عادت‌های خواب سالم، کودک شاد؛ مشکلات خواب و راه حل ها

Disturbed Sleep

We really do not know how young children feel because they cannot talk to us; all we can do is observe them and guess their feelings. When they do not sleep well, their behavior changes and presumably they feel worse. I think we should carefully consider how we feel and behave when our sleep is disturbed, so that we can better understand and sympathize with our children.

خواب آشفته

ما واقعاً نمی‌دانیم کودکان خردسال چه احساسی دارند زیرا نمی‌توانند با ما صحبت کنند؛ تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که آنها را مشاهده کنیم و احساساتشان را حدس بزنیم. وقتی خوب نمی‌خوابند، رفتارشان تغییر می‌کند و احتمالاً احساس بدتری دارند. من فکر می‌کنم باید با دقت بررسی کنیم که وقتی خوابمان مختل می‌شود، چه احساسی داریم و چه رفتاری داریم تا بتوانیم فرزندانمان را بهتر درک کنیم و با آنها همدردی کنیم.

Daytime sleepiness resulting from disturbed sleep typically causes us to feel a mild itching or burning in the eyes. Our eyelids feel heavy. Our limbs feel heavy, too, and we tend to be lethargic. We are less motivated, lose interest easily, and have difficulty concentrating. Our speech slows; we yawn and rub our eyes. As we get sleepier, our eyes begin to close and we may even find our head nodding.

خواب‌آلودگی روزانه ناشی از خواب آشفته معمولاً باعث می‌شود که احساس خارش یا سوزش خفیفی در چشم‌ها داشته باشیم. پلک‌هایمان سنگین می‌شوند. اندام‌هایمان نیز سنگین می‌شوند و تمایل به بی‌حالی داریم. انگیزه کمتری داریم، به راحتی علاقه خود را از دست می‌دهیم و در تمرکز مشکل داریم. صحبت کردن ما کند می‌شود؛ خمیازه می‌کشیم و چشمانمان را می‌مالیم. با خواب‌آلودتر شدن، چشمانمان شروع به بسته شدن می‌کنند و حتی ممکن است سرمان را به نشانه‌ی تکان دادن سرمان ببینیم.

But this familiar picture of adult sleep is not usually seen in infants and young children who suffer from disturbed sleep. While it is true that infants who are usually well rested yawn on occasions when they are overtired, it seems that chronically tired infants do not yawn much or nod off. Instead, when most tired young kids get sleepy, they get grumpy and excitable. My first son at age three coined the perfect word to describe this turned-on state: upcited, a combination of upset and excited, as in “Don’t make me upcited!” when we admonished him for behaving like a monster.

اما این تصویر آشنا از خواب بزرگسالان معمولاً در نوزادان و کودکان خردسالی که از خواب آشفته رنج می‌برند، دیده نمی‌شود. اگرچه درست است که نوزادانی که معمولاً خوب استراحت کرده‌اند، در مواقعی که بیش از حد خسته هستند، خمیازه می‌کشند، اما به نظر می‌رسد نوزادانی که دائماً خسته هستند، زیاد خمیازه نمی‌کشند یا چرت نمی‌زنند. در عوض، وقتی بیشتر بچه‌های کوچک خسته خوابشان می‌گیرد، بدخلق و تحریک‌پذیر می‌شوند. پسر اول من در سه سالگی کلمه مناسبی را برای توصیف این حالت برانگیختگی ابداع کرد: برانگیخته، ترکیبی از ناراحتی و هیجان، مانند «من را برانگیخته نکن!» وقتی او را به خاطر رفتارش مانند یک هیولا سرزنش کردیم.

Mood and Performance

Before we look at common sleep problems, let’s review how disturbed sleep affects mood and performance.

خلق و خو و عملکرد

قبل از اینکه به مشکلات رایج خواب بپردازیم، بیایید بررسی کنیم که چگونه خواب آشفته بر خلق و خو و عملکرد تأثیر می‌گذارد.

REMEMBER

When your infant or young child appears wired, he may be tired.

Two very interesting Australian studies on adults have helped to shed light on childhood “upcited” behavior. One study showed that the level of activation of the nervous system was associated with certain personality traits, sleep habits, and activity of the adrenal gland. Poor sleepers were more anxious and had higher levels of the hormone cortisol, which typically rises during stressful situations.

به یاد داشته باشید

وقتی نوزاد یا کودک خردسال شما به نظر می‌رسد که سرحال است، ممکن است خسته باشد.

دو مطالعه بسیار جالب استرالیایی روی بزرگسالان به روشن شدن رفتار “پرانرژی” دوران کودکی کمک کرده است. یک مطالعه نشان داد که سطح فعال شدن سیستم عصبی با ویژگی‌های شخصیتی خاص، عادات خواب و فعالیت غده فوق کلیوی مرتبط است. افراد کم‌خواب مضطرب‌تر بودند و سطح هورمون کورتیزول بالاتری داشتند که معمولاً در موقعیت‌های استرس‌زا افزایش می‌یابد.

The second study was complex, but I think its results will better help you to understand your child’s behaviors.

مطالعه دوم پیچیده بود، اما فکر می‌کنم نتایج آن به شما کمک می‌کند تا رفتارهای فرزندتان را بهتر درک کنید.

Adult volunteers report their moods on four scales:

1. Tired to rested

2. Sluggish to alert

3. Irritable to calm

4. Tense to relaxed

داوطلبان بزرگسال خلق و خوی خود را در چهار مقیاس گزارش می‌کنند:

۱. خسته تا استراحت کرده

۲. تنبل تا هوشیار

۳. تحریک‌پذیر تا آرام

۴. عصبی تا آرام

The first two scales reflect degrees of arousal, while the third and fourth scales reflect degrees of stress.

دو مقیاس اول، درجه برانگیختگی را نشان می‌دهند، در حالی که مقیاس‌های سوم و چهارم، درجه استرس را نشان می‌دهند.

The researchers measured four different chemicals (cortisol, noradrenaline, adrenaline, and dopamine) that our bodies make naturally. These powerful chemicals affect our brain and how we feel, and they are related to the four scales in different ways.

محققان چهار ماده شیمیایی مختلف (کورتیزول، نورآدرنالین، آدرنالین و دوپامین) را که بدن ما به طور طبیعی می‌سازد، اندازه‌گیری کردند. این مواد شیمیایی قدرتمند بر مغز و احساسات ما تأثیر می‌گذارند و به روش‌های مختلفی با چهار مقیاس مرتبط هستند.

For example, fatigue produces an increase in adrenaline concentrations. That is, when we are tired, our body chemically responds with a burst of adrenaline to give us more drive or energy. We become more aroused, alert, and excitable. Concentrations of cortisol, a stress-related hormone, also increase with increasing alertness. In children, cortisol concentrations remain high when they do not nap. Perhaps the nap allows the brain to be alert without needing the added boost cortisol would provide. Increasing irritability and tenseness—stress factors—are both associated with increasing concentrations of adrenaline, noradrenaline, and dopamine. Yet the specific chemical patterns or biochemical fingerprints for irritability and tenseness are not the same.

به عنوان مثال، خستگی باعث افزایش غلظت آدرنالین می‌شود. یعنی وقتی خسته هستیم، بدن ما از نظر شیمیایی با انفجار آدرنالین پاسخ می‌دهد تا انگیزه یا انرژی بیشتری به ما بدهد. ما برانگیخته‌تر، هوشیارتر و تحریک‌پذیرتر می‌شویم. غلظت کورتیزول، یک هورمون مرتبط با استرس، نیز با افزایش هوشیاری افزایش می‌یابد. در کودکان، غلظت کورتیزول وقتی چرت نمی‌زنند، بالا می‌ماند. شاید چرت زدن به مغز اجازه می‌دهد بدون نیاز به تقویت اضافی که کورتیزول ایجاد می‌کند، هوشیار باشد. افزایش تحریک‌پذیری و تنش – عوامل استرس – هر دو با افزایش غلظت آدرنالین، نورآدرنالین و دوپامین مرتبط هستند. با این حال، الگوهای شیمیایی خاص یا اثر انگشت بیوشیمیایی برای تحریک‌پذیری و تنش یکسان نیستند.

These studies support the notion that when an overtired child appears wired, wild, edgy, excitable, or unable to fall asleep easily or stay asleep, he is this way precisely because of his body’s response to being overtired. Think of how you feel when you work hard and lose sleep in order to finish a major project. You are highly motivated and fight the daytime sleepiness. The impairments of performance and discomfort of sleepiness increase. After a while, you feel keyed up. This hyperalert state is a natural, protective, biologically adaptive response that enabled Neanderthal man to fight, flee, or hunt prey even when tired. Thankfully, modern man is able to get out of this state by taking vacations. But have you noticed how, at the start of a vacation, it takes a few days to unwind?

این مطالعات از این مفهوم پشتیبانی می‌کنند که وقتی یک کودک بیش از حد خسته، عصبی، تندخو، تحریک‌پذیر به نظر می‌رسد یا نمی‌تواند به راحتی به خواب برود یا در خواب بماند، دقیقاً به دلیل پاسخ بدنش به خستگی بیش از حد، این‌گونه به نظر می‌رسد. به این فکر کنید که وقتی سخت کار می‌کنید و برای اتمام یک پروژه بزرگ خوابتان نمی‌برد، چه احساسی دارید. شما بسیار باانگیزه هستید و با خواب‌آلودگی روزانه مبارزه می‌کنید. اختلال در عملکرد و ناراحتی ناشی از خواب‌آلودگی افزایش می‌یابد. پس از مدتی، احساس می‌کنید که تحت فشار هستید. این حالت بیش‌هوشیاری یک پاسخ طبیعی، محافظتی و از نظر بیولوژیکی سازگار است که انسان نئاندرتال را قادر می‌ساخت حتی در هنگام خستگی بجنگد، فرار کند یا شکار کند. خوشبختانه، انسان مدرن می‌تواند با رفتن به تعطیلات از این حالت خارج شود. اما آیا متوجه شده‌اید که چگونه در شروع تعطیلات، چند روز طول می‌کشد تا آرامش پیدا کنید؟

IMPORTANT POINT

Some chronically tired children are always keyed up and never unwind.

It’s a vicious circle: sleep begets sleep, but sleeplessness also begets sleeplessness. When babies miss the sleep they need, the fatigue causes a physical or chemical change in their bodies. These chemical changes directly affect their behavior and interfere with maintaining either the quiet alert wakeful state or blissful sleep. The children are fractious because they are overtired.

نکته مهم

بعضی از کودکانی که دچار خستگی مزمن هستند، همیشه در حالت آماده‌باش هستند و هرگز آرامش پیدا نمی‌کنند.

این یک چرخه معیوب است: خواب، خواب می‌آورد، اما بی‌خوابی نیز بی‌خوابی می‌آورد. وقتی نوزادان خواب مورد نیاز خود را از دست می‌دهند، خستگی باعث تغییر فیزیکی یا شیمیایی در بدن آنها می‌شود. این تغییرات شیمیایی مستقیماً بر رفتار آنها تأثیر می‌گذارد و در حفظ حالت بیداری آرام و هوشیار یا خواب لذت‌بخش اختلال ایجاد می‌کند. این کودکان به دلیل خستگی بیش از حد، کج‌خلق می‌شوند.

Other studies also have proven that adults who sleep for only brief durations are more anxious. When we study adults who are irritable, feel tense, are poor sleepers, and have high concentrations of these hormones, we find the old chicken-or-egg dilemma: Which came first?

مطالعات دیگر نیز ثابت کرده‌اند که بزرگسالانی که فقط برای مدت کوتاهی می‌خوابند، مضطرب‌تر هستند. وقتی بزرگسالانی را مطالعه می‌کنیم که تحریک‌پذیر، احساس تنش، کم‌خوابی و غلظت بالای این هورمون‌ها را دارند، با معضل قدیمی مرغ یا تخم‌مرغ مواجه می‌شویم: کدام اول بوده است؟

I think an experience familiar to all of us can help resolve the dilemma. As previously described, if we work hard to get an important job done, we can push our bodies with lots of caffeine-laden coffee and cola and very little sleep. At the end of the project, though, if we suddenly stop and take a vacation, it takes a few days to get rid of our accumulated nervous energy. We really cannot enjoy low-intensity pleasures, like walking barefoot on the grass or playing quietly with children, because we are all keyed up. After a few days, we eventually calm down, unwind, and relax, and then we can enjoy recreational reading and quiet activities. This tells me that our lifestyle and sleep habits can affect our internal chemical machinery, which in turn causes us to feel certain ways. In a study at Dartmouth College, coronary-prone type A students had more night wakings than type B students. A vicious circle could develop whereby the fragmented sleep causes increased arousal, the student feels more energized, and, sensing this greater level of energy, works even harder late into the night to achieve more, but at the same time loses more sleep.

فکر می‌کنم تجربه‌ای آشنا برای همه ما می‌تواند به حل این معضل کمک کند. همانطور که قبلاً توضیح داده شد، اگر برای انجام یک کار مهم سخت کار کنیم، می‌توانیم بدن خود را با مقدار زیادی قهوه و کولا سرشار از کافئین و خواب بسیار کم تحت فشار قرار دهیم. با این حال، در پایان پروژه، اگر ناگهان متوقف شویم و به تعطیلات برویم، چند روز طول می‌کشد تا از انرژی عصبی انباشته شده خود خلاص شویم. ما واقعاً نمی‌توانیم از لذت‌های کم‌شدت، مانند راه رفتن پابرهنه روی چمن یا بازی آرام با کودکان، لذت ببریم، زیرا همه ما درگیر هستیم. پس از چند روز، در نهایت آرام می‌شویم، استراحت می‌کنیم و استراحت می‌کنیم و سپس می‌توانیم از مطالعه تفریحی و فعالیت‌های آرام لذت ببریم. این به من می‌گوید که سبک زندگی و عادات خواب ما می‌تواند بر دستگاه شیمیایی داخلی ما تأثیر بگذارد، که به نوبه خود باعث می‌شود ما به روش‌های خاصی احساس کنیم. در مطالعه‌ای در کالج دارتموث، دانشجویان مستعد ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب (نوع A) نسبت به دانشجویان نوع B، شب‌ها بیشتر بیدار می‌شدند. یک چرخه معیوب می‌تواند ایجاد شود که در آن خواب منقطع باعث افزایش برانگیختگی می‌شود، دانشجو احساس انرژی بیشتری می‌کند و با احساس این سطح بالاتر از انرژی، تا دیروقت سخت‌تر کار می‌کند تا به موفقیت بیشتری دست یابد، اما در عین حال خواب بیشتری از دست می‌دهد.

IMPORTANT POINT

Loss of sleep produces central nervous system hyperarousal.

Babies only two or three days old also have elevated cortisol levels during the period of behavioral distress following circumcision. Infants over four months of age as well as older children can push themselves hard fighting sleep in order to enjoy the pleasure of their parents’ company and play. The resulting sleep disturbances might produce fatigue, and the body would naturally respond by turning up production of those chemicals, such as cortisol, responsible for maintaining alertness and arousal. Perhaps researchers may someday find that different patterns of sleep deprivation (total sleep loss, abnormal schedules, nap deprivation, or sleep fragmentation) produce different patterns of chemical imbalances.

نکته مهم

کمبود خواب باعث برانگیختگی بیش از حد سیستم عصبی مرکزی می‌شود.

نوزادانی که تنها دو یا سه روز از تولدشان می‌گذرد نیز در طول دوره پریشانی رفتاری پس از ختنه، سطح کورتیزول بالایی دارند. نوزادان بالای چهار ماه و همچنین کودکان بزرگتر می‌توانند برای لذت بردن از همراهی و بازی والدین خود، خود را به سختی به خواب وادار کنند. اختلالات خواب ناشی از آن ممکن است باعث خستگی شود و بدن به طور طبیعی با افزایش تولید مواد شیمیایی مانند کورتیزول که مسئول حفظ هوشیاری و برانگیختگی هستند، به آن پاسخ می‌دهد. شاید محققان روزی دریابند که الگوهای مختلف محرومیت از خواب (کمبود کامل خواب، برنامه‌های غیرطبیعی، محرومیت از چرت زدن یا تکه تکه شدن خواب) الگوهای متفاوتی از عدم تعادل شیمیایی ایجاد می‌کنند.

Here are some terms used by professionals to describe the behavior of hyperalert, or “wired,” children with disturbed sleep:

· Physiological activation

· Neurological arousal

· Excessive wakefulness

· Emotional reactivity

· Heightened sensitivity

در اینجا برخی از اصطلاحاتی که متخصصان برای توصیف رفتار کودکان بیش‌هوشیار یا «مغزی» با خواب آشفته استفاده می‌کنند، آورده شده است:

• فعالیت فیزیولوژیکی

• برانگیختگی عصبی

• بیداری بیش از حد

• واکنش‌پذیری عاطفی

• حساسیت افزایش یافته

Obviously we all get slightly irritable, short-tempered, and grumpy when we do not get the sleep we need. Jokes and cartoons don’t seem very funny when we’re tired. But children might be even more sensitive to mild sleep loss, and yet simply appear to be wilder or more unmanageable. Perhaps off-the-wall behavior in children is due to sleep loss that is severe, chronic, and prolonged but not recognized as such by parents.

بدیهی است که همه ما وقتی خواب کافی نداریم، کمی تحریک‌پذیر، زودرنج و بدخلق می‌شویم. جوک‌ها و کارتون‌ها وقتی خسته‌ایم خیلی خنده‌دار به نظر نمی‌رسند. اما کودکان ممکن است نسبت به کم‌خوابی خفیف حساس‌تر باشند، و با این حال به نظر می‌رسد که وحشی‌تر یا غیرقابل کنترل‌تر هستند. شاید رفتار غیرعادی در کودکان به دلیل کم‌خوابی شدید، مزمن و طولانی‌مدت باشد که توسط والدین تشخیص داده نمی‌شود.

So often I have heard comments like “She’s so tired, she’s running around in circles.” This is not a new observation; a classic paper published in 1922 described the “increased reflex-irritability of a sleepy child.” In dramatic contrast, over and over again I have seen well-rested children in my practice who spend enormous amounts of time in a state of quiet alertness. They take in everything with wide-open eyes, never missing a thing. They find simple little toys amusing or curious. They never appear bored, although the toy they pick up is one they have played with many times. Parents of children four to twelve months of age can dramatically change their children’s behavior depending on how much sleep they allow their kids to get.

من اغلب نظراتی مانند “او آنقدر خسته است که دور خودش می‌چرخد” را شنیده‌ام. این یک مشاهده جدید نیست؛ یک مقاله کلاسیک که در سال ۱۹۲۲ منتشر شد، “افزایش تحریک‌پذیری رفلکسی یک کودک خواب‌آلود” را توصیف کرد. در تضاد چشمگیر، بارها و بارها در مطب خود کودکانی را دیده‌ام که به خوبی استراحت کرده‌اند و زمان زیادی را در حالت هوشیاری آرام می‌گذرانند. آنها همه چیز را با چشمانی کاملاً باز درک می‌کنند و هرگز چیزی را از دست نمی‌دهند. آنها اسباب‌بازی‌های کوچک ساده را سرگرم‌کننده یا کنجکاو می‌دانند. آنها هرگز حوصله‌شان سر نمی‌رود، اگرچه اسباب‌بازی‌ای که برمی‌دارند اسباب‌بازی‌ای است که بارها با آن بازی کرده‌اند. والدین کودکان چهار تا دوازده ماهه می‌توانند بسته به میزان خوابی که به فرزندانشان می‌دهند، رفتار فرزندانشان را به طرز چشمگیری تغییر دهند.

In a study published in 2002 of four-to five-year-olds, author John E. Bates stated, “In clinical treatment of young, oppositional children, we have seen some spectacular improvements in manageability associated with the parents instituting a more adequate schedule of sleep for their children. Our clinical impression in these cases was that the changes were too rapid to be accounted for by other changes, such as parental discipline tactics.”

در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۲ روی کودکان چهار تا پنج ساله منتشر شد، نویسنده جان ای. بیتس اظهار داشت: «در درمان بالینی کودکان خردسال و لجباز، شاهد پیشرفت‌های چشمگیری در مدیریت‌پذیری مرتبط با ایجاد برنامه خواب مناسب‌تر برای فرزندانشان توسط والدین بوده‌ایم. برداشت بالینی ما در این موارد این بود که تغییرات بسیار سریع بوده‌اند و نمی‌توان آنها را با تغییرات دیگری مانند تاکتیک‌های انضباطی والدین توجیه کرد.»

REMEMBER AGAIN

A sign of sleeping well is a calm and alert state. Upon awakening, well-rested children are in good cheer and are able to play by themselves.

I believe that in infants and young children, a cause-and-effect relationship exists between disturbed sleep and fitful, fussy behaviors. In addition, as described in Chapter 2, the harmful effects of excessive daytime sleepiness do not stay the same, but rather tend to accumulate. This means that there is a progressive worsening in a child’s mood and performance even when the amount of lost sleep each day or night is constant. So a baby becomes increasingly crabby even if her nightly sleep is constantly just a little too brief.

دوباره به یاد داشته باشید

نشانه خواب خوب، حالت آرام و هوشیار است. کودکانی که خوب استراحت کرده‌اند، پس از بیدار شدن، سرحال هستند و می‌توانند به تنهایی بازی کنند.

من معتقدم که در نوزادان و کودکان خردسال، یک رابطه علت و معلولی بین خواب آشفته و رفتارهای بی‌قرار و بهانه‌گیر وجود دارد. علاوه بر این، همانطور که در فصل 2 توضیح داده شد، اثرات مضر خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز ثابت نمی‌ماند، بلکه تمایل به تجمع دارند. این بدان معناست که حتی زمانی که میزان خواب از دست رفته هر روز یا شب ثابت باشد، خلق و خو و عملکرد کودک به تدریج بدتر می‌شود. بنابراین، حتی اگر خواب شبانه او دائماً کمی کوتاه باشد، کودک به طور فزاینده‌ای بدخلق می‌شود.

PRACTICAL POINT

A constant small deficit in sleep produces a cumulative reduction in daytime alertness.

As the child develops, the relationship between disturbed sleep and problems of mood and performance becomes less clear because of the increasing complexity of psychological and intellectual function. It is even possible that chronically disturbed sleep causes children to grow up experiencing excessive daytime sleepiness, low self-esteem, or mild depression. In one study, about 13 percent of teenagers with disturbed sleep were reported to be like this. They usually took longer than forty-five minutes to fall asleep or woke frequently at night. Some of these teenagers may simply have never learned self-soothing skills to fall asleep easily when they were much younger. As adults, they are described as insomniacs.

نکته کاربردی

کمبود مداوم و اندک خواب، باعث کاهش تجمعی هوشیاری در طول روز می‌شود.

با رشد کودک، رابطه بین خواب آشفته و مشکلات خلقی و عملکردی به دلیل پیچیدگی فزاینده عملکرد روانی و فکری، کمتر مشخص می‌شود. حتی ممکن است خواب آشفته مزمن باعث شود کودکان در بزرگسالی خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز، عزت نفس پایین یا افسردگی خفیف را تجربه کنند. در یک مطالعه، گزارش شده است که حدود ۱۳ درصد از نوجوانانی که خواب آشفته دارند، اینگونه هستند. آنها معمولاً بیش از چهل و پنج دقیقه طول می‌کشد تا به خواب بروند یا مرتباً در شب بیدار می‌شوند. برخی از این نوجوانان ممکن است هرگز مهارت‌های خودآرامشی برای به خواب رفتن آسان را در سنین بسیار پایین‌تر نیاموخته باشند. در بزرگسالی، آنها به عنوان افراد بی‌خواب توصیف می‌شوند.

One theory of adult insomnia is that it is characterized by an internalization of emotions associated with a heightened or constant state of emotional arousal plus physiological activation, which causes disturbed sleep. But distinct differences exist between adult insomniacs whose insomnia started in childhood and those whose insomnia started in adulthood. The childhood-onset insomniacs took longer to fall asleep and slept less than the adult-onset insomniacs. I think this kind of data tends to support the notion that the failure to establish good sleeping habits in infancy or early childhood may have long-term harmful effects, such as adult insomnia. And among psychologically unhealthy adults, the more severe the sleep difficulty, the more severe the degree of mental illness.

یک نظریه در مورد بی‌خوابی بزرگسالان این است که این بیماری با درونی‌سازی احساسات مرتبط با حالت برانگیختگی عاطفی شدید یا مداوم به همراه فعال‌سازی فیزیولوژیکی مشخص می‌شود که باعث اختلال خواب می‌شود. اما تفاوت‌های مشخصی بین افراد بزرگسال مبتلا به بی‌خوابی که بی‌خوابی آنها از دوران کودکی شروع شده و افرادی که بی‌خوابی آنها از دوران بزرگسالی شروع شده است، وجود دارد. افراد مبتلا به بی‌خوابی در دوران کودکی مدت زمان بیشتری طول می‌کشد تا به خواب بروند و کمتر از افراد مبتلا به بی‌خوابی در دوران بزرگسالی می‌خوابند. من فکر می‌کنم این نوع داده‌ها از این مفهوم پشتیبانی می‌کنند که عدم ایجاد عادات خوب خواب در نوزادی یا اوایل کودکی ممکن است اثرات مضر طولانی‌مدتی مانند بی‌خوابی در بزرگسالی داشته باشد. و در میان بزرگسالانی که از نظر روانی ناسالم هستند، هر چه مشکل خواب شدیدتر باشد، درجه بیماری روانی شدیدتر است.

Let’s now review some of the most common sleep problems that can disrupt our children’s sleep and their solutions.

حال بیایید برخی از رایج‌ترین مشکلات خواب که می‌توانند خواب فرزندان ما را مختل کنند و راه‌حل‌های آنها را بررسی کنیم.

When you consider solutions for your child’s sleep problems, it is important to think of healthy sleep as a collection or group of five related elements, described in Chapter 2, grouped together to form a “package.”

هنگامی که راه‌حل‌هایی را برای مشکلات خواب فرزندتان در نظر می‌گیرید، مهم است که خواب سالم را به عنوان مجموعه‌ای یا گروهی از پنج عنصر مرتبط، که در فصل 2 توضیح داده شده است، در نظر بگیرید که برای تشکیل یک “بسته” گروه‌بندی شده‌اند.

FIVE ELEMENTS OF HEALTHY SLEEP

1. Sleep duration: night and day sleep

2. Naps

3. Sleep consolidation

4. Sleep schedule

5. Sleep regularity

پنج عنصر خواب سالم

۱. مدت خواب: خواب شبانه و روزانه

۲. چرت زدن

۳. تثبیت خواب

۴. برنامه خواب

۵. منظم بودن خواب

All five elements must be present to ensure good-quality or healthy sleep. In the following discussions, I might emphasize one part of the “package” as being especially important for solving a problem, but keep in mind that the solution might fail if other elements of healthy sleep are absent. Also, some sleep problems occur at specific ages. Here, I will provide a brief outline of the solution and I will refer you to the chapter appropriate for your child’s age for more detailed instructions. It is best to first read here and then read the appropriate chapter for your child based on his age. Reading the preceding and following age-appropriate chapters will also help.

برای اطمینان از خواب با کیفیت یا سالم، هر پنج عنصر باید وجود داشته باشند. در بحث‌های بعدی، ممکن است بر یک بخش از «بسته» به عنوان بخش مهمی برای حل یک مشکل تأکید کنم، اما به خاطر داشته باشید که اگر سایر عناصر خواب سالم وجود نداشته باشند، ممکن است راه‌حل شکست بخورد. همچنین، برخی از مشکلات خواب در سنین خاصی رخ می‌دهند. در اینجا، خلاصه‌ای از راه‌حل را ارائه می‌دهم و برای دستورالعمل‌های دقیق‌تر، شما را به فصل مناسب سن فرزندتان ارجاع می‌دهم. بهتر است ابتدا اینجا را بخوانید و سپس فصل مناسب برای فرزندتان را بر اساس سن او بخوانید. خواندن فصل‌های قبل و بعد متناسب با سن نیز مفید خواهد بود.

For any particular problem, there may be more than one cause or solution. Your child’s age and temperament might influence which solution you will want to try first. Also, not all solutions are practical for all families. So please read the entire section for any particular problem before trying to help your child. Also, because many of these problems are interrelated, it might be worthwhile to browse through this entire chapter; you might discover some additional solutions. One important principle for solving sleep problems is to execute a schedule or behavioral change for several days to determine whether the change helps before making another change in routine. Be patient and keep a sleep log.

برای هر مشکل خاص، ممکن است بیش از یک علت یا راه‌حل وجود داشته باشد. سن و خلق و خوی فرزند شما ممکن است بر اینکه کدام راه‌حل را ابتدا می‌خواهید امتحان کنید، تأثیر بگذارد. همچنین، همه راه‌حل‌ها برای همه خانواده‌ها عملی نیستند. بنابراین لطفاً قبل از تلاش برای کمک به فرزندتان، کل بخش مربوط به هر مشکل خاص را بخوانید. همچنین، از آنجا که بسیاری از این مشکلات به هم مرتبط هستند، مرور کل این فصل ارزشمند است. ممکن است راه‌حل‌های دیگری نیز کشف کنید. یک اصل مهم برای حل مشکلات خواب، اجرای یک برنامه یا تغییر رفتاری برای چند روز است تا مشخص شود که آیا این تغییر قبل از ایجاد تغییر دیگری در روال معمول مفید است یا خیر. صبور باشید و یک گزارش خواب تهیه کنید.

Sleep Log

A sleep log is a series of bar graphs showing on each day when your child was awake, asleep, quiet in bed or crib, and crying in bed or crib. On the horizontal axis, show the day of the week and on the vertical axis, the time of day. Each bar represents a twenty-four-hour snapshot of a day and the graphic view of all the bars allows you to see trends in sleeping patterns. A detailed diary makes it hard to see the forest for the trees.

گزارش خواب

گزارش خواب مجموعه‌ای از نمودارهای میله‌ای است که هر روز نشان می‌دهد فرزند شما چه زمانی بیدار، چه زمانی خواب، چه زمانی در رختخواب یا گهواره آرام بوده و چه زمانی در رختخواب یا گهواره گریه می‌کرده است. در محور افقی، روز هفته و در محور عمودی، زمان روز را نشان دهید. هر میله نشان‌دهنده یک تصویر لحظه‌ای بیست و چهار ساعته از یک روز است و نمای گرافیکی همه میله‌ها به شما امکان می‌دهد روند الگوهای خواب را ببینید. یک دفتر خاطرات دقیق، دیدن جنگل را به دلیل وجود درختان دشوار می‌کند.

REMEMBER, SLEEP BEGETS SLEEP

The more rested you are, the easier it is to fall asleep and stay asleep. The more tired you are, the harder it is.

به یاد داشته باشید، خواب، خواب می‌آورد

هرچه بیشتر استراحت کنید، راحت‌تر به خواب می‌روید و در خواب می‌مانید. هر چه خسته‌تر باشید، سخت‌تر است.

Excessive Daytime Sleepiness

Superficially, we tend to think of being either awake or asleep. But just as there are gradations between light sleep and deep sleep, there are gradations of wakefulness. Task performance, attentiveness, vigilance, and mood may be influenced by the degree of daytime wakefulness. When we do not feel very awake during the day, we say that we feel “sleepy.” Excessive daytime sleepiness or impaired daytime alertness is a result of disturbed sleep.

خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز

در ظاهر، ما تمایل داریم که به بیدار بودن یا خواب بودن فکر کنیم. اما همانطور که بین خواب سبک و خواب عمیق درجه‌بندی‌هایی وجود دارد، درجه‌بندی‌هایی برای بیداری نیز وجود دارد. عملکرد وظیفه، توجه، هوشیاری و خلق و خو ممکن است تحت تأثیر میزان بیداری در طول روز قرار گیرد. وقتی در طول روز احساس بیداری زیادی نمی‌کنیم، می‌گوییم که احساس “خواب‌آلودگی” داریم. خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز یا اختلال در هوشیاری در طول روز نتیجه خواب آشفته است.

The Stanford Sleepiness Scale is a self-rating instrument developed at Stanford University to describe the different states or levels of daytime sleepiness. Obviously, children who are depressed or irritable due to sleep deprivation will have high numerical ratings.

مقیاس خواب‌آلودگی استنفورد یک ابزار خودارزیابی است که در دانشگاه استنفورد برای توصیف حالت‌ها یا سطوح مختلف خواب‌آلودگی در طول روز توسعه یافته است. بدیهی است که کودکانی که به دلیل کمبود خواب افسرده یا تحریک‌پذیر هستند، رتبه‌بندی عددی بالایی خواهند داشت.

LEVEL DESCRIPTION

1. Feeling active and vital; alert; wide awake

2. Functioning at a high level, but not at peak; still able to concentrate

3. Relaxed; awake; not at full alertness; responsive

4. A little foggy; not at peak; let down

5. Fogginess; beginning to lose interest in remaining awake; slowed down

6. Sleepiness; preferring to be lying down; fighting sleep; woozy

7. Almost in reverie; sleep onset soon; lost struggle to remain awake

شرح سطح

1. احساس فعال و سرزنده بودن؛ هوشیار؛ کاملاً بیدار

2. عملکرد در سطح بالا، اما نه در اوج؛ هنوز قادر به تمرکز

3. آرام؛ بیدار؛ نه در هوشیاری کامل؛ پاسخگو

4. کمی گیج؛ نه در اوج؛ افسرده

5. گیجی؛ شروع از دست دادن علاقه به بیدار ماندن؛ کند شدن

6. خواب آلودگی؛ ترجیح دادن دراز کشیدن؛ مبارزه با خواب؛ گیجی

7. تقریباً در خیال؛ به زودی خواب شروع می‌شود؛ تلاش برای بیدار ماندن از دست رفته

Morning Wake-up Time Is Too Early

Make sure that the bedroom is dark and quiet in the morning. Window-darkening shades and a white noise machine or noise from a humidifier will help reduce the startling effect of street noises. Keep a sleep log to help find the best bedtime.

زمان بیدار شدن صبح خیلی زود است

مطمئن شوید که اتاق خواب در صبح تاریک و ساکت است. پرده‌های تیره کننده پنجره و دستگاه نویز سفید یا صدای دستگاه بخور به کاهش اثر تکان دهنده صداهای خیابان کمک می‌کند. برای یافتن بهترین زمان خواب، یک دفترچه یادداشت خواب داشته باشید.

The most common cause for waking up too early before four months of age is extreme fussiness/colic (see Chapter 4). The most common cause, after four months, is a too-late bedtime.

شایع‌ترین علت بیدار شدن خیلی زود قبل از چهار ماهگی، نق زدن/قولنج شدید است (به فصل ۴ مراجعه کنید). شایع‌ترین علت، پس از چهار ماهگی، دیر خوابیدن است.

If you suspect the bedtime is too late, slowly make the bedtime earlier. Try twenty minutes earlier for four nights to see whether your child will fall asleep at the earlier time and sleep in later. Do everything you currently are doing at bedtime but simply start the bedtime ritual at an earlier time. If this seems to help a little, repeat the process with an additional twenty-minute earlier bedtime for four more nights. You can again repeat this process until it is clear that you have reached a too-early bedtime because your child no longer easily and promptly falls asleep. Now you might want to return to the last step and let your child stay up an additional twenty minutes. This gradual shift in bedtime may produce no protest crying.

اگر مشکوک هستید که زمان خواب خیلی دیر است، به آرامی زمان خواب را زودتر کنید. به مدت چهار شب، بیست دقیقه زودتر امتحان کنید تا ببینید آیا فرزندتان در زمان زودتر به خواب می‌رود و دیرتر می‌خوابد یا خیر. هر کاری را که در حال حاضر در زمان خواب انجام می‌دهید، انجام دهید، اما به سادگی مراسم خواب را در زمان زودتری شروع کنید. اگر این کمی کمک کننده به نظر می‌رسد، این فرآیند را با بیست دقیقه زودتر خوابیدن برای چهار شب دیگر تکرار کنید. می‌توانید این فرآیند را دوباره تکرار کنید تا زمانی که مشخص شود به زمان خواب خیلی زود رسیده‌اید، زیرا فرزندتان دیگر به راحتی و به سرعت به خواب نمی‌رود. اکنون ممکن است بخواهید به مرحله آخر برگردید و اجازه دهید فرزندتان بیست دقیقه دیگر بیدار بماند. این تغییر تدریجی در زمان خواب ممکن است هیچ گریه اعتراضی ایجاد نکند.

If you think the bedtime is too late because your child appears tired much earlier, then move the bedtime much earlier right away. The abrupt shift may or may not produce protest crying. For young children, at night, use Ignoring, discussed on page 211; Partial Ignoring, discussed on page 214; or Check and Console, discussed on page 215. For older children, use Sleep Rules, discussed on page 325 and 353, or Silent Return to Sleep, discussed on page 320. Ignoring your child until 6:00 to 7:00 A.M. will probably be needed. For younger children, the option of bringing them to your bed for soothing may produce extra ZZZs in the morning.

اگر فکر می‌کنید زمان خواب خیلی دیر است زیرا فرزندتان خیلی زودتر خسته به نظر می‌رسد، بلافاصله زمان خواب را خیلی زودتر تغییر دهید. تغییر ناگهانی ممکن است باعث گریه اعتراضی شود یا نشود. برای کودکان خردسال، در شب، از نادیده گرفتن، که در صفحه ۲۱۱ بحث شده است؛ نادیده گرفتن جزئی، که در صفحه ۲۱۴ بحث شده است؛ استفاده کنید. یا «بررسی و مشاوره» که در صفحه ۲۱۵ مورد بحث قرار گرفته است. برای کودکان بزرگتر، از «قوانین خواب» که در صفحات ۳۲۵ و ۳۵۳ مورد بحث قرار گرفته است، یا «بازگشت آرام به خواب» که در صفحه ۳۲۰ مورد بحث قرار گرفته است، استفاده کنید. احتمالاً نادیده گرفتن فرزندتان تا ساعت ۶:۰۰ تا ۷:۰۰ صبح لازم خواهد بود. برای کودکان کوچکتر، گزینه آوردن آنها به رختخواب برای آرام کردن ممکن است باعث شود صبح‌ها خواب بیشتری داشته باشند.

Sometimes, after four months, a child is already going to bed very early, around 5:30 or 6:00 P.M. The entire schedule becomes shifted: too early a wake-up time causes too-early or poorly timed naps and a very tired child in the late afternoon who goes to sleep easily very early in the evening. For young children, it should help to simultaneously move their bedtime a little later, maybe twenty to thirty minutes every four nights, and ignoring them until about 6:00 A.M. For older children, use the fifth Sleep Rule, discussed on page 353, with a clock radio to tell them when they can leave their room. If you move the bedtime too late, your child might become so overtired that the wake-up time does not become later, instead he simply wakes up more overtired. However, for some older, persistent children, I have temporarily pushed the bedtime to a very late hour and it caused them to sleep in later. They receive lavish praise and token rewards (such as a small treat, stickers, or stars) for sleeping in later. Then the bedtime is slowly and gradually moved to an earlier time but the later wake-up time is preserved because the child continues to receive the praise and rewards.

گاهی اوقات، بعد از چهار ماه، کودک خیلی زود، حدود ساعت ۵:۳۰ یا ۶:۰۰ بعد از ظهر، به رختخواب می‌رود. کل برنامه تغییر می‌کند: زمان بیدار شدن خیلی زود باعث چرت‌های خیلی زود یا بد زمان‌بندی شده و کودک بسیار خسته در اواخر بعد از ظهر می‌شود که خیلی زود شب به راحتی به خواب می‌رود. برای کودکان خردسال، باید به طور همزمان کمی دیرتر، شاید بیست تا سی دقیقه هر چهار شب، و نادیده گرفتن آنها تا حدود ساعت ۶:۰۰ صبح، زمان خواب آنها را به تعویق انداخت و به آنها گفت چه زمانی می‌توانند اتاق خود را ترک کنند. برای کودکان بزرگتر، از قانون پنجم خواب، که در صفحه ۳۵۳ مورد بحث قرار گرفته است، با یک رادیو ساعت‌دار استفاده کنید تا به آنها بگویید چه زمانی می‌توانند اتاق خود را ترک کنند. اگر زمان خواب را خیلی دیرتر تغییر دهید، ممکن است فرزندتان آنقدر خسته شود که زمان بیدار شدن دیرتر نشود، در عوض او به سادگی خسته‌تر از خواب بیدار می‌شود. با این حال، برای برخی از کودکان بزرگتر و سرسخت، من به طور موقت زمان خواب را به یک ساعت خیلی دیرتر رسانده‌ام و این باعث شده است که آنها دیرتر بخوابند. آنها برای دیرتر خوابیدن، ستایش فراوان و جوایز نمادین (مانند یک خوراکی کوچک، برچسب یا ستاره) دریافت می‌کنند. سپس زمان خواب به آرامی و به تدریج به زمان زودتری تغییر می‌کند، اما زمان بیداری دیرتر حفظ می‌شود زیرا کودک همچنان تحسین و پاداش دریافت می‌کند.

Finding the bedtime that is just right for your child might require some back-and-forth adjustments; make one change and then wait four days to see whether it helps. And be patient.

پیدا کردن زمان خواب مناسب برای فرزندتان ممکن است نیاز به کمی تغییر داشته باشد؛ یک تغییر ایجاد کنید و سپس چهار روز صبر کنید تا ببینید آیا مفید است یا خیر. و صبور باشید.

Morning Nap Is Absent, Too Short, Too Long, or at the Wrong Time

The morning nap develops at three to four months of age in 80 percent of children and a few months later in 20 percent of children who had colic. Correcting a too-early wake-up time or a too-late bedtime might be needed.

چرت صبحگاهی وجود ندارد، خیلی کوتاه است، خیلی طولانی است یا در زمان نامناسبی است

چرت صبحگاهی در ۸۰ درصد از کودکان در سه تا چهار ماهگی و در ۲۰ درصد از کودکانی که قولنج داشته‌اند، چند ماه بعد ایجاد می‌شود. ممکن است لازم باشد زمان بیدار شدن خیلی زود یا خواب خیلی دیر اصلاح شود.

Sometimes the morning nap is short because that is all the sleep your child can get at that time—that is, your child is a short napper. About 20 percent of children between about six and twenty-one months always have short naps in the morning and afternoon, no matter what parents do. Between six and nine months of age, they may appear to be too short because the child requires many short naps, or “snaps,” throughout the day and often appears tired. As long as the bedtime is early, by nine or twelve months, most of these children are taking fewer and longer naps and no longer appear tired. I think that most of these short nappers are those who had colic when younger.

گاهی اوقات چرت صبحگاهی کوتاه است زیرا کودک شما در آن زمان فقط می‌تواند بخوابد – یعنی کودک شما چرت کوتاهی می‌زند. حدود 20 درصد از کودکان بین شش تا بیست و یک ماه، صرف نظر از اینکه والدین چه می‌کنند، همیشه صبح و بعد از ظهر چرت‌های کوتاهی می‌زنند. بین شش تا نه ماهگی، ممکن است خیلی کوتاه به نظر برسند زیرا کودک در طول روز به چرت‌های کوتاه یا “چرت” زیادی نیاز دارد و اغلب خسته به نظر می‌رسد. تا زمانی که زمان خواب زود باشد، یعنی تا نه یا دوازده ماهگی، بیشتر این کودکان چرت‌های کمتر و طولانی‌تری می‌زنند و دیگر خسته به نظر نمی‌رسند. من فکر می‌کنم بیشتر این چرت‌های کوتاه، کسانی هستند که در سنین پایین‌تر قولنج داشته‌اند.

The most common cause of an absent or a too-short morning nap is an interval of wakefulness that is too long between the wake-up time and the beginning of the nap. For the child under four months of age, sometimes starting the morning nap after only one hour of wakefulness allows the child to be soothed back to sleep before she becomes overtired. In an older child, starting the nap at the wrong biological time may either shorten the nap or make it less restorative; either too early or too late, it messes up the rest of the day. Use the morning nap rhythm that is well developed, 9:00 to 10:00 A.M., as an aid to help the child sleep. If needed, stretch the interval of wakefulness using 9:00 A.M. as your target time. You might only get to 8:30 or 8:45 A.M. because your child is becoming overtired. It’s a balancing act: You want to start the nap when the biological nap time begins, but you also want to avoid the overtired state. You are willing to allow the child to become a little overtired but not become so wigged-out that he has great difficulty falling asleep.

شایع‌ترین علت عدم چرت صبحگاهی یا خیلی کوتاه بودن آن، فاصله زمانی بیداری است که بین زمان بیدار شدن و شروع چرت زدن خیلی طولانی است. برای کودک زیر چهار ماه، گاهی اوقات شروع چرت صبحگاهی تنها پس از یک ساعت بیداری به کودک اجازه می‌دهد تا قبل از اینکه بیش از حد خسته شود، آرام شود و دوباره بخوابد. در کودکان بزرگتر، شروع چرت زدن در زمان بیولوژیکی نامناسب ممکن است چرت زدن را کوتاه کند یا آن را کمتر انرژی‌بخش کند؛ چه خیلی زود و چه خیلی دیر، بقیه روز را خراب می‌کند. از ریتم چرت صبحگاهی که به خوبی توسعه یافته است، یعنی ۹:۰۰ تا ۱۰:۰۰ صبح، به عنوان کمکی برای کمک به خواب کودک استفاده کنید. در صورت نیاز، با استفاده از ۹:۰۰ صبح به عنوان زمان هدف، فاصله بیداری را افزایش دهید. ممکن است فقط به ساعت ۸:۳۰ یا ۸:۴۵ صبح برسید زیرا فرزندتان بیش از حد خسته شده است. این یک عمل متعادل است: شما می‌خواهید چرت زدن را زمانی که زمان چرت بیولوژیکی شروع می‌شود شروع کنید، اما همچنین می‌خواهید از حالت خستگی بیش از حد جلوگیری کنید. شما مایلید به کودک اجازه دهید کمی بیش از حد خسته شود اما نه آنقدر خسته که در به خواب رفتن مشکل داشته باشد.

Sometimes an older brother or sister has a scheduled activity that interferes with the morning nap. Some options are to try to get relatives or a neighbor to watch your younger child at home while you drive your older child to the activity, or try to carpool to reduce the number of days per week your younger child misses out on a good morning nap. Often the young child might fall asleep in the car seat during the drive and the parent allows the child to continue to nap in the car seat, either in the car or when the car seat is placed in the crib. It looks awkward to us, but many young children appear to sleep well in the cozy car seat.

گاهی اوقات برادر یا خواهر بزرگتر فعالیتی برنامه‌ریزی شده دارد که با چرت صبحگاهی تداخل پیدا می‌کند. برخی از گزینه‌ها این است که سعی کنید از اقوام یا همسایه بخواهید که در خانه مراقب فرزند کوچکترتان باشند تا شما فرزند بزرگترتان را به آن فعالیت برسانید، یا سعی کنید از ماشین مشترک استفاده کنید تا تعداد روزهایی را که فرزند کوچکترتان در هفته از چرت صبحگاهی محروم می‌شود، کاهش دهید. اغلب ممکن است کودک خردسال در حین رانندگی در صندلی ماشین به خواب برود و والدین به کودک اجازه می‌دهند که در صندلی ماشین، چه در ماشین و چه وقتی که صندلی ماشین در گهواره قرار می‌گیرد، به چرت زدن ادامه دهد. برای ما عجیب به نظر می‌رسد، اما به نظر می‌رسد بسیاری از کودکان خردسال در صندلی ماشین راحت به خوبی می‌خوابند.

Sometimes the wake-up time is too late because the bedtime is too late and the child cannot fall asleep at 9:00 or 10:00 A.M. “Control the Wake-up Time” simply means waking your child around 7:00 A.M. in order to get a good-quality nap to begin around 9:00 A.M. TO avoid an overtired child, the bedtime will have to be moved earlier. Parents or a parent may not like this solution because they like to play with their child late at night and/or they like to sleep in later in the morning.

گاهی اوقات زمان بیدار شدن خیلی دیر است زیرا زمان خواب خیلی دیر است و کودک نمی‌تواند ساعت ۹:۰۰ یا ۱۰:۰۰ صبح بخوابد. «کنترل زمان بیدار شدن» به سادگی به معنای بیدار کردن فرزندتان حدود ساعت ۷:۰۰ صبح است تا چرت با کیفیتی حدود ساعت ۹:۰۰ صبح شروع شود. برای جلوگیری از خستگی بیش از حد کودک، باید زمان خواب را زودتر تنظیم کرد. والدین یا یکی از والدین ممکن است این راه حل را دوست نداشته باشند زیرا دوست دارند آخر شب با فرزندشان بازی کنند و/یا دوست دارند صبح‌ها دیرتر بخوابند.

If the morning nap is too long or too late in the morning, it may interfere with your child’s ability to fall asleep easily around 12:00 to 2:00 P.M. for the second nap, and the result is an overtired child by late afternoon. The reason the morning nap is too long or too late is usually because the bedtime is too late. Limiting the morning nap to one to two hours by waking your child is necessary because it is important to protect the second nap. At the same time, moving the bedtime earlier will cause your child to awaken in the morning better rested, and this will then automatically shorten the morning nap.

اگر چرت صبحگاهی خیلی طولانی یا خیلی دیر باشد، ممکن است در توانایی فرزندتان برای به خواب رفتن راحت حدود ساعت ۱۲:۰۰ تا ۲:۰۰ بعد از ظهر برای چرت دوم اختلال ایجاد کند و نتیجه آن خستگی بیش از حد کودک تا اواخر بعد از ظهر باشد. دلیل اینکه چرت صبحگاهی خیلی طولانی یا خیلی دیر است معمولاً این است که زمان خواب خیلی دیر است. محدود کردن چرت صبحگاهی به یک تا دو ساعت با بیدار کردن فرزندتان ضروری است زیرا محافظت از چرت دوم مهم است. در عین حال، تغییر زمان خواب زودتر باعث می‌شود فرزندتان صبح‌ها با استراحت بهتری از خواب بیدار شود و این به طور خودکار چرت صبحگاهی را کوتاه‌تر می‌کند.

NAP HINTS

Before the morning or afternoon nap, go outside to, briefly but intensely, stimulate your child with physical activity at the park or in the sandbox; expose your child to light, wind, clouds, voices, music, traffic sounds; go for rides in the jogger or stroller. Then tone it down as you get near nap time. Now spend an extra long time soothing; include a bath if it is soothing in the nap time routine. Make the room dark and quiet.

نکاتی برای چرت زدن

قبل از چرت صبح یا بعد از ظهر، به بیرون بروید تا به طور خلاصه اما شدید، کودک خود را با فعالیت بدنی در پارک یا در جعبه شنی تحریک کنید؛ کودک خود را در معرض نور، باد، ابرها، صداها، موسیقی، صدای ترافیک قرار دهید؛ با کالسکه یا دوچرخه‌سواری او را سرگرم کنید. سپس با نزدیک شدن به زمان چرت زدن، شدت آن را کم کنید. حالا زمان بیشتری را به آرامش اختصاص دهید؛ اگر حمام کردن آرامش‌بخش است، آن را در برنامه زمان چرت زدن بگنجانید. اتاق را تاریک و ساکت کنید.

Afternoon Nap Is Absent, Too Short, Too Long, or at the Wrong Time

The afternoon nap usually lasts until about three years of age and gradually disappears after the third birthday. If the afternoon nap disappears too soon, your child may become overtired in the late afternoon and have difficulty falling asleep at night. Either reestablishing the afternoon nap (if your child is substantially under age three) or moving the bedtime earlier (if your child is substantially over age three) should help. If the afternoon nap persists in much older children the bedtime might progressively get later and later, causing bedtime battles to develop. Eliminating the afternoon nap will permit an earlier bedtime and help erase bedtime battles.

چرت بعدازظهر وجود ندارد، خیلی کوتاه، خیلی طولانی یا در زمان نامناسبی است

چرت بعدازظهر معمولاً تا حدود سه سالگی ادامه دارد و به تدریج پس از سومین سالگرد تولد از بین می‌رود. اگر چرت بعدازظهر خیلی زود از بین برود، ممکن است فرزند شما در اواخر بعدازظهر بیش از حد خسته شود و در شب به سختی به خواب برود. یا تنظیم مجدد چرت بعدازظهر (اگر فرزند شما به طور قابل توجهی زیر سه سال سن دارد) یا تغییر زمان خواب به زودتر (اگر فرزند شما به طور قابل توجهی بالای سه سال سن دارد) می‌تواند کمک کند. اگر چرت بعدازظهر در کودکان بسیار بزرگتر ادامه یابد، زمان خواب ممکن است به تدریج دیرتر و دیرتر شود و باعث ایجاد دعواهای قبل از خواب شود. حذف چرت بعدازظهر، امکان خواب زودتر را فراهم می‌کند و به از بین بردن دعواهای قبل از خواب کمک می‌کند.

Bad timing is a common cause of problems associated with the afternoon nap. If the afternoon nap is too early, way before noon, because of a too-short morning nap, it will not be as restorative and your child might be way overtired by late afternoon. One mother said her son was a “French fry” by the end of the day because he was crispy. Under nine months of age, this might lead to a late or long third nap that causes the bedtime to become too late. If the afternoon nap is too late, way after 2:00 P.M., it may interfere with an early bedtime.

زمان‌بندی نامناسب، یکی از دلایل رایج مشکلات مرتبط با چرت بعدازظهر است. اگر چرت بعدازظهر خیلی زود، خیلی قبل از ظهر، به دلیل چرت صبحگاهی خیلی کوتاه باشد، به اندازه کافی انرژی‌زا نخواهد بود و ممکن است فرزندتان تا اواخر بعدازظهر خیلی خسته باشد. مادری گفت که پسرش تا پایان روز به دلیل ترد بودن، مثل “سیب‌زمینی سرخ‌کرده” شده بود. کودکان زیر نه ماه، این ممکن است منجر به چرت سوم دیرهنگام یا طولانی شود که باعث می‌شود زمان خواب خیلی دیر شود. اگر چرت بعدازظهر خیلی دیر باشد، خیلی بعد از ساعت ۲ بعد از ظهر، ممکن است با زمان خواب زودهنگام تداخل داشته باشد.

Sometimes the afternoon nap conflicts with scheduled activities, such as preschool for the child or scheduled activities for the older brothers and sisters. Try to minimize these conflicts regarding the older children by using baby-sitters, car pools, or skipping some, but not all, of the classes for your infant. An earlier bedtime might be essential when the afternoon nap is shortened or skipped.

گاهی اوقات چرت بعدازظهر با فعالیت‌های برنامه‌ریزی‌شده، مانند پیش‌دبستانی برای کودک یا فعالیت‌های برنامه‌ریزی‌شده برای برادران و خواهران بزرگتر، تداخل دارد. سعی کنید این تداخلات را در مورد کودکان بزرگتر با استفاده از پرستار بچه، کلاس‌های گروهی یا حذف برخی از کلاس‌های نوزاد خود، اما نه همه آنها، به حداقل برسانید. اگر چرت بعدازظهر کوتاه یا حذف شود، ممکن است زمان خواب زودتر ضروری باشد.

Day care may be associated with poor-quality naps because there is bad timing, too much noise, not enough help for long soothing, or crying from other children. The morning nap usually goes easier in day care because the child is already better rested in the morning from the previous night’s sleep. Sometimes there are no alternatives available to the family in their choice of day care, and although it is especially hard on these families, an earlier bedtime will help these children.

مهدکودک ممکن است به دلیل زمان‌بندی نامناسب، سر و صدای زیاد، عدم کمک کافی برای آرام کردن طولانی مدت یا گریه کودکان دیگر، با چرت‌های بی‌کیفیت همراه باشد. چرت صبحگاهی معمولاً در مهدکودک آسان‌تر است زیرا کودک از خواب شب قبل، صبح‌ها بهتر استراحت کرده است. گاهی اوقات هیچ جایگزینی برای انتخاب مهدکودک توسط خانواده وجود ندارد و اگرچه این امر به ویژه برای این خانواده‌ها سخت است، اما زودتر خوابیدن به این کودکان کمک می‌کند.

IMPORTANT POINT

If the morning or afternoon nap is sometimes way too short or skipped, try to keep the child up and go to the next scheduled sleep time, but move it a little earlier. Protect the sleep schedule.

نکته مهم

اگر چرت صبح یا بعد از ظهر گاهی اوقات خیلی کوتاه است یا از قلم می‌افتد، سعی کنید کودک را بیدار نگه دارید و به زمان خواب برنامه‌ریزی شده بعدی بروید، اما آن را کمی زودتر تنظیم کنید. از برنامه خواب محافظت کنید.

Third Nap Is Absent, Too Short, Too Long, or at the Wrong Time

The third nap, around 3:00 to 5:00 P.M., is variable: It may be short, long, or absent. It usually disappears by nine months of age. If it is a long nap, your child might be able to go to bed later at night. But if it is too long, the very late bedtime might become associated with bedtime battles because your child is way past his biological time for evening sleep. So either shorten (if your child is way under nine months) or eliminate (if your child is nine months or older) the third nap. Even a brief, baby power nap lasting twenty to forty minutes late in the afternoon or early in the evening might interfere with an early bedtime. So if you are struggling with bedtimes, consider eliminating this third mininap and try for an earlier bedtime.

چرت سوم وجود ندارد، خیلی کوتاه، خیلی طولانی یا در زمان نامناسبی است

چرت سوم، حدود ساعت ۳:۰۰ تا ۵:۰۰ بعد از ظهر، متغیر است: ممکن است کوتاه، طولانی یا اصلاً وجود نداشته باشد. معمولاً تا نه ماهگی از بین می‌رود. اگر چرت طولانی باشد، ممکن است کودک شما بتواند شب دیرتر به رختخواب برود. اما اگر خیلی طولانی باشد، ممکن است دیر خوابیدن با دعواهای قبل از خواب همراه شود زیرا کودک شما از زمان بیولوژیکی خواب عصرگاهی خود بسیار گذشته است. بنابراین یا چرت سوم را کوتاه کنید (اگر کودک شما خیلی کمتر از نه ماه سن دارد) یا حذف کنید (اگر کودک شما نه ماه یا بیشتر سن دارد). حتی یک چرت کوتاه و قوی کودکانه که بیست تا چهل دقیقه در اواخر بعد از ظهر یا اوایل شب طول می‌کشد، ممکن است با زمان خواب زودهنگام تداخل داشته باشد. بنابراین اگر با زمان خواب مشکل دارید، حذف این چرت کوتاه سوم را در نظر بگیرید و سعی کنید زمان خواب را زودتر تنظیم کنید.

Sometimes, around nine to twelve months of age, a child falls asleep around 5:30 P.M. and is up around 7:30 or 8:00 P.M., then is up playing with parents for a few hours until 10:00 P.M., and finally goes back to sleep but does not sleep well at night. The parents think the child is taking a third nap at 5:30 P.M. But in reality the child needs a very early bedtime, maybe around 6:00 P.M., and no playing between 7:30 and 10:00 P.M.

گاهی اوقات، حدود نه تا دوازده ماهگی، کودک حدود ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر به خواب می‌رود. و حدود ساعت ۷:۳۰ یا ۸:۰۰ شب بیدار می‌شود، سپس تا ساعت ۱۰:۰۰ شب چند ساعتی با والدین بازی می‌کند و در نهایت دوباره می‌خوابد اما شب‌ها خوب نمی‌خوابد. والدین فکر می‌کنند کودک ساعت ۵:۳۰ عصر برای سومین بار چرت می‌زند. اما در واقع کودک به زمان خواب خیلی زود، شاید حدود ساعت ۶:۰۰ عصر، نیاز دارد و بین ساعت ۷:۳۰ تا ۱۰:۰۰ شب بازی نمی‌کند.

REAL LIFE

Special events often result in skipped or shortened naps for children. Do not become a slave to your child’s nap schedule. The more you protect the sleep routine for regular days, the less disruptive those special days will be.

زندگی واقعی

رویدادهای ویژه اغلب منجر به چرت زدن‌های کوتاه یا حذف شده برای کودکان می‌شوند. برده برنامه چرت زدن فرزندتان نشوید. هر چه بیشتر از برنامه خواب برای روزهای منظم محافظت کنید، آن روزهای ویژه کمتر مزاحم شما خواهند بود.

Needs Two but Can Get Only One

The bedtime might be too late and/or the wake-up time too early, causing your child to be very tired in the morning. This morning fatigue causes him to take a meganap in the morning that interferes with his ability to take an afternoon nap. As a result, he is not well rested in the late afternoon or early evening. Or, scheduled morning activities might conflict with a nap around 9:00 to 10:00 A.M., resulting in a very late morning nap around 10:30 or 11:00 A.M. Even if this is a brief nap, it may recharge your child’s battery and interfere with a long afternoon nap. During the transition between two naps and one nap, roughly twelve to twenty-one months, there may be some days when one nap works well and other days when your child takes two naps. This transition time, however, might be associated with an inability to get in two naps when he clearly needs them. The solution here is a twenty-or thirty-minute earlier bedtime.

به دو چرت نیاز دارد اما فقط می‌تواند یکی داشته باشد

ممکن است زمان خواب خیلی دیر و/یا زمان بیدار شدن خیلی زود باشد که باعث می‌شود فرزند شما صبح‌ها خیلی خسته باشد. این خستگی صبحگاهی باعث می‌شود که او صبح‌ها چرت بزند که در توانایی او برای چرت زدن بعد از ظهر اختلال ایجاد می‌کند. در نتیجه، او در اواخر بعد از ظهر یا اوایل شب به خوبی استراحت نمی‌کند. یا، فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده صبحگاهی ممکن است با چرت زدن حدود ساعت ۹:۰۰ تا ۱۰:۰۰ صبح تداخل داشته باشد و در نتیجه منجر به چرت زدن خیلی دیرهنگام صبح حدود ساعت ۱۰:۳۰ یا ۱۱:۰۰ صبح شود. حتی اگر این یک چرت کوتاه باشد، ممکن است باتری فرزند شما را شارژ کند و با چرت زدن طولانی بعد از ظهر تداخل ایجاد کند. در طول گذار بین دو چرت و یک چرت، تقریباً دوازده تا بیست و یک ماهگی، ممکن است روزهایی باشد که یک چرت خوب جواب می‌دهد و روزهای دیگر که فرزند شما دو چرت می‌زند. با این حال، این زمان گذار ممکن است با ناتوانی در دو چرت زدن در زمانی که به وضوح به آنها نیاز دارد، مرتبط باشد. راه حل این است که بیست یا سی دقیقه زودتر به رختخواب بروید.

Needs a Nap but Refuses to Nap

Holidays, trips, illnesses, or other changes in routine might cause your two-to three-year-old child to give up napping and be very tired during the day. Another common cause of no napping occurs when the child drops the morning nap but the parents do not make the bedtime a little earlier. Over many weeks or months, your child develops “cumulative sleepiness” until he hits a wall and becomes way overtired. In this state, it is difficult for him to nap because his body is geared up to fight the fatigue. When you try to reestablish the nap, he either just plays in his crib, or cries, or a combination of both.

نیاز به چرت زدن دارد اما از چرت زدن امتناع می‌کند

تعطیلات، سفرها، بیماری‌ها یا سایر تغییرات در روال روزمره ممکن است باعث شود کودک دو تا سه ساله شما چرت زدن را کنار بگذارد و در طول روز بسیار خسته باشد. یکی دیگر از دلایل رایج چرت نزدن زمانی است که کودک چرت صبحگاهی را کنار می‌گذارد اما والدین زمان خواب را کمی زودتر تنظیم نمی‌کنند. در طول هفته‌ها یا ماه‌های متمادی، کودک شما دچار “خواب‌آلودگی تجمعی” می‌شود تا اینکه به دیوار برخورد می‌کند و بیش از حد خسته می‌شود. در این حالت، چرت زدن برای او دشوار است زیرا بدن او برای مبارزه با خستگی آماده شده است. وقتی سعی می‌کنید چرت زدن را دوباره برقرار کنید، یا فقط در گهواره‌اش بازی می‌کند، یا گریه می‌کند، یا ترکیبی از هر دو.

If your child is substantially under three years old, try a temporarily super-early bedtime to help him wake up better rested. In other words, for four or five nights, put him to sleep when he is drowsy at 5:00 or 5:30 P.M. This might backfire and cause him to wake up too early. If this happens, for those four or five mornings, ignore him until 6:00 A.M. Often, the early bedtime will help erase his sleep debt so he is more able to relax and take a nap. To help reestablish the nap habit, you might want to have intense morning stimulation and an extra long and soothing nap time ritual. Leaving him alone in his crib for no more than one hour, even if he cries, often will allow the nap to occur because he is tired and not receiving any stimulation from his parents. Or, you might have to lie down with him in your bed to help induce sleep. If successful, then you would very slowly and gradually transition him back to his crib. (See page 177 for transitioning children from parent’s bed to child’s crib.) Once the nap has been reestablished, the bedtime can be made a little later. Children who slip in and out of good sleeping patterns are usually the ones who are always going to bed slightly too late. They don’t usually have major problems, but they are always on the edge of becoming overtired and they easily and quickly become overtired whenever there is a disruption of sleep routines.

اگر فرزند شما کمتر از سه سال سن دارد، سعی کنید موقتاً خیلی زود به رختخواب بروید تا به او کمک کنید با آرامش بیشتری از خواب بیدار شود. به عبارت دیگر، برای چهار یا پنج شب، او را وقتی خواب‌آلود است، ساعت ۵:۰۰ یا ۵:۳۰ بعد از ظهر بخوابانید. این کار ممکن است نتیجه‌ی معکوس داشته باشد و باعث شود خیلی زود از خواب بیدار شود. اگر این اتفاق افتاد، برای آن چهار یا پنج صبح، تا ساعت ۶:۰۰ صبح او را نادیده بگیرید. اغلب، زود خوابیدن به او کمک می‌کند تا کمبود خوابش را جبران کند، بنابراین او می‌تواند بیشتر استراحت کند و چرت بزند. برای کمک به ایجاد مجدد عادت چرت زدن، ممکن است بخواهید تحریک صبحگاهی شدید و یک مراسم چرت زدن طولانی و آرامش‌بخش داشته باشید. تنها گذاشتن او در گهواره‌اش به مدت کمتر از یک ساعت، حتی اگر گریه کند، اغلب به او اجازه می‌دهد چرت بزند زیرا خسته است و هیچ تحریکی از والدینش دریافت نمی‌کند. یا ممکن است مجبور شوید در رختخواب خود با او دراز بکشید تا به خواب رفتنش کمک کنید. در صورت موفقیت، خیلی آهسته و تدریجی او را به گهواره‌اش برگردانید. (برای انتقال کودکان از تخت والدین به تخت کودک به صفحه ۱۷۷ مراجعه کنید.) پس از اینکه چرت زدن دوباره برقرار شد، می‌توان زمان خواب را کمی دیرتر تنظیم کرد. کودکانی که الگوهای خواب خوبشان مدام تغییر می‌کند و از بین می‌رود، معمولاً کسانی هستند که همیشه کمی دیرتر به رختخواب می‌روند. آنها معمولاً مشکلات بزرگی ندارند، اما همیشه در آستانه خستگی مفرط هستند و هر زمان که روال خوابشان مختل شود، به راحتی و به سرعت خسته می‌شوند.

If your child is substantially past his third birthday, trying to reestablish the nap may not make sense, and trying to establish an earlier bedtime will help your child sleep better. Here is a report of how a temporarily super-early bedtime and the use of the “nap hints” on page 123 helped create long and regular naps.

اگر فرزند شما از سومین سالگرد تولدش گذشته باشد، تلاش برای برقراری مجدد چرت زدن ممکن است منطقی نباشد و تلاش برای ایجاد زمان خواب زودتر به کودک شما کمک می‌کند تا بهتر بخوابد. در اینجا گزارشی از چگونگی کمک زمان خواب بسیار زود و استفاده از «نکات چرت زدن» در صفحه ۱۲۳ به ایجاد چرت‌های طولانی و منظم ارائه شده است.

A 5:30 P.M. BEDTIME UNTIL HENRIK’S NAPPING GOT BETTER

ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر، وقت خواب تا وقتی که چرت زدن هنریک بهتر شود

When our pastor asked us if our eight-month-old son, Henrik, was a “serious, sullen” boy, I knew we had a problem. Just one month before, my friend had sent us a note saying how Henrik was the happiest baby she’d ever seen. She could elicit a belly laugh from him with just a sideways glance. Now, our pastor, an experienced grandfather, was pulling out all the stops—goofy faces and exaggerated sneezing—and Henrik wouldn’t crack a smile. But it wasn’t because he was suddenly sullen or serious; he was exhausted.

وقتی کشیش از ما پرسید که آیا پسر هشت ماهه‌مان، هنریک، پسری «جدی و اخمو» است، فهمیدم که مشکلی داریم. درست یک ماه قبل، دوستم یادداشتی برای ما فرستاده بود و در آن گفته بود که هنریک شادترین نوزادی است که تا به حال دیده است. او می‌توانست با یک نگاه گذرا او را به خنده بیندازد. حالا، کشیش ما، پدربزرگی باتجربه، تمام تلاشش را می‌کرد – چهره‌های مسخره و عطسه‌های اغراق‌آمیز – و هنریک لبخند نمی‌زد. اما این به خاطر این نبود که او ناگهان اخمو یا جدی شده بود؛ او خسته بود.

What I had hoped was just a napless phase that he’d outgrow was catching up to him and choking his vibrant personality. We needed help.

چیزی که من امیدوار بودم فقط یک دوره بی‌خوابی باشد که او پشت سر گذاشته بود، داشت به او می‌رسید و شخصیت پر جنب و جوش او را خفه می‌کرد. ما به کمک نیاز داشتیم.

I called our pediatrician’s office and explained our predicament: While Henrik was sleeping better at night, his daytime naps were becoming history. Over the past two months, his decent, if erratic, nap schedule had faded into two brief naps and then disappeared altogether.

با مطب متخصص اطفال تماس گرفتم و مشکلمان را توضیح دادم: در حالی که هنریک شب‌ها بهتر می‌خوابید، چرت‌های روزانه‌اش داشت به تاریخ تبدیل می‌شد. در طول دو ماه گذشته، برنامه‌ی چرت زدن‌های مناسب، هرچند نامنظم، او به دو چرت کوتاه تبدیل شده بود و سپس به کلی ناپدید شده بود.

Getting my son to fall asleep was never a problem; nursing or rocking soothed him easily. It was getting him to stay asleep once I set him down where the trouble began. As soon as I’d set him in his crib, his back would arch and he’d be choked up before he touched the mattress. “Nap time” had come to mean Henrik crying in his crib until my nerves couldn’t take it anymore, or him sleeping soundly on me.

خواباندن پسرم هرگز مشکلی نبود؛ شیر دادن یا تکان دادن او به راحتی او را آرام می‌کرد. وقتی او را در جایی که مشکل شروع شده بود می‌گذاشتم، باعث می‌شد که خوابش ادامه پیدا کند. به محض اینکه او را در گهواره‌اش می‌گذاشتم، کمرش قوس می‌گرفت و قبل از اینکه به تشک دست بزند، خفه می‌شد. «وقت چرت زدن» به این معنی شده بود که هنریک در گهواره‌اش گریه کند تا اعصاب من دیگر طاقت نیاورد، یا اینکه او به آرامی روی من بخوابد.

I knew he needed to learn to soothe himself to sleep, but crying it out just didn’t seem to work. The longer I’d let him cry, the more he would work himself up. I knew sleeping on me wasn’t a good solution, but when I’d see the dark circles under his eyes and hear his voice husky from crying—and especially when he got his first cold—I just couldn’t let him cry anymore. He needed sleep. So I’d get comfortable with him on the sofa and hope a good movie was on cable.

می‌دانستم که او باید یاد بگیرد که خودش را آرام کند تا بخوابد، اما به نظر نمی‌رسید گریه کردن فایده‌ای داشته باشد. هر چه بیشتر اجازه می‌دادم گریه کند، بیشتر خودش را به زحمت می‌انداخت. می‌دانستم خوابیدن روی من راه حل خوبی نیست، اما وقتی سیاهی زیر چشمانش را می‌دیدم و صدایش را که از گریه گرفته بود می‌شنیدم – و مخصوصاً وقتی اولین سرماخوردگی‌اش را تجربه می‌کرد – دیگر نمی‌توانستم بگذارم گریه کند. به خواب نیاز داشت. بنابراین با او روی مبل راحت می‌شدم و امیدوار بودم که یک فیلم خوب از تلویزیون کابلی پخش شود.

When the nurse at our pediatrician’s office suggested Dr. Weissbluth’s Healthy Sleep Habits, Happy Child (a book I had already devoured and loved), I decided to take it a step further and make an appointment to see Dr. Weissbluth himself, since his office was near our home.

وقتی پرستار مطب متخصص اطفال ما کتاب «عادات خواب سالم، کودک شاد» نوشته دکتر وایسبلوث (کتابی که قبلاً آن را خوانده و دوست داشتم) را پیشنهاد داد، تصمیم گرفتم یک قدم جلوتر بروم و برای دیدن خود دکتر وایسبلوث وقت بگیرم، زیرا مطب او نزدیک خانه ما بود.

Eight days later, with a copy of his book and a sleep journal in tow, we set off for our consultation with Dr. Weissbluth. As soon as he walked into the room, I knew we’d find help. Dr. Weissbluth listened to, empathized with, instructed, and encouraged us in a manner that assured us we would get back on track.

هشت روز بعد، با یک نسخه از کتاب و یک دفترچه خواب، برای مشاوره با دکتر وایسبلوث راه افتادیم. به محض اینکه او وارد اتاق شد، می‌دانستم که کمک پیدا خواهیم کرد. دکتر وایسبلوث به ما گوش داد، با ما همدلی کرد، ما را راهنمایی کرد و به گونه‌ای ما را تشویق کرد که مطمئن شویم به مسیر درست برمی‌گردیم.

After studying our son’s erratic sleep patterns, he recommended an earlier bedtime and regular wake-up times for my son. Dr. Weissbluth explained that Henrik was going to bed too late and wasn’t getting enough sleep at night. (Henrik usually fell asleep between 8:00 and 9:00 P.M. and woke up around 7:00 A.M.) This lack of sleep and a consistent schedule—as odd as it may seem—is what was keeping him from being able to cry himself to sleep during the day. He was too overtired to sleep! Dr. Weissbluth suggested a 7:00 P.M. bedtime and a 7:00 A.M.wake-up for the long-term goal, but said that we’d probably be looking at a 5:30 P.M. bedtime until Henrik’s napping got better.

پس از مطالعه الگوهای خواب نامنظم پسرمان، او برای پسرم توصیه کرد که زودتر بخوابد و زمان بیدار شدن منظمی داشته باشد. دکتر وایسبلوث توضیح داد که هنریک خیلی دیر به رختخواب می‌رود و شب‌ها به اندازه کافی نمی‌خوابد. (هنریک معمولاً بین ساعت ۸:۰۰ تا ۹:۰۰ شب می‌خوابید و حدود ساعت ۷:۰۰ صبح از خواب بیدار می‌شد.) این کمبود خواب و یک برنامه‌ی منظم – هر چقدر هم که عجیب به نظر برسد – همان چیزی بود که مانع از این می‌شد که او بتواند در طول روز با گریه کردن به خواب برود. او آنقدر خسته بود که نمی‌توانست بخوابد! دکتر وایسبلاث برای هدف بلندمدت، ساعت ۷:۰۰ شب را برای خواب و ۷:۰۰ صبح را برای بیدار شدن پیشنهاد کرد، اما گفت که احتمالاً تا زمانی که چرت زدن هنریک بهتر شود، ساعت ۵:۳۰ عصر را برای خواب در نظر خواهیم گرفت.

Once Henrik was up in the morning, we were to stimulate him through walks, outings, and vigorous play. After that, a soothing period would precede his attempt at a 9:00 A.M. nap. I was to continue putting Henrik to sleep in my normal way (nursing and rocking) and then set him down in his crib. I was then to leave him alone for one hour either to sleep, cry, or a combination of the two.

قرار بود وقتی هنریک صبح از خواب بیدار می‌شد، او را با پیاده‌روی، بیرون رفتن و بازی‌های پرتحرک تحریک کنیم. پس از آن، یک دوره آرامش‌بخش قبل از تلاش او برای چرت زدن ساعت ۹ صبح در نظر گرفته می‌شد. قرار بود من به خواباندن هنریک به روش معمول خودم (شیر دادن و تکان دادن) ادامه دهم و سپس او را در گهواره‌اش بگذارم. سپس او را به مدت یک ساعت تنها بگذارم تا بخوابد، گریه کند یا ترکیبی از این دو را انجام دهد.

Then, after his morning nap, we were to repeat the process for his attempt at a 1:00 P.M. nap (or earlier if no morning nap was taken). And then we’d go about our afternoon until it was time for the evening soothe. He asked us to chart our sleep data so we could clearly see Henrik’s progress.

سپس، پس از چرت صبحگاهی‌اش، قرار بود این فرآیند را برای تلاش او برای چرت زدن ساعت ۱ بعد از ظهر (یا اگر چرت صبحگاهی نداشت، زودتر) تکرار کنیم. و سپس بعدازظهر را تا زمان خواب آرام عصر ادامه می‌دادیم. او از ما خواست که داده‌های خواب خود را رسم کنیم تا بتوانیم پیشرفت هنریک را به وضوح ببینیم.

After a round of handshakes and encouraging words, we left the office equipped to help our son become the sleeper he needed to—and could—become. We were to report back to Dr. Weissbluth in a week. His confidence that we’d see improvement by then rubbed off on us. We couldn’t wait to get going.

پس از یک دور دست دادن و کلمات دلگرم‌کننده، مطب را با تجهیزات لازم ترک کردیم تا به پسرمان کمک کنیم به خواب مورد نیاز – و می‌توانست – خود برسد. قرار بود ظرف یک هفته به دکتر وایسبلوث گزارش دهیم. اطمینان او مبنی بر اینکه تا آن زمان شاهد پیشرفت خواهیم بود، به ما هم سرایت کرد. بی‌صبرانه منتظر شروع کار بودیم.

When we got home, we played and played, and then I soothed Henrik to sleep. When I set him down for his afternoon nap, he cried. I said a quick prayer, told him I loved him, walked out, and closed the door on my wailing son.

وقتی به خانه رسیدیم، بازی کردیم و بازی کردیم و بعد هنریک را آرام کردم تا بخوابد. وقتی او را برای چرت بعدازظهرش گذاشتم، گریه کرد. دعای کوتاهی خواندم، به او گفتم که دوستش دارم، بیرون رفتم و در را روی پسر گریانم بستم.

As I walked down the stairs, I breathed in slowly, reminded myself that I was doing this for my son’s well-being, and hit the pause button on my emotions. I spent fifty-nine minutes e-mailing friends with one ear to the monitor to see if and when he’d stop crying. “Didn’t work today,” I was telling myself on the way back up the stairs. But by the time I got to his door I realized he was quiet. He fell asleep after fifty-nine and a half minutes of crying. If I had gone up one minute sooner, I would’ve cheated him out of this accomplishment. We were on our way.

همانطور که از پله‌ها پایین می‌رفتم، به آرامی نفس کشیدم، به خودم یادآوری کردم که این کار را برای سلامتی پسرم انجام می‌دهم و دکمه مکث احساساتم را زدم. پنجاه و نه دقیقه را صرف ایمیل زدن به دوستانم کردم، در حالی که یک گوشم به مانیتور بود تا ببینم آیا و چه زمانی گریه‌اش متوقف می‌شود. در راه برگشت از پله‌ها به خودم می‌گفتم: «امروز نشد.» اما وقتی به در خانه‌اش رسیدم، متوجه شدم که ساکت است. بعد از پنجاه و نه و نیم دقیقه گریه خوابش برد. اگر یک دقیقه زودتر بالا می‌رفتم، او را از این موفقیت محروم می‌کردم. ما در راه بودیم.

The afternoon nap was the first to get back on track. It took about a week for him to be able to go down at all without crying, and he was still only sleeping for a half hour at a time. But he was sleeping—and on a schedule! I used to think that because Henrik was an erratic sleeper, a sleep schedule wouldn’t work for him. Now I know that Henrik was an erratic sleeper because he lacked that schedule. (While the idea of a schedule sounds limiting, establishing a schedule was the most freeing thing for our family. We are now able to make accurate plans instead of having to wait around and guess when our son would be ready to go.)

چرت بعدازظهر اولین چیزی بود که به مسیر اصلی برگشت. حدود یک هفته طول کشید تا بتواند بدون گریه کردن بخوابد و هنوز هم فقط نیم ساعت در هر بار می‌خوابید. اما او می‌خوابید – و طبق برنامه! من قبلاً فکر می‌کردم چون هنریک خواب نامنظمی دارد، برنامه خواب برایش مناسب نیست. حالا می‌دانم که هنریک خواب نامنظمی داشت چون آن برنامه را نداشت. (اگرچه ایده برنامه محدودکننده به نظر می‌رسد، اما ایجاد یک برنامه، آزادترین چیز برای خانواده ما بود. اکنون می‌توانیم برنامه‌های دقیقی داشته باشیم، به جای اینکه منتظر بمانیم و حدس بزنیم که پسرمان چه زمانی آماده رفتن می‌شود.)

The morning nap was more of a challenge. For two weeks he cried through his entire morning nap. It was difficult to put him down each day knowing he would cry, but his success in the afternoons, along with the giant hug I’d receive when I came to get my teary son, gave me the strength to keep going. Then one day he cried himself to sleep after twenty minutes, and from then on he would stay sleeping after we put him down. It took two weeks for Henrik to get back to two naps a day, but he did it.

چرت صبحگاهی برایش چالش‌برانگیزتر بود. دو هفته تمام چرت صبحگاهی‌اش را گریه می‌کرد. هر روز زمین گذاشتنش با علم به اینکه گریه خواهد کرد، سخت بود، اما موفقیتش در بعدازظهرها، همراه با آغوش گرمی که وقتی برای بردن پسر اشک‌ریزانم می‌آمدم، دریافت می‌کردم، به من قدرت ادامه دادن می‌داد. سپس یک روز بعد از بیست دقیقه گریه کرد و خوابش برد و از آن به بعد بعد از اینکه او را زمین می‌گذاشتیم، همچنان می‌خوابید. دو هفته طول کشید تا هنریک به دو چرت در روز برگردد، اما این کار را کرد.

Despite sleeping for only thirty to forty-five minutes at a time, Dr. Weissbluth told us we should get him as soon as he woke up. He suggested we keep the 5:30 bedtime, which would naturally help lengthen his naps. Our days are now virtually tear-free.

دکتر وایسبلوث با وجود اینکه فقط سی تا چهل و پنج دقیقه در هر نوبت می‌خوابید، به ما گفت که باید به محض بیدار شدنش او را به رختخواب ببریم. او پیشنهاد کرد که ساعت خواب ۵:۳۰ را رعایت کنیم، که به طور طبیعی به طولانی‌تر شدن چرت‌هایش کمک می‌کند. حالا عملاً روزهای ما بدون اشک است.

My son is thriving on his new schedule. He’s back to his giggly, healthy, and well-rested self. Instead of being the sullen boy in church, he’s now the chipper angel who sings out loud with joy—with or without the rest of the congregation.

پسرم با برنامه جدیدش پیشرفت می‌کند. او به حالت خندان، سالم و پر از استراحتش برگشته است. او حالا به جای پسرک عبوس کلیسا، فرشته‌ی شادی است که با صدای بلند و شادی آواز می‌خواند – با یا بدون بقیه‌ی حضار.

Bedtime Is Too Late:

Sometimes or Always a Battle

Past six weeks of age, biologically driven bedtimes tend to become earlier. If you are unable or unwilling to allow these early bedtimes, your child will become overtired. Common problems occur (1) in the postcolic child who is dependent on the family bed and breast-feeding to sleep but now wants to sleep much earlier than the parents do, (2) parents who have to use day care so extra time at night is required to bring the child home, or (3) dual-career families with long commute times from work. Solutions involve using others to help prepare the baby or child for bed (bathing, dressing for sleep, and feeding) and, as early as possible, the parents begin a brief bedtime routine. Although you will see your child less at night, you will have lovely morning time. To really enjoy the mornings, some parents will have to go to sleep earlier themselves! Other parents may be able to alter their work schedule to come home early on some days or do some of their work at home in the evenings after their child has gone to sleep. Obviously, not all parents can come up with a solution. Review the list of resources for soothing on page 74.

خیلی دیر شده است:

گاهی اوقات یا همیشه یک نبرد

بعد از شش هفته، زمان خواب از نظر بیولوژیکی تمایل به زودتر شدن دارد. اگر شما قادر یا مایل به اجازه دادن به این زمان‌های خواب زودهنگام نیستید، فرزندتان بیش از حد خسته خواهد شد. مشکلات رایجی رخ می‌دهد (1) در کودک پس از کولیک که برای خوابیدن به تخت خانواده و شیر مادر وابسته است اما اکنون می‌خواهد خیلی زودتر از والدین بخوابد، (2) والدینی که مجبور به استفاده از مهدکودک هستند، بنابراین زمان بیشتری در شب برای آوردن کودک به خانه لازم است، یا (3) خانواده‌های دو شغله با زمان رفت و آمد طولانی از محل کار. راه‌حل‌ها شامل استفاده از دیگران برای کمک به آماده کردن نوزاد یا کودک برای خواب (حمام کردن، لباس پوشیدن برای خواب و تغذیه) است و والدین در اسرع وقت یک برنامه کوتاه خواب را شروع می‌کنند. اگرچه فرزندتان را کمتر در شب خواهید دید، اما زمان صبحگاهی دلپذیری خواهید داشت. برای لذت بردن واقعی از صبح‌ها، برخی از والدین باید خودشان زودتر بخوابند! والدین دیگر ممکن است بتوانند برنامه کاری خود را تغییر دهند تا بعضی روزها زودتر به خانه بیایند یا برخی از کارهای خود را عصرها پس از خوابیدن فرزندشان در خانه انجام دهند. بدیهی است که همه والدین نمی‌توانند راه حلی ارائه دهند. فهرست منابع برای آرامش را در صفحه ۷۴ مرور کنید.

If circumstances cause your baby to go to bed too late, do the best you can but try for the earliest bedtime possible.

اگر شرایط باعث می‌شود کودک شما خیلی دیر به رختخواب برود، تمام تلاش خود را بکنید اما سعی کنید زودتر از موعد مقرر بخوابد.

Night Waking, Difficulty Staying Asleep

Night waking occurs normally in all children, and the real problem is not developing the ability to return to sleep unassisted after the awakening. Night waking is the most common postcolic sleeping problem and is discussed in Chapter 4. All sleep problems eventually lead to night waking. The specific treatments depend on the child’s age and are discussed in the appropriate chapter.

بیدار شدن در شب، مشکل در حفظ خواب

بیدار شدن در شب به طور معمول در همه کودکان رخ می‌دهد و مشکل واقعی، عدم توانایی در بازگشت به خواب بدون کمک پس از بیدار شدن است. بیدار شدن در شب شایع‌ترین مشکل خواب پس از کولیک است و در فصل ۴ مورد بحث قرار گرفته است. همه مشکلات خواب در نهایت منجر به بیدار شدن در شب می‌شوند. درمان‌های خاص به سن کودک بستگی دارد و در فصل مربوطه مورد بحث قرار گرفته‌اند.

More Than One Child

Creates Bedtime Problems

An older child, about age three years, might not nap and need to go to sleep around 6:00 or 6:30 P.M., especially if he has a very active day. His younger sister, about age six months, might be taking three naps and be able to stay up later. A parent cannot ignore the baby and attend to the three-year-old’s bedtime routine. A solution is to eliminate the third nap for the baby so she goes down earlier, around 6:00 or 6:15 P.M., while the three-year-old is playing by himself. Twins who have different sleeping schedules, causing different bedtimes, are challenging to parents and sometimes there is no solution except putting them down at about the same time and if there is any crying associated with falling asleep, then temporarily separate them.

بیش از یک فرزند

مشکلات زمان خواب ایجاد می‌کند

یک کودک بزرگتر، حدود سه ساله، ممکن است چرت نزند و نیاز داشته باشد حدود ساعت 6:00 یا 6:30 بعد از ظهر به خواب برود، به خصوص اگر روز بسیار فعالی داشته باشد. خواهر کوچکترش، حدود شش ماهه، ممکن است سه چرت بزند و بتواند تا دیروقت بیدار بماند. والدین نمی‌توانند کودک را نادیده بگیرند و به برنامه خواب کودک سه ساله رسیدگی کنند. یک راه حل این است که چرت سوم کودک را حذف کنند تا او زودتر، حدود ساعت 6:00 یا 6:15 بعد از ظهر، در حالی که کودک سه ساله به تنهایی بازی می‌کند، به خواب برود. دوقلوهایی که برنامه‌های خواب متفاوتی دارند و باعث زمان خواب متفاوتی می‌شوند، برای والدین چالش برانگیز هستند و گاهی اوقات هیچ راه حلی وجود ندارد جز اینکه آنها را تقریباً در یک زمان زمین بگذارند و اگر گریه‌ای همراه با خوابیدن وجود دارد، آنها را به طور موقت از هم جدا کنند.

Unable to Fall Asleep

Young babies or children may have difficulty falling asleep except when they are in bed with their parents or in their arms. Most of these are children who had colic (see Chapter 4) or whose parents had used the family bed from the beginning. Read the sections on the Family Bed in Chapter 6, and “Transition from Family Bed to Crib” on page 177. Older children and adolescents may have difficulty falling asleep and these are discussed in Chapter 9.

ناتوانی در به خواب رفتن

نوزادان یا کودکان خردسال ممکن است در به خواب رفتن مشکل داشته باشند، مگر زمانی که در رختخواب والدین یا در آغوش آنها باشند. اکثر این کودکان، کودکانی هستند که قولنج داشته‌اند (به فصل ۴ مراجعه کنید) یا والدینشان از ابتدا از تخت خواب خانوادگی استفاده می‌کرده‌اند. بخش‌های مربوط به تخت خواب خانوادگی در فصل ۶ و «انتقال از تخت خواب خانوادگی به گهواره» در صفحه ۱۷۷ را بخوانید. کودکان بزرگتر و نوجوانان ممکن است در به خواب رفتن مشکل داشته باشند و این موارد در فصل ۹ مورد بحث قرار گرفته‌اند.

Afraid of the Dark or Being Alone

Fears are very common between the ages of two and four years. Thunder, lightning, barking dogs, shadows, and many other scary items over which we have no control can frighten children. A light on in the closet or even a conventional seven-watt night-light might keep a sensitive baby from sleeping well. A quarter-watt guide light that produces a faint yellow glow will usually be sufficient illumination. Extra long and soothing bedtimes will help. A new protecting teddy bear might help fight off fears and protect your child. A father might walk around the room and capture the “monsters” and put them into a bag or box to remove them from the room. Guardian angels, charms, or dream catchers may help make your child feel more secure. An older child might be given a bell to summon his mother or father with the understanding that he can use it only once. The parent will then come to soothe him, once, for a predetermined period of time, using a kitchen timer placed under a pillow or cushion to control the duration of the soothing time. Knowing that he can have some attention at night gives the child confidence and he will sleep better. The goal is to provide extra attention at night without it becoming open-ended and a ploy to fight sleep.

ترس از تاریکی یا تنهایی

ترس‌ها بین سنین دو تا چهار سال بسیار رایج هستند. رعد و برق، صاعقه، پارس سگ‌ها، سایه‌ها و بسیاری از چیزهای ترسناک دیگر که ما هیچ کنترلی بر آنها نداریم، می‌توانند کودکان را بترسانند. روشن بودن چراغ در کمد یا حتی یک چراغ خواب معمولی هفت واتی ممکن است مانع از خواب خوب یک نوزاد حساس شود. یک چراغ راهنمای یک چهارم واتی که نور زرد کمرنگی تولید می‌کند، معمولاً روشنایی کافی خواهد بود. زمان خواب طولانی و آرامش‌بخش می‌تواند کمک کند. یک خرس عروسکی محافظ جدید می‌تواند به مبارزه با ترس‌ها و محافظت از فرزندتان کمک کند. پدر می‌تواند در اتاق قدم بزند و “هیولاها” را بگیرد و آنها را در یک کیسه یا جعبه قرار دهد تا از اتاق خارج شوند. فرشتگان نگهبان، طلسم‌ها یا رویاگیرها می‌توانند به فرزندتان کمک کنند تا احساس امنیت بیشتری داشته باشد. به کودک بزرگتر ممکن است زنگی داده شود تا مادر یا پدرش را احضار کند، با این درک که فقط یک بار می‌تواند از آن استفاده کند. سپس والدین برای آرام کردن او، یک بار، برای مدت زمان از پیش تعیین شده، با استفاده از یک تایمر آشپزخانه که زیر بالش یا کوسن قرار داده شده است، مدت زمان آرامش را کنترل می‌کنند. دانستن اینکه کودک می‌تواند شب‌ها کمی توجه داشته باشد، به او اعتماد به نفس می‌دهد و خواب بهتری خواهد داشت. هدف این است که شب‌ها توجه بیشتری به او شود، بدون اینکه این توجه بی‌پایان و به ترفندی برای مبارزه با خواب تبدیل شود.

Will Not Stay in His Crib or Bed

One-or two-year-olds who climb out of their bed may receive too much social interaction from parents and therefore may continue the behavior because they are curious and social. To protect their sleep and prevent the development of sleep problems, buy a crib tent. You may have to use duct tape to keep the child from getting to the zipper. Parents are often reluctant to use a crib tent because they imagine their child will feel like a caged zoo animal, restricted, or abandoned. Of course, there might be some protest crying for a few days. However, many children quickly seem to enjoy the comfort zone like a teepee or fort; they do not appear sad or angry. Some parents do not want to use a crib tent but feel more comfortable putting a latch lock on the door. If you stand at the door preventing your child from leaving the room, your child will fight sleep all the more because he is getting attention from you.

در گهواره یا تخت خود نمی‌ماند

کودکان یک یا دو ساله که از تخت خود بیرون می‌آیند، ممکن است تعامل اجتماعی زیادی از والدین دریافت کنند و بنابراین ممکن است به این رفتار ادامه دهند زیرا کنجکاو و اجتماعی هستند. برای محافظت از خواب آنها و جلوگیری از ایجاد مشکلات خواب، یک چادر گهواره بخرید. ممکن است مجبور شوید از نوار چسب برای جلوگیری از رسیدن کودک به زیپ استفاده کنید. والدین اغلب تمایلی به استفاده از چادر گهواره ندارند زیرا تصور می‌کنند فرزندشان مانند یک حیوان باغ وحش در قفس، محدود یا رها شده احساس خواهد کرد. البته، ممکن است برای چند روز گریه اعتراضی وجود داشته باشد. با این حال، به نظر می‌رسد بسیاری از کودکان به سرعت از منطقه راحتی مانند چادر سرخپوستی یا قلعه لذت می‌برند. آنها غمگین یا عصبانی به نظر نمی‌رسند. برخی از والدین نمی‌خواهند از چادر گهواره استفاده کنند، اما با قرار دادن قفل چفتی روی در راحت‌تر هستند. اگر جلوی در بایستید و مانع از خروج فرزندتان از اتاق شوید، فرزندتان بیشتر با خواب مبارزه خواهد کرد زیرا توجه شما را جلب می‌کند.

“Sleep Rules” (page 325) and “silent return to sleep” (page 320) are used for the older child who will not stay in bed. Here, too, some parents know that they cannot be consistent at night, so they want to put a latch lock on the door. Whenever parents want to put a lock on the door, I ask that they have the child watch them put the lock on. One parent felt that the additional step of bringing her three-year-old child to the store where she purchased the lock for the door helped convince him that she was serious. The child is told that if he leaves the room, he will be put back in and the door will be locked. Almost all the time, the child picks up on her parents’ serious demeanor and does not even attempt to leave the room in the first place. If, however, the child tests the rules and leaves the room, and the parents place her back into the room and lock the door, although there may be loud and long protest crying, it is usually only for one night, because the child is now highly motivated to prevent the door being locked.

«قوانین خواب» (صفحه ۳۲۵) و «بازگشت بی‌صدا به خواب» (صفحه ۳۲۰) برای کودک بزرگتری که در رختخواب نمی‌ماند، استفاده می‌شود. در اینجا نیز برخی از والدین می‌دانند که نمی‌توانند شب‌ها ثابت قدم باشند، بنابراین می‌خواهند قفلی روی در بگذارند. هر زمان که والدین می‌خواهند قفلی روی در بگذارند، از آنها می‌خواهم که کودکشان را در حال بستن قفل تماشا کنند. یکی از والدین احساس کرد که مرحله اضافی آوردن فرزند سه ساله‌اش به فروشگاهی که قفل در را از آنجا خریده بود، به او کمک کرد تا متقاعد شود که او جدی است. به کودک گفته می‌شود که اگر اتاق را ترک کند، دوباره به داخل برگردانده می‌شود و در قفل خواهد شد. تقریباً همیشه، کودک متوجه رفتار جدی والدینش می‌شود و حتی سعی نمی‌کند از همان ابتدا اتاق را ترک کند. با این حال، اگر کودک قوانین را امتحان کند و از اتاق خارج شود، و والدین او را به اتاق برگردانند و در را قفل کنند، اگرچه ممکن است گریه اعتراضی بلند و طولانی وجود داشته باشد، اما معمولاً فقط برای یک شب است، زیرا کودک اکنون انگیزه زیادی برای جلوگیری از قفل شدن در دارد.

Will Not Sleep Anywhere Else

Maybe your baby sleeps well in your home but does not sleep well at grandma’s. Try to play the same music only at sleep times at both homes. Buy something soft and safe for your baby to feel or clutch and use it only at sleep times at both homes. Spray some fragrance or perfume around the crib or bed only at sleep times at both homes. Use the same sleep schedules and nap time and bedtime routines at both homes.

جای دیگری نمی‌خوابد

شاید کودک شما در خانه شما خوب می‌خوابد اما در خانه مادربزرگ خوب نمی‌خوابد. سعی کنید فقط در زمان خواب در هر دو خانه موسیقی یکسانی پخش کنید. چیزی نرم و بی‌خطر بخرید که کودک بتواند آن را لمس کند یا در دست بگیرد و فقط در زمان خواب در هر دو خانه از آن استفاده کنید. در هر دو خانه فقط در زمان خواب، مقداری عطر یا ادکلن در اطراف گهواره یا تخت کودک اسپری کنید. در هر دو خانه از برنامه‌های خواب و زمان چرت زدن و خواب یکسانی استفاده کنید.

Only One Bedroom

When your baby becomes more curious and aware of the sounds and movements of people around him and you are using a crib, it might be time to move your baby to his own room. What do you do if you do not have an additional bedroom? Some families have their baby sleep at night in their bedroom and they use a sofa bed and convert their living room into their bedroom at night. In this way, the baby can go to bed early in a dark and quiet room and the parents know that their nighttime sounds will not wake awaken him.

فقط یک اتاق خواب

وقتی کودک شما کنجکاوتر می‌شود و از صداها و حرکات اطرافیانش آگاه‌تر می‌شود و شما از گهواره استفاده می‌کنید، ممکن است زمان آن رسیده باشد که کودک خود را به اتاق خودش منتقل کنید. اگر اتاق خواب اضافی ندارید چه می‌کنید؟ برخی از خانواده‌ها کودک خود را شب‌ها در اتاق خواب خود می‌خوابانند و از مبل تختخواب‌شو استفاده می‌کنند و اتاق نشیمن خود را شب‌ها به اتاق خواب خود تبدیل می‌کنند. به این ترتیب، کودک می‌تواند زود در یک اتاق تاریک و ساکت به رختخواب برود و والدین می‌دانند که صداهای شبانه آنها او را بیدار نخواهد کرد.

Transition from Family Bed to Crib

Moving your baby from a family bed to a crib will be easy or difficult depending on whether the family bed was unwanted but occurred in reaction to extreme fussiness/colic or was wanted from the beginning. This will be discussed in detail on page 177.

انتقال از تخت خانوادگی به گهواره

انتقال نوزاد از تخت خانوادگی به گهواره، بسته به اینکه تخت خانوادگی ناخواسته بوده اما در واکنش به نق زدن/قولنج شدید رخ داده یا از ابتدا مورد نظر بوده، آسان یا دشوار خواهد بود. این موضوع به تفصیل در صفحه ۱۷۷ مورد بحث قرار خواهد گرفت.

Action Plan for Exhausted Parents

Young children and infants cannot tell us how they feel, so parents need to watch their behaviors. Does your child behave as though he were active, alert, vital, and wide awake, or is he fighting sleep, woozy?

برنامه عملی برای والدین خسته

کودکان خردسال و نوزادان نمی‌توانند به ما بگویند چه احساسی دارند، بنابراین والدین باید مراقب رفتارهای آنها باشند. آیا فرزند شما طوری رفتار می‌کند که انگار فعال، هوشیار، سرزنده و کاملاً بیدار است، یا اینکه با خواب می‌جنگد و گیج است؟

MAJOR POINT

Junk food is bad for the body. Junk sleep is bad for the brain.

نکته اصلی

غذای ناسالم برای بدن مضر است. خواب ناسالم برای مغز مضر است.

This chapter and the two previous chapters describe the terms healthy sleep and disturbed sleep. Obviously, sleeping is not an automatically regulated process such as the control of body temperature. Sleeping is more like feeding. We do not expect children to grow well if all they eat is junk food. Children need a well-balanced diet in order to grow. If the food that is provided is insufficient or unbalanced, this unhealthy diet will interfere with the child’s growth and development. The same is true for unhealthy sleep patterns.

این فصل و دو فصل قبلی، اصطلاحات خواب سالم و خواب آشفته را شرح می‌دهند. بدیهی است که خواب یک فرآیند تنظیم‌شده خودکار مانند کنترل دمای بدن نیست. خوابیدن بیشتر شبیه غذا خوردن است. اگر تمام غذای کودکان هله‌هوله باشد، انتظار نداریم که آنها خوب رشد کنند. کودکان برای رشد به یک رژیم غذایی متعادل نیاز دارند. اگر غذایی که به آنها داده می‌شود ناکافی یا نامتعادل باشد، این رژیم غذایی ناسالم در رشد و نمو کودک اختلال ایجاد می‌کند. همین امر در مورد الگوهای خواب ناسالم نیز صادق است.

REAL LIFE

If your child has a sleep problem that requires multiple changes but you are only able to make some of the changes, go ahead and do the best you can.

زندگی واقعی

اگر فرزند شما مشکل خواب دارد که نیاز به تغییرات متعدد دارد اما شما فقط می‌توانید برخی از این تغییرات را انجام دهید، تمام تلاش خود را بکنید.

Be consistent. Anytime you make a change, allow at least four to five days before making another change to see whether you have helped your child. Be patient.

ثابت قدم باشید. هر زمان که تغییری ایجاد می‌کنید، حداقل چهار تا پنج روز قبل از اعمال تغییر دیگر صبر کنید تا ببینید آیا به فرزندتان کمک کرده‌اید یا خیر. صبور باشید.

1. Keep a sleep log as described on page 118

2. Identify the main sleep problem as described in this chapter

3. Read the brief solution outline and the age-appropriate section in later chapters or the action plan for that chapter

4. Identify the elements of sleep that need improvement or correction for your child’s sleep problem

1. همانطور که در صفحه 118 توضیح داده شده است، یک گزارش خواب تهیه کنید.

2. مشکل اصلی خواب را همانطور که در این فصل توضیح داده شده است، شناسایی کنید.

3. طرح کلی راه حل مختصر و بخش مناسب سن را در فصل‌های بعدی یا برنامه عملی آن فصل بخوانید.

4. عناصر خواب را که نیاز به بهبود یا اصلاح برای مشکل خواب فرزندتان دارند، شناسایی کنید.

Sleep duration: night and day sleep

مدت خواب: خواب شبانه و خواب روزانه

Naps

There are good naps and bad naps. Occasional nap strikes may not be harmful, but nap-stubborn kids are usually overtired.

چرت زدن

چرت زدن خوب و بد دارد. چرت زدن‌های گاه به گاه ممکن است مضر نباشد، اما بچه‌های لجباز معمولاً بیش از حد خسته می‌شوند.

Sleep consolidation

Sleep schedule

Sleep regularity

تثبیت خواب

برنامه خواب

منظم بودن خواب

5. Determine what you can and cannot do

۵. مشخص کنید چه کاری می‌توانید و چه کاری نمی‌توانید انجام دهید

Ignore morning crying that is too early versus bringing your baby to your bed

گریه‌های صبحگاهی خیلی زود را نادیده بگیرید در مقابل اینکه نوزادتان را به رختخواب خود بیاورید

Control the wake-up time

زمان بیدار شدن را کنترل کنید

Change the schedule for nap times

برنامه زمان چرت زدن را تغییر دهید

Eliminate the third nap

چرت زدن سوم را حذف کنید

Change the schedule for bedtimes

برنامه زمان خواب را تغییر دهید

Change the nap time or bedtime routine

زمان چرت زدن یا روال قبل از خواب را تغییر دهید

Provide more soothing at sleep times

در زمان خواب آرامش بیشتری فراهم کنید

Give less attention at night when your child is not hungry

شب‌ها وقتی فرزندتان گرسنه نیست، کمتر به او توجه کنید

Use a crib tent or lock the door

از چادر تخت استفاده کنید یا در را قفل کنید

IMPORTANT POINTS

نکات مهم

Sleeping well is a 24/7 process. It’s not just about how we get them to go to bed at night without crying.

خواب خوب یک فرآیند ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته است. فقط این نیست که چگونه آنها را بدون گریه به رختخواب ببریم.

Solving sleep problems may be a very tough prescription and demands a consistent approach.

حل مشکلات خواب ممکن است یک نسخه بسیار سخت باشد و نیاز به یک رویکرد مداوم دارد.

There may be increased crying in the beginning, but the upside is that crying around sleep should be eliminated altogether.

ممکن است در ابتدا گریه افزایش یابد، اما نکته مثبت این است که گریه در مورد خواب باید به طور کلی حذف شود.