یادداشت‌های بالینی نوروآناتومی بالینی اسنل؛ اعصاب مغزی

داریوش طاهری| به‌روزرسانی: ۷ تیر ۱۴۰۵

۰ 25 🕒 41 دقیقه

یادداشت‌های بالینی فصل ۱۱ نوروآناتومی بالینی اسنل | اعصاب جمجمه‌ای

راهنمای مطالعه نمایش

دعای مطالعه _{[ نمایش ]}

بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

اَللّهُمَّ اَخْرِجْنى مِنْ ظُلُماتِ الْوَهْمِ

خدايا مرا بيرون آور از تاريكى‏‌هاى‏ وهم،

وَ اَكْرِمْنى بِنُورِ الْفَهْمِ

و به نور فهم گرامى ‏ام بدار،

اَللّهُمَّ افْتَحْ عَلَيْنا اَبْوابَ رَحْمَتِكَ

خدايا درهاى رحمتت را به روى ما بگشا،

وَانْشُرْ عَلَيْنا خَزائِنَ عُلُومِكَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ

و خزانه‏‌هاى علومت را بر ما باز كن به امید رحمتت اى مهربان‌‏ترين مهربانان.

آینده‌نگاران مغز: «ما مغز را می‌شناسیم، تا آینده را بسازیم.»

کتاب «نوروآناتومی بالینی اسنل» اثر دکتر ریچارد اس. اسنل، با ویرایش جدید دکتر رایان اسپلیتگربر، همچنان به‌عنوان مرجع طلایی این حوزه شناخته می‌شود. این اثر با تلفیق تازه‌ترین پژوهش‌ها و کاربردهای بالینی، پلی استوار میان دانش پایه و عمل پزشکی بنا می‌کند.

تلاش‌های علمی و سال‌ها تدریس ارزشمند استاد گران‌قدر دکتر محمدتقی جغتایی الهام‌بخش ترجمه و گسترش این دانش در ایران بوده است.

ترجمه دقیق این کتاب توسط برند علمی آینده‌نگاران مغز به مدیریت داریوش طاهری، امکان دسترسی فارسی‌زبانان به مرزهای نوین علوم اعصاب را فراهم کرده و رسالتی علمی در جهت شناخت عمیق‌تر مغز و ترسیم آینده‌ای روشن‌تر بر عهده گرفته است.

» کتاب نوروآناتومی بالینی اسنل

»» فصل ۱۱: هسته‌های اعصاب جمجمه‌ای؛ بخش یادداشت‌های بالینی

» Snell’s Clinical Neuroanatomy

»» Chapter 11: Cranial Nerve Nuclei

Clinical Notes

General Considerations

The 12 pairs of cranial nerves supply information to the brain from outlying receptor organs and bring about changes in peripheral effector organs by means of appropriate motor nerves. Unfortunately for the student, the nerve cells are not arranged simply, as in the spinal cord, but are grouped together to form nuclei that are found in different situations at different levels of the brainstem. Moreover, whereas spinal nerves possess afferent somatic fibers, afferent visceral fibers, efferent somatic fibers, and efferent visceral fibers, cranial nerves, in addition, possess special somatic afferent fibers (e.g., visual and auditory) and special visceral afferent fibers (e.g., taste).

یادداشت‌های بالینی

ملاحظات عمومی

۱۲ جفت اعصاب جمجمه‌ای، اطلاعات را از اندام‌های گیرنده‌ی بیرونی به مغز می‌رسانند و از طریق اعصاب حرکتی مناسب، تغییراتی را در اندام‌های مؤثر محیطی ایجاد می‌کنند. متأسفانه برای دانشجو، سلول‌های عصبی به سادگی مانند نخاع مرتب نشده‌اند، بلکه با هم گروه‌بندی می‌شوند تا هسته‌هایی را تشکیل دهند که در موقعیت‌های مختلف در سطوح مختلف ساقه مغز یافت می‌شوند. علاوه بر این، در حالی که اعصاب نخاعی دارای فیبرهای سوماتیک آوران، فیبرهای احشایی آوران، فیبرهای سوماتیک وابران و فیبرهای احشایی وابران هستند، اعصاب جمجمه‌ای علاوه بر این، دارای فیبرهای آوران سوماتیک ویژه (مثلاً بینایی و شنوایی) و فیبرهای آوران احشایی ویژه (مثلاً چشایی) نیز هستند.

When the central connections of the different cranial nerve nuclei were discussed in the previous section, a simplified practical version was given, since many of the precise connections of the cranial nerve nuclei are still not known. Because the delicate movements of the eyes, the larynx, and the face require carefully integrated muscle action and the fine control of muscle tone, it must be assumed that the motor nuclei of the various cranial nerves receive input from the cerebellum, the red nucleus, the reticular formation, and the corpus striatum in the same manner as the lower motor neurons of the spinal cord.

وقتی در بخش قبلی به اتصالات مرکزی هسته‌های مختلف اعصاب جمجمه‌ای پرداخته شد، یک نسخه عملی ساده‌شده ارائه شد، زیرا بسیاری از اتصالات دقیق هسته‌های اعصاب جمجمه‌ای هنوز شناخته نشده‌اند. از آنجا که حرکات ظریف چشم‌ها، حنجره و صورت نیاز به عملکرد عضلانی یکپارچه و کنترل دقیق تون عضلانی دارند، باید فرض شود که هسته‌های حرکتی اعصاب جمجمه‌ای مختلف، همانند نورون‌های حرکتی تحتانی نخاع، از مخچه، هسته قرمز، تشکیلات مشبک و جسم مخطط ورودی دریافت می‌کنند.

Three points of clinical value should be remembered:

سه نکته با ارزش بالینی باید به خاطر سپرده شود:

1. Bilateral corticonuclear connections are present for all the cranial motor nuclei except that part of the facial nucleus that supplies the muscles of the lower part of the face and that part of the hypoglossal nucleus that supplies the genioglossus muscle.

۱. اتصالات دوطرفه قشری-هسته‌ای برای تمام هسته‌های حرکتی جمجمه وجود دارد، به جز آن بخش از هسته صورت که عضلات قسمت تحتانی صورت را تغذیه می‌کند و آن بخش از هسته زیرزبانی که عضله جنیوگلوس را تغذیه می‌کند.

2. The cranial nerves that possess afferent sensory fibers have cell bodies that are found in ganglia along the course of the nerves; these are equivalent to the posterior root ganglia. In the case of the olfactory nerves, the cells are the olfactory receptors.

۲. اعصاب جمجمه‌ای که دارای فیبرهای حسی آوران هستند، دارای اجسام سلولی هستند که در گانگلیون‌ها در امتداد مسیر اعصاب یافت می‌شوند؛ این‌ها معادل گانگلیون‌های ریشه خلفی هستند. در مورد اعصاب بویایی، سلول‌ها گیرنده‌های بویایی هستند.

3. In situations in which the cranial nerve nuclei are close together, it is very rare for a disease process to affect one nucleus only. For example, the cell groups of the nucleus ambiguus serve the glossopharyngeal, the vagus, and the cranial root of the accessory nerve, and functional loss involving all three nerves is a common finding.

۳. در موقعیت‌هایی که هسته‌های اعصاب جمجمه‌ای نزدیک به هم هستند، بسیار نادر است که یک فرآیند بیماری فقط یک هسته را تحت تأثیر قرار دهد. به عنوان مثال، گروه‌های سلولی هسته آمبیگوس به عصب زبانی-حلقی، عصب واگ و ریشه جمجمه‌ای عصب فرعی خدمت می‌کنند و از دست دادن عملکرد هر سه عصب یک یافته رایج است.

Clinical Examination

The systematic examination of the 12 cranial nerves is an important part of the examination of every neurologic patient. It may reveal a lesion of a cranial nerve nucleus or its central connections, or it may show an interruption of the lower motor neurons.

معاینه بالینی

معاینه سیستماتیک ۱۲ عصب جمجمه‌ای بخش مهمی از معاینه هر بیمار نورولوژیک است. این معاینه ممکن است ضایعه‌ای در هسته عصب جمجمه‌ای یا اتصالات مرکزی آن را نشان دهد، یا ممکن است قطع نورون‌های حرکتی تحتانی را نشان دهد.

Olfactory Nerve

First, determine that the nasal passages are clear. Then, apply some easily recognizable aromatic substance, such as oil of peppermint, oil of clove, or tobacco, to each nostril in turn. Ask the patient whether he or she can smell anything; if so, ask the patient to identify the smell. It should be remembered that food flavors depend on the sense of smell and not on the sense of taste.

عصب بویایی

ابتدا، مطمئن شوید که مجاری بینی تمیز هستند. سپس، مقداری ماده معطر قابل تشخیص، مانند روغن نعناع، روغن میخک یا تنباکو، را به نوبت در هر سوراخ بینی بمالید. از بیمار بپرسید که آیا می‌تواند چیزی را بو کند؛ در این صورت، از بیمار بخواهید که بو را تشخیص دهد. باید به خاطر داشت که طعم‌های غذا به حس بویایی بستگی دارند و نه به حس چشایی.

Bilateral anosmia can be caused by disease of the olfactory mucous membrane, such as the common cold or allergic rhinitis. Unilateral anosmia can result from disease affecting the olfactory nerves, bulb, or tract. A lesion of the olfactory cortex on one side is unlikely to produce complete anosmia, because fibers from each olfactory tract travel to both cerebral hemispheres. Fractures of the anterior cranial fossa involving the cribriform plate of the ethmoid could tear the olfactory nerves. Cerebral tumors of the frontal lobes or meningiomas of the anterior cranial fossa can produce anosmia by pressing on the olfactory bulb or tract.

آنوسمی دو طرفه می‌تواند ناشی از بیماری غشای مخاطی بویایی، مانند سرماخوردگی یا رینیت آلرژیک باشد. آنوسمی یک طرفه می‌تواند ناشی از بیماری باشد که اعصاب، پیاز یا مجرای بویایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ضایعه قشر بویایی در یک طرف بعید است که آنوسمی کامل ایجاد کند، زیرا الیاف هر مجرای بویایی به هر دو نیمکره مغزی می‌روند. شکستگی‌های حفره جمجمه‌ای قدامی که شامل صفحه غربالی اتموئید می‌شود، می‌تواند اعصاب بویایی را پاره کند. تومورهای مغزی لوب‌های پیشانی یا مننژیوم‌های حفره جمجمه‌ای قدامی می‌توانند با فشار آوردن به پیاز بویایی یا مجرای بویایی، آنوسمی ایجاد کنند.

Optic Nerve

First, ask the patient whether he or she has noted any change in eyesight. Visual acuity should be tested for near and distant vision. Near vision is tested by asking the patient to read a card with a standard size of type. Each eye is tested in turn, with or without spectacles. Distant vision is tested by asking the patient to read Snellen type at a distance of 20 ft.

عصب بینایی

ابتدا از بیمار بپرسید که آیا تغییری در بینایی خود مشاهده کرده است یا خیر. حدت بینایی باید برای دید نزدیک و دور آزمایش شود. دید نزدیک با درخواست از بیمار برای خواندن کارتی با اندازه استاندارد حروف آزمایش می‌شود. هر چشم به نوبت، با یا بدون عینک، آزمایش می‌شود. دید دور با درخواست از بیمار برای خواندن حروف اسنلن در فاصله ۲۰ فوتی آزمایش می‌شود.

The visual fields should then be tested. The patient and the examiner sit facing each other at a distance of 2 ft. The patient is asked to cover the right eye, and the examiner covers his own left eye. The patient is asked to look into the pupil of the examiner’s right eye. A small object is then moved in an arc around the periphery of the field of vision, and the patient is asked whether he or she can see the object. The extent of the patient’s field of vision is compared with the normal examiner’s field. Then, the other eye is tested. The clinician must be careful not to miss loss or impairment of vision in the central area of the field (central scotoma).

سپس میدان‌های بینایی باید آزمایش شوند. بیمار و معاینه‌کننده در فاصله ۲ فوتی رو به روی یکدیگر می‌نشینند. از بیمار خواسته می‌شود چشم راست خود را بپوشاند و معاینه‌کننده چشم چپ خود را می‌پوشاند. از بیمار خواسته می‌شود به مردمک چشم راست معاینه‌کننده نگاه کند. سپس یک جسم کوچک به صورت قوسی در اطراف حاشیه میدان بینایی حرکت داده می‌شود و از بیمار پرسیده می‌شود که آیا می‌تواند جسم را ببیند یا خیر. وسعت میدان بینایی بیمار با میدان بینایی طبیعی معاینه‌کننده مقایسه می‌شود. سپس، چشم دیگر آزمایش می‌شود. پزشک باید مراقب باشد که از دست دادن یا اختلال بینایی در ناحیه مرکزی میدان دید (اسکوتوم مرکزی) را از قلم نیندازد.

VISUAL PATHWAY LESIONS

Lesions of the optic pathway may have many pathologic causes. Expanding tumors of the brain and neighboring structures, such as the pituitary gland and the meninges, and cerebrovascular accidents are commonly responsible. The most widespread effects on vision occur where the nerve fibers of the visual pathway are tightly packed together, such as in the optic nerve or the optic tract.

ضایعات مسیر بینایی

ضایعات مسیر بینایی ممکن است علل پاتولوژیک زیادی داشته باشند. تومورهای در حال گسترش مغز و ساختارهای مجاور، مانند غده هیپوفیز و مننژ، و حوادث عروقی مغز معمولاً مسئول هستند. گسترده‌ترین اثرات بر بینایی در جایی رخ می‌دهد که فیبرهای عصبی مسیر بینایی به طور محکم به هم فشرده شده‌اند، مانند عصب بینایی یا دستگاه بینایی.

CIRCUMFERENTIAL BLINDNESS

Circumferential blindness may be caused by hysteria or optic neuritis (Fig. 11-24 [1]). Optic neuritis may occur following spread of infection from the sphenoid and ethmoid sinuses; the optic nerve is infected as it passes through the optic canal to enter the orbital cavity.

کوری محیطی

کوری محیطی ممکن است ناشی از هیستری یا نوریت اپتیک باشد (شکل 11-24 [1]). نوریت اپتیک ممکن است پس از گسترش عفونت از سینوس‌های اسفنوئید و اتموئید رخ دهد؛ عصب بینایی هنگام عبور از کانال اپتیک برای ورود به حفره کاسه چشم، آلوده می‌شود.

TOTAL BLINDNESS OF ONE EYE

Total blindness of one eye would follow complete section of one optic nerve (Fig. 11-24 [2]).

نابینایی کامل یک چشم

نابینایی کامل یک چشم در اثر قطع کامل یک عصب بینایی ایجاد می‌شود (شکل 11-24 [2]).

NASAL HEMIANOPIA

Nasal hemianopia would follow a partial lesion of the optic chiasma on its lateral side (Fig. 11-24 [3]).

همی‌آنوپی بینی

همی‌آنوپی بینی به دنبال ضایعه جزئی کیاسمای بینایی در سمت جانبی آن ایجاد می‌شود (شکل 11-24 [3]).

BITEMPORAL HEMIANOPIA

Bitemporal hemianopia would follow a sagittal section of the optic chiasma (Fig. 11-24 [4]). This condition is most commonly produced by a tumor of the pituitary gland exerting pressure on the optic chiasma.

همی‌آنوپی دو گیجگاهی

همی‌آنوپی دو گیجگاهی از برش ساژیتال کیاسمای بینایی پیروی می‌کند (شکل 11-24 [4]). این وضعیت معمولاً توسط تومور غده هیپوفیز ایجاد می‌شود که بر کیاسمای بینایی فشار وارد می‌کند.

CONTRALATERAL HOMONYMOUS HEMIANOPIA

Contralateral homonymous hemianopia would follow division of the optic tract or optic radiation or destruction of the visual cortex on one side; the lesion would produce the same hemianopia for both eyes-that is, homonymous hemianopia (Fig. 11-24 [5-7]). If the right optic tract is divided, for example, a left temporal hemianopia and a right nasal hemianopia will occur.

همی‌آنوپیای هم‌نام مقابل

همی‌آنوپیای هم‌نام مقابل، پس از تقسیم مجرای بینایی یا تابش نوری یا تخریب قشر بینایی در یک طرف ایجاد می‌شود؛ این ضایعه، همی‌آنوپی یکسانی را برای هر دو چشم ایجاد می‌کند – یعنی همی‌آنوپیای هم‌نام (شکل 11-24 [5-7]). به عنوان مثال، اگر مجرای بینایی راست تقسیم شود، همی‌آنوپی گیجگاهی چپ و همی‌آنوپیای بینی راست رخ خواهد داد.

Figure 11-24 Visual field defects associated with lesions of the optic pathways. 1. Right- sided circumferential blindness due to retrobulbar neuritis. 2. Total blindness of the right eye due to division of the right optic nerve. 3. Right nasal hemianopia due to a partial lesion of the right side of the optic chiasma. 4. Bitemporal hemianopia due to a complete lesion of the optic chiasma. 5. Left temporal hemianopia and right nasal hemianopia due to a lesion of the right optic tract. 6. Left temporal and right nasal hemianopia due to a lesion of the right optic radiation. 7. Left temporal and right nasal hemianopia due to a lesion of the right visual cortex.

شکل ۱۱-۲۴ نقص میدان بینایی مرتبط با ضایعات مسیرهای بینایی. 1. کوری محیطی سمت راست به دلیل نوریت رتروبولبار. 2. کوری کامل چشم راست به دلیل قطع عصب بینایی راست. 3. همی‌آنوپی بینی راست به دلیل ضایعه جزئی سمت راست کیاسمای بینایی. 4. همی‌آنوپی دو قسمتی گیجگاهی به دلیل ضایعه کامل کیاسمای بینایی. 5. همی‌آنوپی گیجگاهی چپ و همی‌آنوپی بینی راست به دلیل ضایعه دستگاه بینایی راست. 6. همی‌آنوپی گیجگاهی چپ و بینی راست به دلیل ضایعه تشعشع بینایی راست. 7. همی‌آنوپی گیجگاهی چپ و بینی راست به دلیل ضایعه قشر بینایی راست.

FUNDUS EXAMINATION

The ocular fundus should be examined with an ophthalmoscope. The patient is asked to look at a distant object. When the right eye is examined, the physician should use his or her right eye and hold the ophthalmoscope in his or her right hand. The physician should systematically examine the fundus, looking first at the optic disc, then at the retina, then at the blood vessels, and finally at the macula.

معاینه ته چشم

ته چشم باید با افتالموسکوپ معاینه شود. از بیمار خواسته می‌شود که به یک جسم دور نگاه کند. هنگام معاینه چشم راست، پزشک باید از چشم راست خود استفاده کند و افتالموسکوپ را در دست راست خود نگه دارد. پزشک باید به طور سیستماتیک ته چشم را معاینه کند، ابتدا به دیسک بینایی، سپس به شبکیه، سپس به رگ‌های خونی و در نهایت به ماکولا نگاه کند.

The optic disc is creamy pink, and the lateral margin is seen clearly. The center of the disc is paler and hollowed out.

دیسک بینایی به رنگ صورتی کرمی است و حاشیه جانبی آن به وضوح دیده می‌شود. مرکز دیسک کمرنگ‌تر و توخالی است.

The retina is pinkish red, and there should be no hemorrhages or exudates.

شبکیه به رنگ قرمز مایل به صورتی است و نباید خونریزی یا اگزودا وجود داشته باشد.

The blood vessels should consist of four main arteries with their accompanying veins. Carefully examine the arteriovenous crossings. The veins should not be indented by the arteries.

رگ‌های خونی باید از چهار شریان اصلی به همراه وریدهای همراه آنها تشکیل شده باشند. گذرگاه‌های شریانی-وریدی را با دقت بررسی کنید. وریدها نباید توسط شریان‌ها فرورفته باشند.

The macula is examined by asking the patient to look directly at the light of the ophthalmoscope. It should look slightly darker than the surrounding retina.

ماکولا با درخواست از بیمار برای نگاه مستقیم به نور افتالموسکوپ بررسی می‌شود. باید کمی تیره‌تر از شبکیه اطراف باشد.

EXTRAOCULAR MUSCLE EXAMINATION

To examine the extraocular muscles, the patient’s head is fixed, and he or she is asked to move the eyes, in turn, to the left, to the right, upward, and downward, as far as possible in each direction. The patient should then be asked to look upward and laterally, upward and medially, downward and medially, and downward and laterally.

معاینه عضلات خارج چشمی

برای معاینه عضلات خارج چشمی، سر بیمار ثابت نگه داشته می‌شود و از او خواسته می‌شود که چشم‌هایش را به نوبت، تا حد امکان در هر جهت، به چپ، راست، بالا و پایین حرکت دهد. سپس از بیمار خواسته می‌شود که به بالا و طرفین، به بالا و وسط، به پایین و وسط، و به پایین و طرفین نگاه کند.

The pupillary reactions to convergence associated with accommodation and the direct and consensual pupillary reactions to light are tested. The nervous pathways involved in the pupillary reflexes are described on pages 328-329.

واکنش‌های مردمک به همگرایی مرتبط با تطابق و واکنش‌های مستقیم و توافقی مردمک به نور آزمایش می‌شوند. مسیرهای عصبی دخیل در رفلکس‌های مردمک در صفحات ۳۲۸-۳۲۹ شرح داده شده‌اند.

Oculomotor Nerve

The oculomotor nerve supplies all the extraocular muscles except the superior oblique and the lateral rectus. It also supplies the striated muscle of the levator palpebrae superioris and the smooth muscle concerned with accommodation, namely, the sphincter pupillae and the ciliary muscle.

عصب اوکولوموتور

عصب اوکولوموتور به تمام عضلات خارج چشمی به جز عضله مایل فوقانی و عضله راست خارجی عصب می‌دهد. همچنین به عضله مخطط عضله بالابرنده پلک فوقانی و عضله صاف مربوط به تطابق، یعنی مردمک اسفنکتر و عضله مژگانی، عصب می‌دهد.

In a complete lesion of the oculomotor nerve, the eye cannot be moved upward, downward, or inward. At rest, the eye looks laterally (external strabismus), owing to the activity of the lateral rectus, and downward, owing to the activity of the superior oblique. The patient sees double (diplopia). The upper eyelid droops (ptosis) due to paralysis of the levator palpebrae superioris. The pupil is widely dilated and nonreactive to light, owing to paralysis of the sphincter pupillae and unopposed action of the dilator (supplied by the sympathetic). Accommodation of the eye is paralyzed.

در ضایعه کامل عصب اوکولوموتور، چشم نمی‌تواند به سمت بالا، پایین یا داخل حرکت کند. در حالت استراحت، چشم به دلیل فعالیت عضله راست خارجی به طرفین (استرابیسم خارجی) و به دلیل فعالیت عضله مایل فوقانی به پایین نگاه می‌کند. بیمار دوبینی (دیپلوپی) می‌بیند. پلک فوقانی به دلیل فلج عضله بالابرنده پلک فوقانی دچار افتادگی (پتوز) می‌شود. مردمک به دلیل فلج مردمک اسفنکتر و عملکرد بدون مانع گشادکننده (که توسط سمپاتیک تأمین می‌شود) به طور گسترده گشاد شده و به نور واکنش نشان نمی‌دهد. محل قرارگیری چشم فلج شده است.

Incomplete lesions of the oculomotor nerve are common and may spare the extraocular muscles or the intra- ocular muscles. The condition in which the innervation of the extraocular muscles is spared with selective loss of the autonomic innervation of the sphincter pupillae and ciliary muscle is called internal ophthalmoplegia. The condition in which the sphincter pupillae and the ciliary muscle are spared with paralysis of the extraocular muscles is called external ophthalmoplegia.

ضایعات ناقص عصب چشمی شایع هستند و ممکن است عضلات خارج چشمی یا عضلات داخل چشمی را درگیر نکنند. وضعیتی که در آن عصب‌دهی عضلات خارج چشمی با از دست دادن انتخابی عصب‌دهی خودکار مردمک اسفنکتر و عضله مژگانی حفظ می‌شود، افتالموپلژی داخلی نامیده می‌شود. وضعیتی که در آن مردمک اسفنکتر و عضله مژگانی با فلج عضلات خارج چشمی حفظ می‌شوند، افتالموپلژی خارجی نامیده می‌شود.

The possible explanation for the involvement of the autonomic nerves and the sparing of the remaining fibers is that the parasympathetic autonomic fibers are superficially placed within the oculomotor nerve and are likely to be first affected by compression. The nature of the disease also plays a role. For example, in cases of diabetes with impaired nerve conduction (diabetic neuropathy), the autonomic fibers are unaffected, whereas the nerves to the extraocular muscles are paralyzed.

توضیح احتمالی برای درگیری اعصاب خودکار و حفظ فیبرهای باقی مانده این است که فیبرهای خودکار پاراسمپاتیک به صورت سطحی در داخل عصب چشمی قرار دارند و احتمالاً ابتدا تحت تأثیر فشرده‌سازی قرار می‌گیرند. ماهیت بیماری نیز نقش دارد. به عنوان مثال، در موارد دیابت با اختلال در هدایت عصبی (نوروپاتی دیابتی)، فیبرهای خودکار تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند، در حالی که اعصاب عضلات خارج چشمی فلج می‌شوند.

The conditions most commonly affecting the oculomotor nerve are diabetes, aneurysm, tumor, trauma, inflammation, and vascular disease. See lesions of the oculomotor nerve in the midbrain (Benedikt syndrome) on page 217.

بیماری‌هایی که بیشتر عصب اکولوموتور را تحت تأثیر قرار می‌دهند عبارتند از دیابت، آنوریسم، تومور، تروما، التهاب و بیماری عروقی. به ضایعات عصب اکولوموتور در مغز میانی (سندرم بندیکت) در صفحه ۲۱۷ مراجعه کنید.

Trochlear Nerve

The trochlear nerve supplies the superior oblique muscle, which rotates the eye downward and laterally.

عصب تروکلئار

عصب تروکلئار عضله مایل فوقانی را که چشم را به سمت پایین و طرفین می‌چرخاند، تغذیه می‌کند.

In lesions of the trochlear nerve, the patient complains of double vision on looking straight downward, because the images of the two eyes are tilted relative to each other. This is because the superior oblique is paralyzed, and the eye turns medially as well as downward. In fact, the patient has great difficulty in turning the eye downward and laterally.

در ضایعات عصب تروکلئار، بیمار هنگام نگاه مستقیم به پایین از دوبینی شکایت دارد، زیرا تصاویر دو چشم نسبت به یکدیگر کج هستند. این به این دلیل است که عضله مایل فوقانی فلج شده است و چشم علاوه بر پایین، به سمت داخل نیز می‌چرخد. در واقع، بیمار در چرخاندن چشم به سمت پایین و طرفین مشکل زیادی دارد.

The conditions most often affecting the trochlear nerve include stretching or bruising as a complication of head injuries (the nerve is long and slender), cavernous sinus thrombosis, aneurysm of the internal carotid artery, and vascular lesions of the dorsal part of the midbrain. See lesions of the trochlear nerve in the midbrain on page 217.

شرایطی که اغلب عصب تروکلئار را تحت تأثیر قرار می‌دهند عبارتند از کشش یا کبودی به عنوان عارضه‌ای از آسیب‌های سر (عصب بلند و باریک است)، ترومبوز سینوس کاورنوس، آنوریسم شریان کاروتید داخلی و ضایعات عروقی قسمت پشتی مغز میانی. به ضایعات عصب تروکلئار در مغز میانی در صفحه 217 مراجعه کنید.

Abducens Nerve

The abducens nerve supplies the lateral rectus muscle, which rotates the eye laterally. In a lesion of the abducens nerve, the patient cannot turn the eye laterally. When the patient is looking straight ahead, the lateral rectus is paralyzed, and the unopposed medial rectus pulls the eyeball medially, causing internal strabismus. Diplopia is also seen.

عصب ابدوسنس

عصب ابدوسنس عضله رکتوس جانبی را که چشم را به سمت خارج می‌چرخاند، تغذیه می‌کند. در ضایعه عصب ابدوسنس، بیمار نمی‌تواند چشم را به سمت خارج بچرخاند. وقتی بیمار مستقیماً به جلو نگاه می‌کند، عضله رکتوس جانبی فلج می‌شود و عضله رکتوس داخلی بدون روبرو، کره چشم را به سمت داخل می‌کشد و باعث استرابیسم داخلی می‌شود. دوبینی نیز دیده می‌شود.

Lesions of the abducens nerve include damage due to head injuries (the nerve is long and slender), cavernous sinus thrombosis or aneurysm of the internal carotid artery, and vascular lesions of the pons.

ضایعات عصب ابدوسنس شامل آسیب ناشی از آسیب‌های سر (عصب بلند و باریک است)، ترومبوز سینوس کاورنوس یا آنوریسم شریان کاروتید داخلی و ضایعات عروقی پل مغزی است.

INTERNUCLEAR OPHTHALMOPLEGIA

Lesions of the medial longitudinal fasciculus will disconnect the oculomotor nucleus that innervates the medial rectus muscle from the abducens nucleus that innervates the lateral rectus muscle. When the patient is asked to look laterally to the right or left, the ipsilateral lateral rectus contracts, turning the eye laterally, but the contralateral medial rectus fails to contract, and the eye looks straight forward.

فلج چشمی بین هسته‌ای

ضایعات فاسیکولوس طولی داخلی، هسته‌ی اوکولوموتور که عضله‌ی رکتوس داخلی را عصب‌دهی می‌کند را از هسته‌ی ابدوسنس که عضله‌ی رکتوس خارجی را عصب‌دهی می‌کند، جدا می‌کند. وقتی از بیمار خواسته می‌شود که به سمت راست یا چپ به پهلو نگاه کند، عضله‌ی رکتوس جانبی همان طرف منقبض می‌شود و چشم را به سمت بیرون می‌چرخاند، اما عضله‌ی رکتوس داخلی طرف مقابل منقبض نمی‌شود و چشم مستقیم به جلو نگاه می‌کند.

Bilateral internuclear ophthalmoplegia can occur with multiple sclerosis, occlusive vascular disease, trauma, or brainstem tumors. Unilateral internuclear ophthalmoplegia can follow an infarct of a small branch of the basilar artery.

افتالموپلژی بین هسته‌ای دو طرفه می‌تواند در بیماری مولتیپل اسکلروزیس، بیماری انسدادی عروق، تروما یا تومورهای ساقه‌ی مغز رخ دهد. افتالموپلژی بین هسته‌ای یک طرفه می‌تواند به دنبال انفارکتوس شاخه‌ی کوچکی از شریان بازیلار رخ دهد.

Trigeminal Nerve

The trigeminal nerve has sensory and motor roots. The sensory root passes to the trigeminal ganglion, from which emerge the ophthalmic (V1), maxillary (V2), and mandibular (V3) divisions. The motor root joins the mandibular division.

عصب سه‌قلو

عصب سه‌قلو دارای ریشه‌های حسی و حرکتی است. ریشه حسی به گانگلیون سه‌قلو می‌رود که از آن شاخه‌های چشمی (V1)، فکی (V2) و فکی (V3) خارج می‌شوند. ریشه حرکتی به شاخه فکی متصل می‌شود.

The sensory function may be tested by using cotton and a pin over each area of the face supplied by the divisions of the trigeminal nerve (see Fig. 11-9). Note that the dermatomes overlap very little and that the skin covering the angle of the jaw is innervated by branches from the cervical plexus (C2 and C3). In lesions of the ophthalmic division, the cornea and conjunctiva will be insensitive to touch.

عملکرد حسی را می‌توان با استفاده از پنبه و یک سنجاق روی هر ناحیه از صورت که توسط شاخه‌های عصب سه‌قلو تغذیه می‌شود، آزمایش کرد (شکل 11-9 را ببینید). توجه داشته باشید که درماتوم‌ها همپوشانی بسیار کمی دارند و پوستی که زاویه فک را می‌پوشاند توسط شاخه‌هایی از شبکه عصبی گردنی (C2 و C3) عصب‌دهی می‌شود. در ضایعات شاخه چشمی، قرنیه و ملتحمه نسبت به لمس بی‌حس خواهند بود.

The motor function may be tested by asking the patient to clench his or her teeth. The masseter and the tempo- ralis muscles can be palpated and felt to harden as they contract.

عملکرد حرکتی را می‌توان با درخواست از بیمار برای فشردن دندان‌هایش آزمایش کرد. عضلات ماستر و تمپورالیس را می‌توان لمس کرد و احساس کرد که هنگام انقباض سفت می‌شوند.

TRIGEMINAL NEURALGIA

In trigeminal neuralgia, the severe, stabbing pain over the face is of unknown cause and involves the pain fibers of the trigeminal nerve. Pain is felt most commonly over the skin areas innervated by the mandibular and maxillary divisions of the trigeminal nerve; only rarely is pain felt in the area supplied by the ophthalmic division.

نورالژی عصب سه قلو

در نورالژی عصب سه قلو، درد شدید و تیرکشنده در صورت، علت ناشناخته‌ای دارد و فیبرهای درد عصب سه قلو را درگیر می‌کند. درد بیشتر در نواحی پوستی که توسط شاخه‌های فک پایین و بالا عصب سه قلو عصب‌دهی می‌شوند، احساس می‌شود؛ به ندرت در ناحیه‌ای که توسط شاخه چشمی عصب‌دهی می‌شود، درد احساس می‌شود.

Facial Nerve

The facial nerve supplies the muscles of facial expression, supplies the anterior two-thirds of the tongue with taste fibers, and is secretomotor to the lacrimal, submandibular, and sublingual glands.

عصب صورت

عصب صورت، عضلات مربوط به حالت چهره را تغذیه می‌کند، دو سوم قدامی زبان را با فیبرهای چشایی تغذیه می‌کند و محرک ترشحی غدد اشکی، زیر فکی و زیر زبانی است.

To test the facial nerve, the patient is asked to show the teeth by separating the lips with the teeth clenched. Normally, equal areas of the upper and lower teeth are revealed on both sides. If a lesion of the facial nerve is present on one side, the mouth is distorted. A greater area of teeth is revealed on the side of the intact nerve, since the mouth is pulled up on that side. Another useful test is to ask the patient to close both eyes firmly. The examiner then attempts to open the eyes by gently raising the patient’s upper lids. On the side of the lesion, the orbicularis oculi is paralyzed so that the eyelid on that side is easily raised.

برای آزمایش عصب صورت، از بیمار خواسته می‌شود که با جدا کردن لب‌ها در حالی که دندان‌ها را به هم فشرده است، دندان‌ها را نشان دهد. به طور معمول، نواحی مساوی از دندان‌های بالا و پایین در هر دو طرف آشکار می‌شوند. اگر ضایعه‌ای در عصب صورت در یک طرف وجود داشته باشد، دهان کج می‌شود. ناحیه بیشتری از دندان‌ها در سمت عصب سالم آشکار می‌شود، زیرا دهان در آن طرف کشیده می‌شود. آزمایش مفید دیگر این است که از بیمار خواسته شود هر دو چشم را محکم ببندد. سپس معاینه‌کننده با بالا بردن آرام پلک‌های بالایی بیمار، سعی می‌کند چشم‌ها را باز کند. در سمت ضایعه، عضله حلقوی چشم فلج می‌شود به طوری که پلک آن طرف به راحتی بالا می‌رود.

The sensation of taste on each half of the anterior twothirds of the tongue can be tested by placing small amounts of sugar, salt, vinegar, and quinine on the tongue for the sweet, salty, sour, and bitter sensations.

حس چشایی در هر نیمه از دو سوم قدامی زبان را می‌توان با قرار دادن مقادیر کمی شکر، نمک، سرکه و کینین روی زبان برای حس‌های شیرینی، شوری، ترشی و تلخی آزمایش کرد.

FACIAL NERVE LESIONS

The facial nerve may be injured or may become dysfunctional anywhere along its long course from the brainstem to the face. Its anatomical relationship to other structures greatly assists in the localization of the lesion. If the abducens nerve (supplies the lateral rectus muscle) and the facial nerve are not functioning, this would suggest a lesion in the pons of the brain. If the vestibulocochlear nerve (for balance and hearing) and the facial nerve are not functioning, this suggests a lesion in the internal acoustic meatus. If the patient is excessively sensitive to sound in one ear, the lesion probably involves the nerve to the stapedius muscle, which arises from the facial nerve in the facial canal.

ضایعات عصب صورت

عصب صورت ممکن است در هر جایی از مسیر طولانی خود از ساقه مغز تا صورت آسیب ببیند یا دچار اختلال عملکرد شود. ارتباط آناتومیکی آن با سایر ساختارها به تعیین محل ضایعه کمک زیادی می‌کند. اگر عصب ابدوسنس (عضله رکتوس جانبی را تغذیه می‌کند) و عصب صورت عملکرد نداشته باشند، این نشان دهنده ضایعه در پل مغزی است. اگر عصب دهلیزی-حلزونی (برای تعادل و شنوایی) و عصب صورت عملکرد نداشته باشند، این نشان دهنده ضایعه در مجرای شنوایی داخلی است. اگر بیمار بیش از حد به صدا در یک گوش حساس باشد، ضایعه احتمالاً عصب عضله رکابی را درگیر می‌کند که از عصب صورت در کانال صورت منشأ می‌گیرد.

Loss of taste over the anterior two-thirds of the tongue indicates that the facial nerve is damaged proximal to the point where it gives off the chorda tympani branch in the facial canal.

از دست دادن حس چشایی در دو سوم قدامی زبان نشان می‌دهد که عصب صورت در نزدیکی نقطه‌ای که شاخه کوردا تمپانی را در کانال صورت آزاد می‌کند، آسیب دیده است.

A firm swelling of the parotid salivary gland associated with impaired function of the facial nerve is strongly indicative of a cancer of the parotid gland with involvement of the nerve within the gland.

تورم سفت غده بزاقی پاروتید همراه با اختلال عملکرد عصب صورت، قویاً نشان‌دهنده سرطان غده پاروتید با درگیری عصب درون غده است.

Deep lacerations of the face may involve branches of the facial nerve.

پارگی‌های عمیق صورت ممکن است شاخه‌های عصب صورت را درگیر کند.

The part of the facial nucleus that controls the muscles of the upper part of the face receives corticonuclear fibers from both cerebral hemispheres. Therefore, it follows that with a lesion involving the upper motor neurons, only the muscles of the lower part of the face will be paralyzed (Fig. 11-25 [1]). However, in patients with a lesion of the facial nerve motor nucleus or the facial nerve itself-that is, a lower motor neuron lesion-all the muscles on the affected side of the face will be paralyzed (Fig. 11-25 [2]). The lower eyelid will droop, and the angle of the mouth will sag. Tears will flow over the lower eyelid, and saliva will dribble from the corner of the mouth. The patient will be unable to close the eye and will be unable to expose the teeth fully on the affected side.

بخشی از هسته صورت که عضلات قسمت بالایی صورت را کنترل می‌کند، فیبرهای قشری-هسته‌ای را از هر دو نیمکره مغزی دریافت می‌کند. بنابراین، نتیجه می‌شود که با ضایعه‌ای که نورون‌های حرکتی فوقانی را درگیر می‌کند، فقط عضلات قسمت پایینی صورت فلج می‌شوند (شکل 11-25 [1]). با این حال، در بیمارانی که هسته حرکتی عصب صورت یا خود عصب صورت – یعنی ضایعه نورون حرکتی تحتانی – را دارند، تمام عضلات سمت آسیب‌دیده صورت فلج می‌شوند (شکل 11-25 [2]). پلک پایین افتاده و زاویه دهان آویزان می‌شود. اشک از روی پلک پایین جاری می‌شود و بزاق از گوشه دهان می‌چکد. بیمار قادر به بستن چشم و نشان دادن کامل دندان‌ها در سمت آسیب‌دیده نخواهد بود.

In patients with hemiplegia, the emotional movements of the face are usually preserved. This indicates that the upper motor neurons controlling these mimetic movements have a course separate from that of the main corticobulbar fibers. A lesion involving this separate pathway alone results in a loss of emotional movements, but voluntary movements are preserved. A more extensive lesion will produce both mimetic and voluntary facial paralysis.

در بیماران مبتلا به همی پلژی، حرکات احساسی صورت معمولاً حفظ می‌شوند. این نشان می‌دهد که نورون‌های حرکتی فوقانی که این حرکات تقلیدی را کنترل می‌کنند، مسیری جدا از فیبرهای اصلی قشری-بولبار دارند. ضایعه‌ای که این مسیر جداگانه را به تنهایی درگیر کند، منجر به از دست رفتن حرکات احساسی می‌شود، اما حرکات ارادی حفظ می‌شوند. ضایعه‌ای گسترده‌تر، فلج صورت را هم به صورت تقلیدی و هم به صورت ارادی ایجاد می‌کند.

Figur 11-25 Facial expression defects associated with lesions of the upper motor neurons (1) and lower motor neurons (2).

شکل ۱۱-۲۵ نقص‌های حالت چهره مرتبط با ضایعات نورون‌های حرکتی فوقانی (1) و نورون‌های حرکتی تحتانی (2).

BELL PALSY

Bell palsy is a dysfunction of the facial nerve, as it lies within the facial canal; it is usually unilateral. The site of the dysfunction will determine the aspects of facial nerve function that do not work.

فلج بل

فلج بل اختلال عملکرد عصب صورت است، زیرا در کانال صورت قرار دارد؛ معمولاً یک طرفه است. محل اختلال، جنبه‌هایی از عملکرد عصب صورت را که کار نمی‌کنند، تعیین می‌کند.

The swelling of the nerve within the bony canal causes pressure on the nerve fibers; this results in a temporary loss of function of the nerve, producing a lower motor neuron type of facial paralysis. The cause of Bell palsy is not known; it sometimes follows exposure of the face to a cold draft.

تورم عصب در کانال استخوانی باعث فشار بر فیبرهای عصبی می‌شود؛ این امر منجر به از دست دادن موقت عملکرد عصب می‌شود و فلج صورت از نوع نورون حرکتی تحتانی را ایجاد می‌کند. علت فلج بل مشخص نیست؛ گاهی اوقات پس از قرار گرفتن صورت در معرض باد سرد رخ می‌دهد.

Vestibulocochlear Nerve

The vestibulocochlear nerve innervates the utricle and saccule, which are sensitive to static changes in equilibrium; the semicircular canals, which are sensitive to changes in dynamic equilibrium; and the cochlea, which is sensitive to sound.

عصب دهلیزی-حلزونی

عصب دهلیزی-حلزونی، اتریکول و ساکول را که به تغییرات استاتیک در تعادل حساس هستند، مجاری نیم دایره‌ای که به تغییرات در تعادل دینامیک حساس هستند و حلزون گوش که به صدا حساس است، عصب‌دهی می‌کند.

VESTIBULAR NERVE FUNCTION DISTURBANCE

Disturbances of vestibular nerve function include dizziness (vertigo) and nystagmus (see p. 242). Vestibular nystagmus is an uncontrollable rhythmic oscillation of the eyes, and the fast phase is away from the side of the lesion. This form of nystagmus is essentially a disturbance in the reflex control of the extraocular muscles, which is one of the functions of the semicircular canals. Normally, the nerve impulses pass reflexly from the canals through the vestibular nerve, the vestibular nuclei, and the medial longitudinal fasciculus, to the third, fourth, and sixth cranial nerve nuclei, which control the extraocular muscles; the cerebellum assists in coordinating the muscle movements.

اختلال عملکرد عصب دهلیزی

اختلالات عملکرد عصب دهلیزی شامل سرگیجه (vertigo) و نیستاگموس است (به صفحه ۲۴۲ مراجعه کنید). نیستاگموس دهلیزی یک نوسان ریتمیک غیرقابل کنترل چشم‌ها است و فاز سریع آن از سمت ضایعه دور است. این شکل از نیستاگموس اساساً اختلالی در کنترل رفلکسی عضلات خارج چشمی است که یکی از عملکردهای مجاری نیم‌دایره‌ای است. به طور معمول، تکانه‌های عصبی به صورت رفلکسی از مجاری از طریق عصب دهلیزی، هسته‌های دهلیزی و فاسیکول طولی داخلی به هسته‌های عصب جمجمه‌ای سوم، چهارم و ششم که عضلات خارج چشمی را کنترل می‌کنند، منتقل می‌شوند. مخچه در هماهنگی حرکات عضلات کمک می‌کند.

Vestibular function can be investigated with caloric tests. These involve the raising and lowering of the temperature in the external auditory meatus, which induces convection currents in the endolymph of the semicircular canals (principally, the lateral semicircular canal) and stimulates the vestibular nerve endings.

عملکرد دهلیزی را می‌توان با آزمایش‌های کالریک بررسی کرد. این آزمایش‌ها شامل افزایش و کاهش دما در مجرای شنوایی خارجی است که جریان‌های همرفتی را در اندولنف مجاری نیم‌دایره‌ای (عمدتاً مجرای نیم‌دایره‌ای جانبی) القا می‌کند و انتهای عصب دهلیزی را تحریک می‌کند.

The causes of vertigo include diseases of the labyrinth, such as Ménière disease. Lesions of the vestibular nerve, the vestibular nuclei, and the cerebellum can also be responsible. Multiple sclerosis, tumors, and vascular lesions of the brainstem also cause vertigo.

علل سرگیجه شامل بیماری‌های لابیرنت، مانند بیماری منییر است. ضایعات عصب دهلیزی، هسته‌های دهلیزی و مخچه نیز می‌توانند مسئول باشند. مولتیپل اسکلروزیس، تومورها و ضایعات عروقی ساقه مغز نیز باعث سرگیجه می‌شوند.

COCHLEAR NERVE FUNCTION DISTURBANCE

Disturbances of cochlear function are manifested as deafness and tinnitus. The patient’s ability to hear a whispered voice or a vibrating tuning fork should be tested; each ear should be tested separately.

اختلال عملکرد عصب حلزونی

اختلالات عملکرد حلزونی به صورت ناشنوایی و وزوز گوش بروز می‌کند. توانایی بیمار در شنیدن صدای زمزمه یا دیاپازون مرتعش باید آزمایش شود؛ هر گوش باید جداگانه آزمایش شود.

Loss of hearing may be due to a defect of the auditoryconducting mechanism in the middle ear, damage to the receptor cells in the spiral organ of Corti in the cochlea, a lesion of the cochlear nerve, a lesion of the central auditory pathways, or a lesion of the cortex of the temporal lobe.

از دست دادن شنوایی ممکن است به دلیل نقص در مکانیسم هدایت شنوایی در گوش میانی، آسیب به سلول‌های گیرنده در اندام مارپیچی کورتی در حلزون گوش، ضایعه عصب حلزونی، ضایعه مسیرهای شنوایی مرکزی یا ضایعه قشر لوب گیجگاهی باشد.

Lesions of the internal ear include Ménière disease, acute labyrinthitis, and trauma following head injury. Lesions of the cochlear nerve include tumor (acoustic neuroma) and trauma. Lesions in the central nervous system include tumors of the midbrain and multiple sclerosis. Only bilateral temporal lobe lesions cause deafness.

ضایعات گوش داخلی شامل بیماری منییر، لابیرنتیت حاد و تروما پس از آسیب سر است. ضایعات عصب حلزونی شامل تومور (نوروم آکوستیک) و تروما است. ضایعات در سیستم عصبی مرکزی شامل تومورهای مغز میانی و مولتیپل اسکلروزیس است. فقط ضایعات دو طرفه لوب گیجگاهی باعث ناشنوایی می‌شوند.

Glossopharyngeal Nerve

The glossopharyngeal nerve supplies the stylopharyngeus muscle and sends secretomotor fibers to the parotid gland. Sensory fibers innervate the posterior third of the tongue for general sensation and taste.

عصب زبانی-حلقی

عصب زبانی-حلقی عضله استیلوفارنژیال را تغذیه می‌کند و فیبرهای ترشحی-حرکتی را به غده پاروتید می‌فرستد. فیبرهای حسی، یک سوم خلفی زبان را برای حس عمومی و چشایی عصب‌دهی می‌کنند.

The integrity of this nerve may be evaluated by testing the patient’s general sensation and that of taste on the posterior third of the tongue.

سلامت این عصب را می‌توان با آزمایش حس عمومی بیمار و حس چشایی روی یک سوم خلفی زبان ارزیابی کرد.

Isolated lesions of the glossopharyngeal nerve are rare and usually also involve the vagus nerve.

ضایعات منفرد عصب زبانی-حلقی نادر هستند و معمولاً عصب واگ را نیز درگیر می‌کنند.

Vagus Nerve

The vagus nerve innervates many important organs, but the examination of this nerve depends on testing the function of the branches to the pharynx, soft palate, and larynx. The pharyngeal or gag reflex may be tested by touching the lateral wall of the pharynx with a spatula. This should immediately cause the patient to gag; that is, the pharyngeal muscles will contract. The afferent neuron of the pharyngeal reflex runs in the glossopharyngeal nerve, and the efferent neurons run in the glossopharyngeal (to the stylopharyngeus muscle) and vagus nerves (pharyngeal constrictor muscles). Unilateral lesions of the vagus will show little or no gag reflex on that side.

عصب واگ

عصب واگ به بسیاری از اندام‌های مهم عصب می‌دهد، اما بررسی این عصب به آزمایش عملکرد شاخه‌های آن به حلق، کام نرم و حنجره بستگی دارد. رفلکس حلقی یا گگ را می‌توان با لمس دیواره جانبی حلق با اسپاتول آزمایش کرد. این کار باید بلافاصله باعث گگ شدن بیمار شود؛ یعنی عضلات حلق منقبض می‌شوند. نورون آوران رفلکس حلقی در عصب زبانی-حلقی و نورون‌های وابران در اعصاب زبانی-حلقی (به عضله استیلوفارنژیال) و واگ (عضلات منقبض کننده حلق) قرار دارند. ضایعات یک طرفه واگ، رفلکس گگ کمی یا بدون آن را در آن طرف نشان می‌دهد.

The innervation of the soft palate may be tested by asking the patient to say “ah.” Normally, the soft palate rises and the uvula moves backward in the midline.

عصب رسانی کام نرم را می‌توان با درخواست از بیمار برای گفتن “آه” آزمایش کرد. به طور معمول، کام نرم بالا می‌رود و زبان کوچک در خط وسط به عقب حرکت می‌کند.

All the muscles of the larynx are supplied by the recurrent laryngeal branch of the vagus, except the cricothyroid muscle, which is supplied by the external laryngeal branch of the superior laryngeal branch of the vagus. Hoarseness or absence of the voice may occur as a symptom of vagal nerve palsy. The movements of the vocal cords may be tested by means of a laryngoscopic examination. Lesions involving the vagus nerve in the posterior cranial fossa commonly involve the glossopharyngeal, accessory, and hypoglossal nerves as well.

تمام عضلات حنجره توسط شاخه حنجره‌ای راجعه عصب واگ خون‌رسانی می‌شوند، به جز عضله کریکوتیروئید که توسط شاخه حنجره‌ای خارجی شاخه حنجره‌ای فوقانی عصب واگ خون‌رسانی می‌شود. گرفتگی صدا یا فقدان صدا ممکن است به عنوان علامتی از فلج عصب واگ رخ دهد. حرکات تارهای صوتی را می‌توان با معاینه لارنگوسکوپی بررسی کرد. ضایعاتی که عصب واگ را در حفره جمجمه‌ای خلفی درگیر می‌کنند، معمولاً اعصاب زبانی-حلقی، فرعی و زیرزبانی را نیز درگیر می‌کنند.

Accessory Nerve

The accessory nerve supplies the SCM and the trapezius muscles by means of its spinal root. The patient should be asked to rotate the head to one side against resistance, causing the SCM of the opposite side to come into action. Then, the patient should be asked to shrug the shoulders, causing the trapezius muscles to come into action.

عصب فرعی

عصب فرعی از طریق ریشه نخاعی خود، عضله SCM و عضلات ذوزنقه‌ای را تغذیه می‌کند. از بیمار خواسته می‌شود که سر خود را در برابر مقاومت به یک طرف بچرخاند و باعث شود عضله SCM طرف مقابل به کار بیفتد. سپس از بیمار خواسته می‌شود که شانه‌های خود را بالا بیندازد و باعث شود عضلات ذوزنقه‌ای به کار بیفتند.

Lesions of the spinal part of the accessory nerve will result in paralysis of the SCM and trapezius muscles. The SCM muscle will atrophy, causing weakness in turning the head to the opposite side. The trapezius muscle will also atrophy, causing the shoulder to droop on that side as well as weakness and difficulty in raising the arm above the horizontal.

ضایعات قسمت نخاعی عصب فرعی منجر به فلج عضلات SCM و ذوزنقه‌ای می‌شود. عضله SCM آتروفی می‌شود و باعث ضعف در چرخاندن سر به طرف مقابل می‌شود. عضله ذوزنقه‌ای نیز آتروفی می‌شود و باعث افتادگی شانه در آن طرف و همچنین ضعف و مشکل در بالا بردن بازو از حالت افقی می‌شود.

Lesions of the spinal part of the accessory nerve may occur anywhere along its course and may result from tumors or trauma from stab or gunshot wounds in the neck.

ضایعات قسمت نخاعی عصب فرعی ممکن است در هر جایی از مسیر آن رخ دهد و ممکن است ناشی از تومورها یا ترومای ناشی از زخم‌های چاقو یا گلوله در گردن باشد.

Hypoglossal Nerve

The hypoglossal nerve supplies the intrinsic muscles of the tongue and the styloglossus, hyoglossus, and genioglossus muscles. To test the integrity of the nerve, the patient is asked to put out the tongue; in the setting of a lower motor neuron lesion, the tongue will be observed to deviate toward the paralyzed side. The tongue will be smaller on the side of the lesion, owing to muscle atrophy, and fasciculation may accompany or precede the atrophy. Remember that the greater part of the hypoglossal nucleus receives corticonuclear fibers from both cerebral hemispheres. However, the part of the nucleus that supplies the genioglossus receives corticonuclear fibers only from the opposite cerebral hemisphere. If a patient has a lesion of the corticonuclear fibers, there will be no atrophy or fibrillation of the tongue, and on protrusion, the tongue will deviate to the side opposite the lesion. (Note that the genioglossus is the muscle that pulls the tongue forward.)

عصب زیرزبانی

عصب زیرزبانی، عضلات داخلی زبان و عضلات استیلوگلوس، هیوگلوسوس و ژنیوگلوسوس را عصب‌دهی می‌کند. برای آزمایش سلامت عصب، از بیمار خواسته می‌شود زبان خود را بیرون بیاورد. در صورت وجود ضایعه نورون حرکتی تحتانی، انحراف زبان به سمت فلج مشاهده می‌شود. زبان در سمت ضایعه به دلیل آتروفی عضلانی کوچک‌تر خواهد بود و فاسیکولاسیون ممکن است همراه یا قبل از آتروفی رخ دهد. به یاد داشته باشید که بخش بزرگتر هسته زیرزبانی، فیبرهای قشری-هسته‌ای را از هر دو نیمکره مغزی دریافت می‌کند. با این حال، بخشی از هسته که ژنیوگلوسوس را عصب‌دهی می‌کند، فیبرهای قشری-هسته‌ای را فقط از نیمکره مغزی مقابل دریافت می‌کند. اگر بیماری دچار ضایعه فیبرهای قشری-هسته‌ای باشد، هیچ آتروفی یا فیبریلاسیونی در زبان وجود نخواهد داشت و در هنگام بیرون زدن، زبان به سمت مقابل ضایعه منحرف می‌شود. (توجه داشته باشید که جنیوگلوسوس عضله‌ای است که زبان را به جلو می‌کشد.)

Lesions of the hypoglossal nerve may occur anywhere along its course and may result from tumor, demyelinating diseases, syringomyelia, and vascular accidents. Injury of the nerve in the neck may also follow stab and gunshot wounds.

ضایعات عصب زیرزبانی ممکن است در هر جایی از مسیر آن رخ دهد و ممکن است ناشی از تومور، بیماری‌های دمیلینه کننده، سیرنگومیلی و حوادث عروقی باشد. آسیب عصب در گردن همچنین ممکن است به دنبال زخم‌های چاقو و گلوله ایجاد شود.

Key Concepts

Cranial Nerve Organization

مفاهیم کلیدی

سازماندهی اعصاب جمجمه‌ای

• The 12 pairs of cranial nerves leave the brain or superior spinal cord and pass through foramina and fissures in the skull. All nerves are distributed in the head and neck except for cranial nerve X, which also supplies structures in the thorax and abdomen.

• ۱۲ جفت عصب جمجمه‌ای از مغز یا نخاع فوقانی خارج می‌شوند و از سوراخ‌ها و شکاف‌های جمجمه عبور می‌کنند. همه اعصاب به جز عصب جمجمه‌ای X که به ساختارهای قفسه سینه و شکم نیز عصب می‌دهد، در سر و گردن توزیع شده‌اند.

• Olfactory, optic, and vestibulocochlear nerves are entirely sensory. Oculomotor, trochlear, abducens, accessory, and hypoglossal are entirely motor. All others cranial nerves are both sensory and motor.

• اعصاب بویایی، بینایی و دهلیزی-حلزونی کاملاً حسی هستند. اعصاب چشمی-حرکتی، قرقره‌ای، ابدوسنس، فرعی و زیرزبانی کاملاً حرکتی هستند. سایر اعصاب جمجمه‌ای هم حسی و هم حرکتی هستند.

Cranial Nerve I

• The olfactory nerves are a series of bipolar cells located in the mucous membrane of the nasal cavity roof. The projecting olfactory hairs react to odors in the air, stimulating the olfactory nerves.

عصب جمجمه‌ای ۱

• اعصاب بویایی مجموعه‌ای از سلول‌های دوقطبی هستند که در غشای مخاطی سقف حفره بینی قرار دارند. موهای بویایی بیرون زده به بوهای موجود در هوا واکنش نشان می‌دهند و اعصاب بویایی را تحریک می‌کنند.

• Nerves are myelinated by Schwann cells and project through the cribriform plate to synapse on mitral and tufted cells located in the olfactory bulb.

• اعصاب توسط سلول‌های شوان میلین‌دار می‌شوند و از طریق صفحه مشبک بیرون می‌آیند تا روی سلول‌های میترال و تافت‌دار واقع در پیاز بویایی سیناپس برقرار کنند.

• Axons from the mitral and tufted cells form the olfactory tract and project to the primary olfactory cortex, accomplishing the function of smell.

• آکسون‌های سلول‌های میترال و تافت‌دار، مجرای بویایی را تشکیل می‌دهند و به قشر بویایی اولیه می‌روند و عملکرد بویایی را انجام می‌دهند.

• Secondary connections throughout the cortex are responsible for appreciation or triggering of emotional and autonomic responses to the detected smell.

• اتصالات ثانویه در سراسر قشر مغز مسئول درک یا تحریک پاسخ‌های عاطفی و خودکار به بوی شناسایی شده هستند.

Cranial Nerve II

• Fibers of the optic nerve are the axons of ganglion cells from the retina. The optic nerve leaves the orbital cavity through the optic canal and unites with the nerve of the opposite side to form the optic chiasma.

عصب جمجمه‌ای نوع II

• رشته‌های عصب بینایی، آکسون‌های سلول‌های گانگلیون شبکیه هستند. عصب بینایی از طریق کانال بینایی حفره حدقه چشم را ترک می‌کند و با عصب سمت مقابل متحد می‌شود تا کیاسمای بینایی را تشکیل دهد.

• The optic tract arises from the optic chiasma, carrying axons from the complementary half of each eye (i.e., ipsilateral nasal with contralateral temporal).

• راه بینایی از کیاسمای بینایی منشأ می‌گیرد و آکسون‌هایی را از نیمه مکمل هر چشم (یعنی بینی همان طرف با گیجگاهی طرف مقابل) حمل می‌کند.

• Most fibers of optic tract synapse in the lateral geniculate body of the thalamus, which projects to the primary visual cortex via the optic radiations.

• بیشتر فیبرهای راه بینایی در جسم زانویی جانبی تالاموس سیناپس می‌کنند که از طریق تشعشعات نوری به قشر بینایی اولیه منتهی می‌شود.

• A smaller number of fibers do not synapse in the lateral geniculate nucleus, but instead, project to the pretectal nucleus and the superior colliculus, and are concerned with light reflexes.

• تعداد کمتری از فیبرها در هسته زانویی جانبی سیناپس نمی‌کنند، بلکه در عوض به هسته پره‌تکتال و کولیکولوس فوقانی منتهی می‌شوند و با رفلکس‌های نوری مرتبط هستند.

Cranial Nerve III

• Oculomotor nerve carries somatic and visceral motor fibers from the main oculomotor and Edinger-Westphal nuclei, respectively.

عصب جمجمه‌ای III

• عصب حرکتی چشم، به ترتیب فیبرهای حرکتی سوماتیک و احشایی را از هسته‌های حرکتی چشم اصلی و ادینگر-وستفال حمل می‌کند.

• This nerve controls the movement of extraocular muscles and the smooth muscle of the iris and ciliary muscles for the actions of constriction and accommodation.

• این عصب حرکت عضلات خارج چشمی و عضله صاف عنبیه و عضلات مژگانی را برای اعمال انقباض و تطابق کنترل می‌کند.

• The nerve fibers exit the midbrain in the interpeduncular fossa and exit the cranial cavity through the superior orbital fissure.

• رشته‌های عصبی از مغز میانی در حفره بین پایه‌ای خارج می‌شوند و از طریق شکاف کاسه چشم فوقانی از حفره جمجمه خارج می‌شوند.

Cranial Nerve IV

• The motor fibers from the trochlear nucleus exit the midbrain posteriorly and immediately decussate with the nerve on the opposite side.

عصب جمجمه‌ای نوع چهارم

• فیبرهای حرکتی هسته تروکلئار از مغز میانی به صورت خلفی خارج می‌شوند و بلافاصله با عصب طرف مقابل به صورت متقاطع قرار می‌گیرند.

• The trochlear nerves pass anteriorly around the midbrain and exit the cranial cavity via the superior orbital fissure to innervate the superior oblique muscle of the eyeball.

• اعصاب تروکلئار از جلو مغز میانی را دور می‌زنند و از طریق شکاف کاسه چشم فوقانی از حفره جمجمه خارج می‌شوند تا عضله مایل فوقانی کره چشم را عصب‌دهی کنند.

Cranial Nerve V

• The trigeminal nerve is the largest cranial nerve, carrying sensation to the head and motor control to the muscles of mastication.

عصب جمجمه‌ای V

• عصب سه‌قلو بزرگترین عصب جمجمه‌ای است که حس را به سر و کنترل حرکت را به عضلات جونده منتقل می‌کند.

• The trigeminal nerve has four nuclei: main (sensory), spinal (sensory), mesencephalic (sensory), and motor.

• عصب سه‌قلو دارای چهار هسته است: اصلی (حسی)، نخاعی (حسی)، مزانسفالی (حسی) و حرکتی.

• Pain, temperature, touch, and pressure travel along axons whose cell bodies are located in the semilunar or trigeminal sensory ganglion.

• درد، دما، لمس و فشار در امتداد آکسون‌هایی که جسم سلولی آنها در گانگلیون حسی نیمه هلالی یا سه‌قلو قرار دارد، حرکت می‌کنند.

• The sensations of touch and pressure are conveyed by fibers that synapse in the main sensory nucleus.

• حس لمس و فشار توسط فیبرهایی منتقل می‌شود که در هسته حسی اصلی سیناپس می‌کنند.

• The sensations of pain and temperature are conveyed by fibers that synapse in the spinal nucleus.

• حس درد و دما توسط فیبرهایی منتقل می‌شود که در هسته نخاعی سیناپس می‌کنند.

• Proprioceptive fibers from the muscles of the face, orbit, mouth, and mastication, synapse in the mesencephalic nucleus.

• فیبرهای حس عمقی از عضلات صورت، حدقه، دهان و جونده، در هسته مزانسفالی سیناپس می‌کنند.

• The trigeminal nerve is formed from three major nerves: ophthalmic (V1), maxillary (V2), and mandibular (V3).

• عصب سه‌قلو از سه عصب اصلی تشکیل شده است: چشمی (V1)، فکی (V2) و فکی (V3).

Cranial Nerve VI

• The motor fibers from the abducens nerve nucleus exit the brainstem at the junction of the pons and medulla oblongata.

عصب جمجمه‌ای ششم

• فیبرهای حرکتی هسته عصب ابدوسنس از ساقه مغز در محل اتصال پل مغزی و بصل النخاع خارج می‌شوند.

• The abducens nerve exits the cranial cavity through the superior orbital fissure, to the orbit, where it innervates the lateral rectus muscle of the eyeball.

• عصب ابدوسنس از طریق شکاف کاسه چشم فوقانی از حفره جمجمه خارج شده و به کاسه چشم می‌رسد، جایی که عضله راست خارجی کره چشم را عصب‌دهی می‌کند.

Cranial Nerve VII

• The fibers of the facial nerve originate from the main motor nucleus, superior salivatory (parasympathetic) and lacrimal (parasympathetic), and nucleus of the tractus solitarious (sensory).

عصب جمجمه‌ای VII

• فیبرهای عصب صورتی از هسته حرکتی اصلی، غدد بزاقی فوقانی (پاراسمپاتیک) و اشکی (پاراسمپاتیک) و هسته عصب منفرد (حسی) منشأ می‌گیرند.

• The motor fibers exit the cranial cavity through the internal acoustic meatus where they join the sensory root stemming from the geniculate ganglion.

• فیبرهای حرکتی از طریق مجرای شنوایی داخلی از حفره جمجمه خارج می‌شوند و در آنجا به ریشه حسی که از گانگلیون زانویی منشعب می‌شود، می‌پیوندند.

• The fibers from the motor nucleus innervate the muscles of facial expression, the stapedius, the posterior belly of the digastric, and the stylohyoid muscles.

• فیبرهای هسته حرکتی، عضلات مربوط به حالات چهره، عضله رکابی، شکم خلفی عضله دو معده‌ای و عضلات استیلوهیوئید را عصب‌دهی می‌کنند.

• Fibers from the superior salivatory nucleus supply the submandibular and sublingual salivary glands. The lacrimal nucleus supplies the lacrimal gland.

• فیبرهای هسته بزاقی فوقانی، غدد بزاقی زیر فکی و زیر زبانی را عصب‌دهی می‌کنند. هسته اشکی، غده اشکی را عصب‌دهی می‌کند.

• The sensory nucleus receives taste fibers from the anterior two-thirds of the tongue.

• هسته حسی، فیبرهای چشایی را از دو سوم قدامی زبان دریافت می‌کند.

Cranial Nerve VIII

• The vestibulocochlear nerve consists of two parts, vestibular nerve and cochlear nerve.

عصب جمجمه‌ای هشتم

• عصب دهلیزی-حلزونی از دو بخش تشکیل شده است، عصب دهلیزی و عصب حلزونی.

• The vestibular nerve conducts head positioning information from the utricle, saccule, and semicircular canals.

• عصب دهلیزی اطلاعات موقعیت سر را از اتریکول، ساکول و مجاری نیم‌دایره‌ای هدایت می‌کند.

• The cells bodies of these fibers are positioned in the vestibular ganglion and project to the vestibular nuclear complex, a group of nuclei that transmit vestibular information to the cortex and spinal cord.

• اجسام سلولی این فیبرها در گانگلیون دهلیزی قرار دارند و به کمپلکس هسته‌ای دهلیزی، گروهی از هسته‌ها که اطلاعات دهلیزی را به قشر مغز و نخاع منتقل می‌کنند، منتهی می‌شوند.

• The cochlear nerve consists of bipolar cell bodies in the spiral nucleus of the cochlear, with fibers conducting cochlear sensations to the anterior and posterior cochlear nuclei.

• عصب حلزونی از اجسام سلولی دوقطبی در هسته مارپیچی حلزون تشکیل شده است و فیبرهایی از آن، حس‌های حلزونی را به هسته‌های حلزونی قدامی و خلفی هدایت می‌کنند.

• Second-order neurons from the cochlear nuclei communicate with the posterior nucleus of the trapezoid body, which sends a bundle of third-order fibers, called the lateral lemniscus, to the inferior colliculus and medial geniculate body. From here, axons project to the primary auditory cortex of the superior temporal gyrus.

• نورون‌های رده دوم از هسته‌های حلزونی با هسته خلفی جسم ذوزنقه‌ای ارتباط برقرار می‌کنند که دسته‌ای از فیبرهای رده سوم به نام لمنیسکوس جانبی را به کولیکولوس تحتانی و جسم زانویی داخلی می‌فرستد. از اینجا، آکسون‌ها به قشر شنوایی اولیه شکنج گیجگاهی فوقانی منتهی می‌شوند.

Cranial Nerve IX

• The glossopharyngeal nerve has three nuclei: the main motor, inferior salivatory (parasympathetic), spinal trigeminal (sensory), and nucleus of the tractus solitarius (sensory).

عصب جمجمه‌ای شماره ۹

• عصب زبانی-حلقی سه هسته دارد: هسته حرکتی اصلی، عصب بزاقی تحتانی (پاراسمپاتیک)، عصب سه قلو نخاعی (حسی) و هسته عضله منزوی (حسی).

• The motor fibers innervate the stylopharyngeus muscles.

• فیبرهای حرکتی، عضلات استیلوفارنژیال را عصب‌دهی می‌کنند.

• The parasympathetic fibers innervate the parotid salivary gland.

• فیبرهای پاراسمپاتیک، غده بزاقی پاروتید را عصب‌دهی می‌کنند.

• The sensory fibers from the pharynx and posterior third of the tongue synapse in the spinal trigeminal nucleus, while the taste and carotid sinus and body reflexes synapse in the nucleus solitarius.

• فیبرهای حسی از حلق و یک سوم خلفی زبان در هسته سه قلوی نخاعی سیناپس می‌کنند، در حالی که عصب چشایی و سینوس کاروتید و رفلکس‌های بدن در هسته انفرادی سیناپس می‌دهند.

• The glossopharyngeal nerve exits the cranial cavity through the jugular foramen.

• عصب زبانی-حلقی از طریق سوراخ ژوگولار از حفره جمجمه خارج می‌شود.

Cranial Nerve X

• The vagus has four nuclei: nucleus ambiguus (motor), dorsal nucleus (parasympathetic), spinal trigeminal (sensory), and nucleus of the tractus solitarius (sensory).

عصب جمجمه‌ای X

• عصب واگ چهار هسته دارد: هسته آمبیگوس (حرکتی)، هسته پشتی (پاراسمپاتیک)، سه قلوی نخاعی (حسی) و هسته عضله منزوی (حسی).

• The motor fibers from the nucleus ambiguus innervate the constrictor muscles of the pharynx and the intrinsic muscles of the larynx.

• فیبرهای حرکتی از هسته‌ی آمبیگوس، عضلات منقبض‌کننده‌ی حلق و عضلات داخلی حنجره را عصب‌دهی می‌کنند.

• The sensory fibers conveying taste from the epiglottis and visceral afferents from the organs synapse in the nucleus solitarius. Sensation from the mucosa of the larynx ends in the spinal nucleus of the trigeminal.

• فیبرهای حسی که حس چشایی را از اپی‌گلوت و آوران‌های احشایی از اندام‌ها منتقل می‌کنند، در هسته‌ی سولیتاریوس سیناپس برقرار می‌کنند. حس مخاط حنجره در هسته‌ی نخاعی عصب سه‌قلو پایان می‌یابد.

• Parasympathetic fibers from the dorsal nucleus of the vagus are distributed to the involuntary muscle of the bronchi, heart, esophagus, stomach, small intestine, and up to a third of the transverse colon.

• فیبرهای پاراسمپاتیک از هسته‌ی پشتی واگ به عضله‌ی غیرارادی برونش‌ها، قلب، مری، معده، روده‌ی کوچک و تا یک سوم روده‌ی بزرگ عرضی توزیع می‌شوند.

• The vagus nerve exits the cranial cavity through the jugular foramen.

• عصب واگ از طریق سوراخ ژوگولار از حفره‌ی جمجمه خارج می‌شود.

Cranial Nerve XI

• The accessory nerve is a motor nerve that receives efferent fibers from the nucleus ambiguus and the anterior gray column of the first five segments of the spinal cord.