گاهی اوقات آنها مجبورند کودک خود را حتی در زمان خواب نیز با خود ببرند.

Mothers have to work outside the house, miss playing with their baby, and keep their baby up too late at night.

مادران مجبورند بیرون از خانه کار کنند، بازی با کودک خود را از دست می‌دهند و کودک خود را تا دیروقت بیدار نگه می‌دارند.

Fathers or mothers have a long commute and return home from work late, want to play with their baby, and keep their baby up too late at night.

پدران یا مادران مسیر طولانی رفت و آمد دارند و دیر از محل کار به خانه برمی‌گردند، می‌خواهند با کودک خود بازی کنند و کودک خود را تا دیروقت بیدار نگه می‌دارند.

Grandparents interfere with sleep routines.

پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در روال خواب دخالت می‌کنند.

Dr. Christian Guilleminault, who along with Dr. William C. Dement was the founding editor of the world’s leading journal of sleep research, taught me to consider five fundamental principles of understanding sleep:

دکتر کریستین گیله‌مینالت، که به همراه دکتر ویلیام سی. دمنت، سردبیر و بنیان‌گذار مجله‌ی پیشرو در زمینه‌ی تحقیقات خواب در جهان بود، به من آموخت که پنج اصل اساسی برای درک خواب را در نظر بگیرم:

1. The sleeping brain is not a resting brain.

2. The sleeping brain functions in a different manner than the waking brain.

3. The activity and work of the sleeping brain are purposeful.

4. The process of falling asleep is learned.

5. Providing the growing brain with sufficient sleep is necessary for developing the ability to concentrate and an easier temperament.

۱. مغز در حال خواب، مغز در حال استراحت نیست.

۲. مغز در حال خواب به شیوه‌ای متفاوت از مغز در حال بیداری عمل می‌کند.

۳. فعالیت و کار مغز در حال خواب هدفمند است.

۴. فرآیند به خواب رفتن آموخته می‌شود.

۵. فراهم کردن خواب کافی برای مغز در حال رشد، برای توسعه توانایی تمرکز و خلق و خوی آسان‌تر ضروری است.

Sleep is the power source that keeps your mind alert and calm. Every night and at every nap, sleep recharges the brain’s battery. Sleeping well increases brainpower just as lifting weights builds stronger muscles, because sleeping well increases your attention span and allows you to be physically relaxed and mentally alert at the same time. Then you are at your personal best.

خواب منبع انرژی است که ذهن شما را هوشیار و آرام نگه می‌دارد. هر شب و در هر چرت، خواب باتری مغز را شارژ می‌کند. خوب خوابیدن قدرت مغز را افزایش می‌دهد، همانطور که وزنه‌برداری عضلات قوی‌تری می‌سازد، زیرا خوب خوابیدن دامنه توجه شما را افزایش می‌دهد و به شما اجازه می‌دهد همزمان از نظر جسمی آرام و از نظر ذهنی هوشیار باشید. در این صورت در بهترین حالت خود هستید.

As you will discover as you read this book, when children learn to sleep well, they also learn to maintain optimal wakeful-ness. The notion of optimal wakefulness, also called optimal alertness, is important, because we tend to think simplistically of being either awake or asleep. Just as our twenty-four-hour cycle consists of more than just the two states called daytime and nighttime, there are gradations—which we call dawn and dusk—in sleep and wakefulness.

همانطور که با خواندن این کتاب متوجه خواهید شد، وقتی کودکان یاد می‌گیرند خوب بخوابند، یاد می‌گیرند که بیداری بهینه را نیز حفظ کنند. مفهوم بیداری بهینه، که هوشیاری بهینه نیز نامیده می‌شود، مهم است، زیرا ما تمایل داریم به طور ساده‌انگارانه به بیدار بودن یا خواب بودن فکر کنیم. همانطور که چرخه بیست و چهار ساعته ما بیش از دو حالت به نام روز و شب را شامل می‌شود، در خواب و بیداری نیز درجه‌بندی‌هایی وجود دارد – که ما آنها را طلوع و غروب می‌نامیم.

In sleep, the levels vary from deep sleep to partial arousals; in wakefulness, the levels vary from being wide awake to being groggy.

در خواب، سطوح از خواب عمیق تا برانگیختگی‌های جزئی متغیر است. در بیداری، سطوح از بیداری کامل تا گیجی متغیر است.

The importance of optimal wakefulness cannot be overemphasized. If your child does not get all the sleep he needs, he may seem either drowsy or hyperalert. If either state lasts for a long time, the results are the same: a child with a difficult mood and hard-to-control behavior, certainly not one who is ready and able to enjoy himself or get the most out of the myriad of learning experiences placed before him.

اهمیت بیداری مطلوب را نمی‌توان بیش از حد مورد تأکید قرار داد. اگر فرزند شما تمام خواب مورد نیاز خود را دریافت نکند، ممکن است خواب‌آلود یا بیش‌هوشیار به نظر برسد. اگر هر دو حالت برای مدت طولانی ادامه یابد، نتایج یکسان است: کودکی با خلق و خوی دشوار و رفتاری غیرقابل کنترل، مطمئناً کسی نیست که آماده و قادر به لذت بردن از خود باشد یا از تجربیات یادگیری بی‌شماری که پیش روی او قرار می‌گیرد، بیشترین بهره را ببرد.

With our busy lifestyles, how can we keep track of nap schedules and regular bedtime hours’? Is it really true that I can harm my baby by giving him love at night when he cries out for me? How can I be sure that sleep is really that important? Am I a bad parent if my child cries? If he cries at night, isn’t he feeling insecure? These are questions many parents ask me. Parents will often mention that articles or books they have read seem to support different ideas, and so they conclude by saying that since this whole issue is “so controversial,” they would rather let matters stay as they are. If you think your child is not sleeping well and if you disagree with the suggestions in this book, then ask yourself how long you should wait for improvement to occur. Three months? Three years? If you are following the opinion of a professional who says you must spend more time with your child at night to make him feel more “secure,” ask that professional, “When will I know we are on the right track?” Don’t wait forever. Consider what Dr. Charles E. Sundell, the physician in charge of the Children’s Department in the Prince of Wales General Hospital in England, wrote in 1922: “Success in the treatment of sleeplessness in infants is a good standard by which to estimate the patience and skill of the practitioner.” He also wrote: “A sleepless baby is a reproach to his guardian, and convicts them of some failure in their guardianship.” So don’t think that worrying about sleeplessness is just a contemporary issue.

با سبک زندگی پرمشغله‌مان، چگونه می‌توانیم برنامه‌های چرت زدن و ساعات منظم خواب را پیگیری کنیم؟ آیا واقعاً درست است که با عشق دادن به کودکم در شب، وقتی که او برای من گریه می‌کند، می‌توانم به او آسیب برسانم؟ چگونه می‌توانم مطمئن باشم که خواب واقعاً مهم است؟ اگر فرزندم گریه کند، آیا من والدین بدی هستم؟ اگر او شب‌ها گریه کند، آیا احساس ناامنی نمی‌کند؟ اینها سوالاتی هستند که بسیاری از والدین از من می‌پرسند. والدین اغلب اشاره می‌کنند که مقالات یا کتاب‌هایی که خوانده‌اند، به نظر می‌رسد از ایده‌های مختلفی پشتیبانی می‌کنند، و بنابراین با گفتن این جمله نتیجه می‌گیرند که از آنجایی که کل این موضوع “بسیار بحث‌برانگیز” است، ترجیح می‌دهند مسائل به همین شکل باقی بمانند. اگر فکر می‌کنید فرزندتان خوب نمی‌خوابد و اگر با پیشنهادات این کتاب مخالف هستید، از خود بپرسید که چقدر باید منتظر بهبود باشید. سه ماه؟ سه سال؟ اگر از نظر یک متخصص پیروی می‌کنید که می‌گوید باید شب‌ها زمان بیشتری را با فرزندتان بگذرانید تا احساس “امنیت” بیشتری داشته باشد، از آن متخصص بپرسید: “چه زمانی متوجه خواهم شد که در مسیر درست هستیم؟” برای همیشه صبر نکنید. به نوشته‌ی دکتر چارلز ای. ساندل، پزشک مسئول بخش کودکان بیمارستان عمومی پرنس آو ولز در انگلستان، در سال ۱۹۲۲ توجه کنید: «موفقیت در درمان بی‌خوابی در نوزادان، معیار خوبی برای سنجش صبر و مهارت پزشک است.» او همچنین نوشت: «نوزاد بی‌خواب، مایه‌ی ننگ سرپرست خود است و او را به قصور در سرپرستی محکوم می‌کند.» بنابراین فکر نکنید که نگرانی در مورد بی‌خوابی فقط یک مسئله‌ی معاصر است.

The truth is, modern research regarding sleep/wake states only confirms what careful practitioners such as Dr. Sundell observed over eighty years ago. He wrote:

حقیقت این است که تحقیقات مدرن در مورد حالت‌های خواب/بیداری، تنها آنچه را که پزشکان دقیقی مانند دکتر ساندل بیش از هشتاد سال پیش مشاهده کرده بودند، تأیید می‌کند. او نوشت:

The temptation to postpone the time for a baby’s sleep, so that he may be admired by some relative or friend who is late in arriving, or so that his nurse may finish some work on which she may be engaged, must be strongly resisted. A sleepy child who is kept awake exhausts his nervous energy very quickly in peevish restlessness, and when preparations are at last made for his sleep he may be too weary to settle down. …

باید در برابر وسوسه به تعویق انداختن زمان خواب نوزاد، به منظور تحسین شدن توسط یکی از اقوام یا دوستانی که دیر رسیده‌اند، یا به منظور اتمام کاری که پرستارش ممکن است به آن مشغول باشد، به شدت مقاومت کرد. کودک خواب‌آلودی که بیدار نگه داشته می‌شود، انرژی عصبی خود را خیلی سریع با بی‌قراری و کج‌خلقی تخلیه می‌کند، و هنگامی که سرانجام مقدمات خواب او فراهم می‌شود، ممکن است آنقدر خسته باشد که نتواند آرام بگیرد. …

Regularity of habits is one of the sheet-anchors by which the baroque of an infant’s health is secured. The reestablishment of a regular routine, after even a short break, frequently calls for patient perseverance on the part of the nurse, but though the child may protest vigorously for several nights, absolute firmness seldom fails to procure the desired result.

منظم بودن عادات یکی از ارکان اساسی است که سلامت نوزاد را تضمین می‌کند. برقراری مجدد یک روال منظم، حتی پس از یک استراحت کوتاه، اغلب مستلزم پشتکار صبورانه پرستار است، اما اگرچه کودک ممکن است چندین شب به شدت اعتراض کند، اما قاطعیت مطلق به ندرت نتیجه مطلوب را به همراه دارد.

Each baby is unique. They’re like little snowflakes. Babies are born with individual traits that affect the amount of physical activity, the duration of sleep, and the length of periods of crying they will sustain. But babies also differ in more subtle ways. Some are easier to “read;” they seem to have predictable schedules for feeding and sleeping. These babies also tend to cry less and sleep more. Regular babies are more self-soothing; they fall asleep easier, and when they awaken at night they are more able to return to sleep unassisted. But don’t blame yourself if you have an irregular baby who cries a lot and is less self-soothing. It’s only luck, although social customs may affect how you feel about it.

هر نوزادی منحصر به فرد است. آنها مانند دانه‌های برف کوچک هستند. نوزادان با ویژگی‌های فردی متولد می‌شوند که بر میزان فعالیت بدنی، مدت زمان خواب و مدت زمان گریه آنها تأثیر می‌گذارد. اما نوزادان از جهات ظریف‌تری نیز متفاوت هستند. برخی از آنها را راحت‌تر می‌توان «خواند»؛ به نظر می‌رسد برنامه‌های قابل پیش‌بینی برای تغذیه و خواب دارند. این نوزادان همچنین تمایل دارند کمتر گریه کنند و بیشتر بخوابند. نوزادان منظم بیشتر خود را آرام می‌کنند؛ آنها راحت‌تر به خواب می‌روند و وقتی شب‌ها بیدار می‌شوند، بیشتر می‌توانند بدون کمک به خواب برگردند. اما اگر نوزاد نامنظمی دارید که زیاد گریه می‌کند و کمتر خود را آرام می‌کند، خود را سرزنش نکنید. این فقط شانس است، اگرچه آداب و رسوم اجتماعی ممکن است بر احساس شما در مورد آن تأثیر بگذارد.

In those societies where the mother holds the baby close all the time, and her breasts are always available for nursing and soothing, there are still great differences among babies in terms of fussiness and crying. The mother compensates by increasing the amount of rhythmic, rocking motions or nursing. She may not even expect the baby to sleep alone, away from her body. As she grows up, a child might share the bed with her parents for a long time. This is not necessarily good or bad; it’s just different from the expectations of most middle-class Western families.

در جوامعی که مادر همیشه نوزاد را محکم در آغوش می‌گیرد و سینه‌هایش همیشه برای شیر خوردن و آرام کردن در دسترس است، هنوز هم تفاوت‌های زیادی بین نوزادان از نظر بی‌قراری و گریه وجود دارد. مادر با افزایش میزان حرکات ریتمیک، تکان دادن یا شیر دادن جبران می‌کند. او حتی ممکن است انتظار نداشته باشد که نوزاد به تنهایی و دور از بدنش بخوابد. با بزرگ شدن، کودک ممکن است مدت زیادی با والدینش بخوابد. این لزوماً خوب یا بد نیست؛ فقط با انتظارات اکثر خانواده‌های طبقه متوسط غربی متفاوت است.

So not only do babies sleep differently, but every society’s expectations condition parents’ feelings in different ways. Remember, there are no universally “right” or “wrong” ways, or “natural” versus “unnatural” styles, of raising children. Less-developed societies are not necessarily more “natural” and thus “healthier” in their child-rearing practices. After all, strychnine and cow’s milk are equally “natural,” but they have altogether different effects when ingested.

بنابراین، نه تنها نوزادان به طور متفاوتی می‌خوابند، بلکه انتظارات هر جامعه‌ای احساسات والدین را به روش‌های مختلفی شکل می‌دهد. به یاد داشته باشید، هیچ روش «درست» یا «غلط» یا سبک‌های «طبیعی» در مقابل «غیرطبیعی» برای بزرگ کردن کودکان وجود ندارد. جوامع کمتر توسعه‌یافته لزوماً در شیوه‌های فرزندپروری خود «طبیعی‌تر» و در نتیجه «سالم‌تر» نیستند. به هر حال، استریکنین و شیر گاو به یک اندازه «طبیعی» هستند، اما هنگام مصرف اثرات کاملاً متفاوتی دارند.

How much we are bothered by infant crying or poor sleep habits might partially reflect our own expectations about how to be “good” parents. Do we want to carry the baby all the time, twenty-four hours a day, or do we want to put the baby down sometimes to sleep?

اینکه چقدر از گریه نوزاد یا عادات خواب نامناسب او اذیت می‌شویم، می‌تواند تا حدی منعکس‌کننده انتظارات ما از چگونگی والدین «خوب» بودن باشد. آیا می‌خواهیم همیشه، بیست و چهار ساعت شبانه‌روز، نوزاد را در آغوش بگیریم یا گاهی اوقات او را برای خواباندن روی زمین بگذاریم؟

Here’s a true story. A Saudi Arabian princess came to my office for a consultation, accompanied by her English-trained Saudi pediatrician, her English-trained Saudi nanny, and two other women, to discuss sleeping habits for the royal family’s children. The pediatrician described child care arrangements that had been popular among British aristocrats in the nineteenth century. Like trained baby nurses in nineteenth-century England, the Saudi Arabian nanny was always able to hold the princess’s baby while the child was sleeping for the simple reason that the Saudi nurse had her own servants! These subordinate nannies were not as well trained and were assigned the menial domestic chores associated with child rearing.

این یک داستان واقعی است. یک شاهزاده خانم عربستان سعودی به همراه پزشک اطفال سعودی آموزش دیده در انگلیس، پرستار بچه سعودی آموزش دیده در انگلیس و دو زن دیگر برای مشاوره به مطب من آمد تا در مورد عادات خواب فرزندان خانواده سلطنتی صحبت کند. متخصص اطفال، ترتیبات مراقبت از کودک را که در قرن نوزدهم در بین اشراف بریتانیا رایج بود، شرح داد. مانند پرستاران کودک آموزش دیده در انگلستان قرن نوزدهم، پرستار بچه عربستان سعودی همیشه می‌توانست نوزاد شاهزاده خانم را در حالی که کودک خواب بود، نگه دارد، به این دلیل ساده که پرستار سعودی خدمتکاران خودش را داشت! این پرستاران بچه زیردست به خوبی آموزش ندیده بودند و کارهای خانگی مربوط به تربیت کودک به آنها محول می‌شد.

The majority of parents do not have child care staffs. They have to rely on their own skills. So if we are greatly bothered by our baby’s crying or our guilt about not being “good” parents, this may interfere with our developing a sense of competence. We may feel that we cannot influence sleep patterns in our child. Unfortunately, this way of thinking can set the stage for future sleep disorders.

اکثر والدین کارکنان مراقبت از کودک ندارند. آنها باید به مهارت‌های خود تکیه کنند. بنابراین اگر ما به شدت از گریه نوزادمان یا احساس گناه در مورد اینکه والدین “خوبی” نیستیم، آزار می‌یابیم، این ممکن است در ایجاد حس شایستگی در ما اختلال ایجاد کند. ممکن است احساس کنیم که نمی‌توانیم بر الگوهای خواب فرزندمان تأثیر بگذاریم. متأسفانه، این طرز فکر می‌تواند زمینه را برای اختلالات خواب در آینده فراهم کند.

Sleep problems not only disrupt a child’s nights, they disrupt his days, too, by making him less mentally alert, more inattentive, unable to concentrate, and easily distracted. They also make him more physically impulsive, hyperactive, or lazy. But when children sleep well, they are optimally awake and alert, able to learn and grow up with charm and humor. When parents are too irregular, inconsistent, or oversolicitous, or when there are unresolved problems between the parents, the resulting sleep problems converge, producing excessive nighttime wakefulness and crying.

مشکلات خواب نه تنها شب‌های کودک را مختل می‌کند، بلکه روزهای او را نیز مختل می‌کند، به طوری که او را از نظر ذهنی هوشیارتر، بی‌توجه‌تر، ناتوان در تمرکز و به راحتی حواس‌پرت می‌کند. همچنین او را از نظر جسمی تکانشی‌تر، بیش‌فعال‌تر یا تنبل‌تر می‌کند. اما وقتی کودکان خوب می‌خوابند، به طور مطلوب بیدار و هوشیار هستند، می‌توانند با جذابیت و شوخ‌طبعی یاد بگیرند و بزرگ شوند. وقتی والدین بیش از حد نامنظم، متناقض یا بیش از حد نگران باشند، یا وقتی مشکلات حل نشده‌ای بین والدین وجود داشته باشد، مشکلات خواب ناشی از آن همگرا می‌شوند و باعث بیداری و گریه بیش از حد در شب می‌شوند.

Please do not simply assume that children must pass through different “stages” at different ages, and that these stages inevitably create sleep problems. The truth is that after three or four months of age, all children can begin to learn to sleep well. The learning process will occur as naturally as learning how to walk.

لطفاً صرفاً تصور نکنید که کودکان باید در سنین مختلف از «مراحل» مختلفی عبور کنند و این مراحل ناگزیر باعث مشکلات خواب می‌شوند. حقیقت این است که پس از سه یا چهار ماهگی، همه کودکان می‌توانند یاد بگیرند که خوب بخوابند. این فرآیند یادگیری به طور طبیعی مانند یادگیری راه رفتن اتفاق می‌افتد.

The bad news is that some parents create sleep problems. The good news is that parents can prevent sleep problems as well as correct any that develop.

خبر بد این است که برخی از والدین مشکلات خواب ایجاد می‌کنند. خبر خوب این است که والدین می‌توانند از مشکلات خواب جلوگیری کنند و همچنین هرگونه مشکل ایجاد شده را اصلاح کنند.

Parents who favor a more gradual approach (controlled crying or graduated extinction) over an abrupt approach (ignoring or extinction) often complain of frequent “relapses.” The general reason why a gradual approach tends to be less successful in the long run is that it takes longer and there are always natural disruptions of sleep, such as illnesses or vacations. The subsequent reestablishment of healthy sleep routines using a gradual approach becomes very stressful to the parents. Several days or weeks of a gradual approach often wear down parents, so they give up and revert to their old inconsistencies. Parents who have successfully used extinction know that they might have one, and only one, night of crying after they return home from several days on vacation or from a visit to a relative’s house.

والدینی که رویکرد تدریجی‌تر (گریه کنترل‌شده یا خاموشی تدریجی) را به رویکرد ناگهانی (نادیده گرفتن یا خاموشی) ترجیح می‌دهند، اغلب از «عود» مکرر شکایت دارند. دلیل کلی اینکه چرا رویکرد تدریجی در درازمدت کمتر موفق است، این است که زمان بیشتری طول می‌کشد و همیشه اختلالات طبیعی خواب، مانند بیماری یا تعطیلات، وجود دارد. برقراری مجدد روال‌های خواب سالم با استفاده از رویکرد تدریجی، برای والدین بسیار استرس‌زا می‌شود. چندین روز یا هفته رویکرد تدریجی اغلب والدین را خسته می‌کند، بنابراین آنها تسلیم می‌شوند و به ناسازگاری‌های قدیمی خود برمی‌گردند. والدینی که با موفقیت از خاموشی استفاده کرده‌اند، می‌دانند که ممکن است پس از بازگشت به خانه از چند روز تعطیلات یا از بازدید از خانه یکی از اقوام، یک و فقط یک شب گریه داشته باشند.

The truth is that some parents swing back and forth between firmness and permissiveness so often, they cannot make any cure stick. They often confuse their wishful thinking with the child’s actual behavior. This is why a sleep log, which I will describe later, can be an important tool to help you document what you are really doing and how your child is really responding. After all, short-term “successes” might only reflect brief periods when your child crashes at night from chronic exhaustion. Or the actual improvement in sleep habits may be so marginal that the normal disruptions of vacations, trips, illnesses, or other irregularities constantly buffet the still-tired child and cause repeated “relapses” in which he wakes often during the night or fights going to sleep.

حقیقت این است که برخی از والدین آنقدر بین قاطعیت و سهل‌گیری در نوسان هستند که نمی‌توانند هیچ درمانی را به سرانجام برسانند. آنها اغلب افکار آرزومندانه خود را با رفتار واقعی کودک اشتباه می‌گیرند. به همین دلیل است که یک گزارش خواب، که بعداً توضیح خواهم داد، می‌تواند ابزاری مهم برای کمک به شما در ثبت آنچه واقعاً انجام می‌دهید و نحوه واکنش واقعی فرزندتان باشد. گذشته از همه اینها، «موفقیت‌های» کوتاه‌مدت ممکن است فقط نشان‌دهنده دوره‌های کوتاهی باشند که فرزندتان شب‌ها از خستگی مزمن بی‌خواب می‌شود. یا بهبود واقعی در عادات خواب ممکن است آنقدر جزئی باشد که اختلالات عادی ناشی از تعطیلات، سفرها، بیماری‌ها یا سایر بی‌نظمی‌ها دائماً کودک هنوز خسته را تحت تأثیر قرار دهد و باعث «عود» مکرر شود که در آن او اغلب در طول شب از خواب بیدار می‌شود یا برای خوابیدن مبارزه می‌کند.

In contrast, parents who successfully carry out an abrupt retraining program—the cold-turkey approach—to improve sleep habits see immediate and dramatic improvement without any lasting ill effects. These children have fewer relapses and recover faster and more completely from natural disruptions of sleep routines. Seeing a cure really “stick” for a while gives you the courage to keep tighter control over sleep patterns and to repeat the process again if needed.

در مقابل، والدینی که با موفقیت یک برنامه بازآموزی ناگهانی – رویکرد بوقلمون سرد – را برای بهبود عادات خواب اجرا می‌کنند، بهبود فوری و چشمگیری را بدون هیچ گونه عوارض جانبی پایدار مشاهده می‌کنند. این کودکان عود کمتری دارند و سریع‌تر و کامل‌تر از اختلالات طبیعی روال خواب بهبود می‌یابند. دیدن یک درمان واقعاً “ماندگار” برای مدتی به شما شجاعت می‌دهد تا کنترل دقیق‌تری بر الگوهای خواب داشته باشید و در صورت نیاز دوباره این روند را تکرار کنید.

I cannot emphasize enough how important it is for parents to start early to help their child learn to sleep well.

من نمی‌توانم به اندازه کافی تأکید کنم که چقدر مهم است که والدین زود شروع کنند تا به فرزندشان کمک کنند تا خوب بخوابد.

PRACTICAL POINT

If you start early with sleep training, you will be well along the path to preventing sleep problems.

نکته عملی

اگر آموزش خواب را از سنین پایین شروع کنید، در مسیر پیشگیری از مشکلات خواب به خوبی پیش خواهید رفت.

When you start early, there are no long bouts of crying and no problems with sleeping. The process of falling asleep unassisted is a skill, and as with any other skill, it is easier to teach good habits first than it is to correct bad habits later. Also, as with any other skill, success comes only after a period of practice.

وقتی زود شروع می‌کنید، دیگر گریه‌های طولانی و مشکلات خواب نخواهید داشت. فرآیند به خواب رفتن بدون کمک یک مهارت است و مانند هر مهارت دیگری، آموزش عادات خوب در ابتدا آسان‌تر از اصلاح عادات بد در مراحل بعدی است. همچنین، مانند هر مهارت دیگری، موفقیت تنها پس از یک دوره تمرین حاصل می‌شود.

The many personal accounts in this book, contributed by a variety of caring, thoughtful parents, should add extra incentive to teach healthy sleep habits early or to make a change to correct your child’s sleep problems right now, so that you can all get on with the best part of having children—enjoying them! Some parents may need professional help to establish reasonable, orderly home routines, to iron out conflicts between parents, or to help an older child with a well-established sleep problem. To maintain healthy sleep for your young child, you need the courage to be firm without feeling guilt or fear that she will resent you or love you less. In fact, the best prescription I can offer is to create a loving home with a well-rested child and well-rested parents.

گزارش‌های شخصی متعدد در این کتاب، که توسط والدین دلسوز و با ملاحظه ارائه شده است، باید انگیزه بیشتری برای آموزش زودهنگام عادات خواب سالم یا ایجاد تغییر برای اصلاح مشکلات خواب فرزندتان در حال حاضر ایجاد کند، تا بتوانید بهترین بخش بچه‌دار شدن – لذت بردن از آنها – را تجربه کنید! برخی از والدین ممکن است برای ایجاد روال‌های منطقی و منظم در خانه، حل اختلافات بین والدین یا کمک به فرزند بزرگتری که مشکل خواب ریشه‌داری دارد، به کمک حرفه‌ای نیاز داشته باشند. برای حفظ خواب سالم برای فرزند خردسال خود، به شجاعت نیاز دارید تا بدون احساس گناه یا ترس از اینکه او از شما رنجیده یا شما را کمتر دوست داشته باشد، قاطع باشید. در واقع، بهترین نسخه‌ای که می‌توانم ارائه دهم، ایجاد یک خانه پر از عشق با فرزندی است که به خوبی استراحت کرده و والدینی که به خوبی استراحت کرده‌اند.

There never was a

Child so lovely but his

Mother was glad to see him asleep.

—RALPH WALDO EMERSON

What a difference healthy sleep can make in our children!

هرگز کودکی به این زیبایی وجود نداشته که مادرش از دیدن او در خواب خوشحال باشد.

—رالف والدو امرسون

خواب سالم چه تأثیری می‌تواند در فرزندان ما داشته باشد!