یادداشت‌های بالینی نوروآناتومی بالینی اسنل؛ ساختار و مناطق عملکردی قشر مغز

آینده‌نگاران مغز: «ما مغز را می‌شناسیم، تا آینده را بسازیم.»

کتاب «نوروآناتومی بالینی اسنل» اثر دکتر ریچارد اس. اسنل، با ویرایش جدید دکتر رایان اسپلیتگربر، همچنان به‌عنوان مرجع طلایی این حوزه شناخته می‌شود. این اثر با تلفیق تازه‌ترین پژوهش‌ها و کاربردهای بالینی، پلی استوار میان دانش پایه و عمل پزشکی بنا می‌کند.

تلاش‌های علمی و سال‌ها تدریس ارزشمند استاد گران‌قدر دکتر محمدتقی جغتایی الهام‌بخش ترجمه و گسترش این دانش در ایران بوده است.

ترجمه دقیق این کتاب توسط برند علمی آینده‌نگاران مغز به مدیریت داریوش طاهری، امکان دسترسی فارسی‌زبانان به مرزهای نوین علوم اعصاب را فراهم کرده و رسالتی علمی در جهت شناخت عمیق‌تر مغز و ترسیم آینده‌ای روشن‌تر بر عهده گرفته است.

Clinical Notes

General Considerations

The cerebral cortex should be regarded as the last receiving station involved along a line of stations receiving information from the eyes and ears and organs of general sensation. The function of the cortex is, in simple terms, to discriminate, and it relates the received information to past memories. The enriched sensory input is then presumably discarded, stored, or translated into action. In this whole process, interplay between the cortex and basal nuclei is provided by the many cortical and subcortical nervous connections.

یادداشت‌های بالینی

ملاحظات عمومی

قشر مغز باید به عنوان آخرین ایستگاه گیرنده در امتداد خط ایستگاه‌هایی که اطلاعات را از چشم‌ها و گوش‌ها و اندام‌های حسی عمومی دریافت می‌کنند، در نظر گرفته شود. عملکرد قشر مغز، به عبارت ساده، تشخیص است و اطلاعات دریافتی را به خاطرات گذشته مرتبط می‌کند. ورودی حسی غنی‌شده احتمالاً دور ریخته می‌شود، ذخیره می‌شود یا به عمل تبدیل می‌شود. در کل این فرآیند، تعامل بین قشر مغز و هسته‌های پایه توسط بسیاری از اتصالات عصبی قشری و زیرقشری فراهم می‌شود.

Cerebral Cortex Lesions

In humans, the effect of destruction of different areas of the cerebral cortex has been studied by examining patients with lesions resulting from cerebral tumors, vascular accidents, surgery, or head injuries. Moreover, electrical recordings have been taken from different areas of the cortex during surgical exposure of the cerebral cortex or when stimulating different parts of the cortex in the conscious patient. One thing that has emerged from these studies is that the human cerebral cortex possesses, in a remarkable degree, the ability to reorganize the remaining intact cortex so that a certain amount of cerebral recovery is possible after brain lesions.

ضایعات قشر مغز

در انسان، تأثیر تخریب نواحی مختلف قشر مغز با بررسی بیماران مبتلا به ضایعات ناشی از تومورهای مغزی، حوادث عروقی، جراحی یا آسیب‌های سر مورد مطالعه قرار گرفته است. علاوه بر این، ثبت‌های الکتریکی از نواحی مختلف قشر مغز در حین جراحی یا هنگام تحریک بخش‌های مختلف قشر مغز در بیمار هوشیار انجام شده است. نکته‌ای که از این مطالعات حاصل شده است این است که قشر مغز انسان، تا حد قابل توجهی، توانایی سازماندهی مجدد قشر سالم باقی مانده را دارد، به طوری که پس از ضایعات مغزی، میزان مشخصی از بهبودی مغزی امکان‌پذیر است.

Motor Cortex

Lesions of the primary motor cortex in one hemisphere result in paralysis of the contralateral extremities, with the finer and more skilled movements suffering most. Destruction of the primary motor area (area 4) produces more severe paralysis than destruction of the secondary motor area (area 6). Destruction of both areas produces the most complete form of contralateral paralysis.

قشر حرکتی

ضایعات قشر حرکتی اولیه در یک نیمکره منجر به فلج اندام‌های طرف مقابل می‌شود، و حرکات ظریف‌تر و ماهرانه‌تر بیشترین آسیب را می‌بینند. تخریب ناحیه حرکتی اولیه (ناحیه ۴) فلج شدیدتری نسبت به تخریب ناحیه حرکتی ثانویه (ناحیه ۶) ایجاد می‌کند. تخریب هر دو ناحیه، کامل‌ترین شکل فلج طرف مقابل را ایجاد می‌کند.

Lesions of the secondary motor area alone produce difficulty in the performance of skilled movements, with little loss of strength.

ضایعات ناحیه حرکتی ثانویه به تنهایی در انجام حرکات ماهرانه مشکل ایجاد می‌کنند، با از دست دادن قدرت کم.

The Jacksonian epileptic seizure is due to an irritative lesion of the primary motor area (area 4). The convulsion begins in the part of the body represented in the primary motor area that is being irritated. The convulsive movement may be restricted to one part of the body, such as the face or the foot, or it may spread to involve many regions, depending on the spread of irritation of the primary motor area.

تشنج صرع جکسونی به دلیل ضایعه تحریکی ناحیه حرکتی اولیه (ناحیه ۴) است. تشنج در بخشی از بدن که در ناحیه حرکتی اولیه نشان داده شده است و تحریک می‌شود، شروع می‌شود. حرکت تشنجی ممکن است به یک قسمت از بدن، مانند صورت یا پا، محدود شود یا بسته به میزان گسترش تحریک ناحیه حرکتی اولیه، گسترش یابد و بسیاری از مناطق را درگیر کند.

MUSCLE SPASTICITY

A discrete lesion of the primary motor cortex (area 4) results in little change in the muscle tone. However, larger lesions involving the primary and secondary motor areas (areas 4 and 6), which are the most common, result in muscle spasm. The explanation for this is that the primary motor cortex gives origin to corticospinal and corticonuclear tracts, and the secondary motor cortex gives origin to extrapyramidal tracts that pass to the basal ganglia and the reticular formation. The corticospinal and corticonuclear tracts tend to increase muscle tone, but the extrapyramidal fibers transmit inhibitory impulses that lower muscle tone (see pp. 167-168). Destruction of the secondary motor area removes the inhibitory influence, and consequently, the muscles are spastic.

اسپاسم عضلانی

یک ضایعه مجزا در قشر حرکتی اولیه (ناحیه ۴) منجر به تغییر کمی در تون عضلانی می‌شود. با این حال، ضایعات بزرگتر که نواحی حرکتی اولیه و ثانویه (نواحی ۴ و ۶) را که شایع‌ترین هستند، درگیر می‌کنند، منجر به اسپاسم عضلانی می‌شوند. توضیح این امر این است که قشر حرکتی اولیه منشأ راه‌های قشری-نخاعی و قشری-هسته‌ای است و قشر حرکتی ثانویه منشأ راه‌های خارج هرمی است که به گانگلیون‌های پایه و تشکیلات مشبک منتقل می‌شوند. راه‌های قشری-نخاعی و قشری-هسته‌ای تمایل به افزایش تون عضلانی دارند، اما فیبرهای خارج هرمی تکانه‌های مهاری را منتقل می‌کنند که تون عضلانی را کاهش می‌دهند (به صفحات ۱۶۷-۱۶۸ مراجعه کنید). تخریب ناحیه حرکتی ثانویه، تأثیر مهاری را از بین می‌برد و در نتیجه، عضلات اسپاستیک می‌شوند.

Frontal Eye Field

Destructive lesions of the frontal eye field of one hemisphere cause the two eyes to deviate to the side of the lesion and an inability to turn the eyes to the opposite side. The involuntary tracking movement of the eyes when following moving objects is unaffected, because the lesion does not involve the visual cortex in the occipital lobe.

میدان دید جلویی

ضایعات مخرب میدان دید جلویی یک نیمکره باعث انحراف دو چشم به سمت ضایعه و ناتوانی در چرخاندن چشم‌ها به سمت مقابل می‌شود. حرکت ردیابی غیرارادی چشم‌ها هنگام دنبال کردن اشیاء متحرک تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد، زیرا ضایعه قشر بینایی در لوب پس‌سری را درگیر نمی‌کند.

Irritative lesions of the frontal eye field of one hemisphere cause the two eyes to periodically deviate to the opposite side of the lesion.

ضایعات تحریکی میدان دید جلویی یک نیمکره باعث می‌شود که دو چشم به طور دوره‌ای به سمت مقابل ضایعه منحرف شوند.

Broca Motor Speech Area

Destructive lesions in the left inferior frontal gyrus result in the loss of ability to produce speech, that is, expressive aphasia. The patients, however, retain the ability to think the words they wish to say, they can write the words, and they can understand their meaning when they see or hear them.

ناحیه حرکتی گفتار بروکا

ضایعات مخرب در شکنج پیشانی تحتانی چپ منجر به از دست دادن توانایی تولید گفتار، یعنی آفازی بیانی، می‌شود. با این حال، بیماران توانایی فکر کردن به کلماتی را که می‌خواهند بگویند، حفظ می‌کنند، می‌توانند کلمات را بنویسند و وقتی آنها را می‌بینند یا می‌شنوند، می‌توانند معنای آنها را درک کنند.

Wernicke Sensory Speech Area

Destructive lesions restricted to the Wernicke speech area in the dominant hemisphere produce a loss of ability to understand the spoken and written word, that is, receptive aphasia. Since the Broca area is unaffected, speech is unimpaired, and the patient can produce fluent speech. However, the patient is unaware of the meaning of the words he or she uses and uses incorrect words or even nonexistent words. The patient is also unaware of any mistakes.

ناحیه حسی گفتار ورنیکه

ضایعات مخرب محدود به ناحیه گفتار ورنیکه در نیمکره غالب، باعث از دست رفتن توانایی درک کلمات گفتاری و نوشتاری، یعنی آفازی دریافتی، می‌شوند. از آنجایی که ناحیه بروکا تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد، گفتار بدون نقص است و بیمار می‌تواند گفتار روان تولید کند. با این حال، بیمار از معنای کلماتی که استفاده می‌کند بی‌اطلاع است و از کلمات نادرست یا حتی کلماتی که وجود ندارند استفاده می‌کند. بیمار همچنین از هرگونه اشتباهی آگاه نیست.

Motor and Sensory Speech Areas

Destructive lesions involving both the Broca and Wernicke speech areas result in loss of the production of speech and the understanding of the spoken and written word, that is, global aphasia.

نواحی حرکتی و حسی گفتار

ضایعات مخربی که هر دو ناحیه گفتاری بروکا و ورنیکه را درگیر می‌کنند، منجر به از دست دادن تولید گفتار و درک کلمات گفتاری و نوشتاری می‌شوند، یعنی آفازی گلوبال.

Patients who have lesions involving the insula have difficulty in pronouncing phonemes in their proper order and usually produce sounds that are close to the target word but are not exactly correct.

بیمارانی که ضایعاتی در ناحیه اینسولا دارند، در تلفظ واج‌ها به ترتیب صحیح خود مشکل دارند و معمولاً صداهایی تولید می‌کنند که به کلمه هدف نزدیک هستند اما دقیقاً صحیح نیستند.

Dominant Angular Gyrus

Destructive lesions in the angular gyrus in the posterior parietal lobe (often considered a part of the Wernicke area) divide the pathway between the visual association area and the anterior part of the Wernicke area. This results in the patient being unable to read (alexia) or write (agraphia).

شکنج زاویه‌ای غالب

ضایعات مخرب در شکنج زاویه‌ای در لوب آهیانه خلفی (که اغلب بخشی از ناحیه ورنیکه در نظر گرفته می‌شود) مسیر بین ناحیه ارتباط بینایی و قسمت قدامی ناحیه ورنیکه را تقسیم می‌کند. این امر منجر به ناتوانی بیمار در خواندن (الکسی) یا نوشتن (آگرافی) می‌شود.

Prefrontal Cortex

Destruction of the prefrontal region does not produce any marked loss of intelligence. It is an area of the cortex that is capable of associating experiences that are necessary for the production of abstract ideas, judgment, emotional feeling, and personality. Tumors or traumatic destruction of the prefrontal cortex result in the person’s losing initiative and judgment. Emotional changes that occur include a tendency to euphoria. The patient no longer conforms to the accepted mode of social behavior and becomes careless of dress and appearance.

قشر جلوی مغز

تخریب ناحیه جلوی مغز هیچ گونه کاهش قابل توجهی در هوش ایجاد نمی‌کند. این ناحیه‌ای از قشر مغز است که قادر به پیوند دادن تجربیاتی است که برای تولید ایده‌های انتزاعی، قضاوت، احساسات عاطفی و شخصیت ضروری هستند. تومورها یا تخریب آسیب‌زای قشر جلوی مغز منجر به از دست دادن ابتکار عمل و قضاوت فرد می‌شود. تغییرات عاطفی که رخ می‌دهد شامل تمایل به سرخوشی است. بیمار دیگر با شیوه پذیرفته شده رفتار اجتماعی مطابقت ندارد و نسبت به لباس و ظاهر بی‌توجه می‌شود.

Prefrontal cortex and Schizophrenia

The prefrontal cortex has a rich dopaminergic innervation. A failure of this innervation may be responsible for some of the symptoms of schizophrenia, which include important disorders of thought. PET scans have shown that the blood flow in the prefrontal cortex in schizophrenic patients challenged with executive type functions is much less than in normal individuals.

قشر جلوی مغز و اسکیزوفرنی

قشر جلوی مغز دارای عصب‌دهی دوپامینرژیک غنی است. نقص در این عصب‌دهی ممکن است مسئول برخی از علائم اسکیزوفرنی باشد که شامل اختلالات مهم تفکر است. اسکن‌های PET نشان داده‌اند که جریان خون در قشر جلوی مغز در بیماران اسکیزوفرنی که در عملکردهای اجرایی دچار مشکل هستند، بسیار کمتر از افراد عادی است.

Frontal Leukotomy and Frontal Lobectomy

Frontal leukotomy (cutting the fiber tracts of the frontal lobe) and frontal lobectomy (removal of the frontal lobe) are surgical procedures that have been used to reduce the emotional responsiveness of patients with obsessive emotional states and intractable pain. The surgical technique was developed to remove the frontal association activity so that past experience is not recalled and the possibilities of the future are not considered; thus, introspection is lessened.

لوکوتومی پیشانی و لوبکتومی پیشانی

لوکوتومی پیشانی (برش رشته‌های لوب پیشانی) و لوبکتومی پیشانی (برداشتن لوب پیشانی) روش‌های جراحی هستند که برای کاهش واکنش‌پذیری عاطفی بیماران مبتلا به حالات عاطفی وسواسی و درد غیرقابل تحمل استفاده شده‌اند. این تکنیک جراحی برای از بین بردن فعالیت ارتباطی پیشانی توسعه داده شده است تا تجربیات گذشته به یاد آورده نشوند و احتمالات آینده در نظر گرفته نشوند؛ بنابراین، درون‌نگری کاهش می‌یابد.

A patient suffering severe pain, such as may be experienced in the terminal stages of cancer, will still feel the pain following frontal lobectomy, but he or she will no longer worry about the pain and, therefore, will not suffer. It should be pointed out that the introduction of effective tranquilizing and mood-elevating drugs has made these operative procedures largely obsolete.

بیماری که از درد شدید رنج می‌برد، مانند آنچه ممکن است در مراحل پایانی سرطان تجربه شود، پس از لوبکتومی پیشانی همچنان درد را احساس خواهد کرد، اما دیگر نگران درد نخواهد بود و بنابراین رنج نخواهد برد. باید اشاره کرد که معرفی داروهای آرام‌بخش و بهبود دهنده خلق و خو، این روش‌های جراحی را تا حد زیادی منسوخ کرده است.

Sensory Cortex

The lower centers of the brain, principally the thalamus, relay a large part of the sensory signals to the cerebral cortex for analysis. The sensory cortex is necessary for the appreciation of spatial recognition, recognition of relative intensity, and recognition of similarity and difference.

قشر حسی

مراکز پایینی مغز، عمدتاً تالاموس، بخش بزرگی از سیگنال‌های حسی را برای تجزیه و تحلیل به قشر مغز منتقل می‌کنند. قشر حسی برای درک تشخیص فضایی، تشخیص شدت نسبی و تشخیص شباهت و تفاوت ضروری است.

Lesions of the primary somesthetic area of the cortex result in contralateral sensory disturbances, which are most severe in the distal parts of the limbs. Crude painful, tactile, and thermal stimuli often return, but this is believed to be due to the function of the thalamus. The patient remains unable to judge degrees of warmth, unable to localize tactile stimuli accurately, and unable to judge weights of objects. Loss of muscle tone may also be a symptom of lesions of the sensory cortex.

ضایعات ناحیه اولیه حس لامسه در قشر مغز منجر به اختلالات حسی در سمت مقابل می‌شود که در قسمت‌های انتهایی اندام‌ها شدیدتر است. محرک‌های دردناک، لمسی و حرارتی خام اغلب برمی‌گردند، اما اعتقاد بر این است که این امر به دلیل عملکرد تالاموس است. بیمار همچنان قادر به قضاوت در مورد درجه گرما، مکان‌یابی دقیق محرک‌های لمسی و قضاوت در مورد وزن اشیاء نیست. از دست دادن تون عضلانی نیز ممکن است از علائم ضایعات قشر حسی باشد.

Lesions of the secondary somesthetic area of the cortex do not cause recognizable sensory defects.

ضایعات ناحیه حسی-حرکتی ثانویه قشر مغز باعث نقص‌های حسی قابل تشخیص نمی‌شوند.

Somesthetic Association Area

Lesions of the superior parietal lobule interfere with the patient’s ability to combine touch, pressure, and proprioceptive impulses, so he or she is unable to appreciate texture, size, and form. This loss of integration of sensory impulses is called astereognosis. For example, with the eyes closed, the individual would be unable to recognize a key placed in the hand.

ناحیه انجمن سمستتیک

ضایعات لوب آهیانه فوقانی در توانایی بیمار در ترکیب تکانه‌های لمسی، فشاری و حس عمقی اختلال ایجاد می‌کند، بنابراین او قادر به درک بافت، اندازه و شکل نیست. این از دست دادن ادغام تکانه‌های حسی، آسترئوگنوز نامیده می‌شود. به عنوان مثال، با چشمان بسته، فرد قادر به تشخیص کلیدی که در دست قرار داده شده است، نخواهد بود.

Destruction of the posterior part of the parietal lobe, which integrates somatic and visual sensations, will interfere with the appreciation of body image on the opposite side of the body. The individual may fail to recognize the opposite side of the body as his or her own. The patient may fail to wash it or dress it or to shave that side of the face or legs.

تخریب قسمت خلفی لوب آهیانه، که احساسات جسمی و بصری را ادغام می‌کند، در درک تصویر بدن در طرف مقابل بدن اختلال ایجاد می‌کند. فرد ممکن است نتواند طرف مقابل بدن را به عنوان طرف خود تشخیص دهد. بیمار ممکن است نتواند آن را بشوید یا لباس بپوشاند یا آن طرف صورت یا پاها را اصلاح کند.

Primary Visual Area

Lesions involving the walls of the posterior part of one calcarine sulcus result in a loss of sight in the opposite visual field, that is, crossed homonymous hemianopia. Interestingly, the central part of the visual field is apparently normal when tested. This so-called macular sparing is probably due to the patient’s shifting the eyes very slightly while the visual fields are being examined. The following clinical defects should be understood. Lesions of the upper half of one primary visual area-the area above the calcarine sulcus-result in inferior quadrantic hemianopia, whereas lesions involving one visual area below the calcarine sulcus result in superior quadrantic hemianopia. Lesions of the occipital pole produce central scotomas. The most common causes of these lesions are vascular disorders, tumors, and injuries from gunshot wounds.

ناحیه بینایی اولیه

ضایعاتی که دیواره‌های قسمت خلفی یک شیار کالکارین را درگیر می‌کنند، منجر به از دست دادن بینایی در میدان بینایی مقابل می‌شوند، یعنی همی‌آنوپی هم‌نام متقاطع. جالب اینجاست که قسمت مرکزی میدان بینایی هنگام آزمایش ظاهراً طبیعی است. این به اصطلاح حفظ ماکولا احتمالاً به دلیل جابجایی بسیار جزئی چشم‌های بیمار در حین بررسی میدان‌های بینایی است. نقص‌های بالینی زیر باید درک شوند. ضایعات نیمه بالایی یک ناحیه بینایی اولیه – ناحیه بالای شیار کالکارین – منجر به همی‌آنوپی ربع تحتانی می‌شود، در حالی که ضایعاتی که یک ناحیه بینایی زیر شیار کالکارین را درگیر می‌کنند منجر به همی‌آنوپی ربع فوقانی می‌شود. ضایعات قطب پس‌سری باعث ایجاد اسکوتوم‌های مرکزی می‌شوند. شایع‌ترین علل این ضایعات اختلالات عروقی، تومورها و آسیب‌های ناشی از زخم‌های گلوله است.

Secondary Visual Area

Lesions of the secondary visual area result in a loss of ability to recognize objects seen in the opposite field of vision. The reason for this is that the area of cortex that stores past visual experiences has been lost.

ناحیه بینایی ثانویه

ضایعات ناحیه بینایی ثانویه منجر به از دست دادن توانایی تشخیص اشیاء دیده شده در میدان دید مخالف می‌شود. دلیل این امر این است که ناحیه‌ای از قشر مغز که تجربیات بصری گذشته را ذخیره می‌کند، از بین رفته است.

Primary Auditory Area

Because the primary auditory area in the inferior wall of the lateral sulcus receives nerve fibers from both cochleae, a lesion of one cortical area will produce slight bilateral loss of hearing, but the loss will be greater in the opposite ear. The main defect noted is a loss of ability to locate the source of the sound. Bilateral destruction of the primary auditory areas causes complete deafness.

ناحیه شنوایی اولیه

از آنجا که ناحیه شنوایی اولیه در دیواره تحتانی شیار جانبی، رشته‌های عصبی را از هر دو حلزون گوش دریافت می‌کند، ضایعه یک ناحیه قشری باعث کاهش شنوایی دو طرفه خفیف می‌شود، اما این کاهش شنوایی در گوش مقابل بیشتر خواهد بود. نقص اصلی ذکر شده، از دست دادن توانایی در مکان‌یابی منبع صدا است. تخریب دو طرفه نواحی شنوایی اولیه باعث ناشنوایی کامل می‌شود.

Secondary Auditory Area

Lesions of the cortex posterior to the primary auditory area in the lateral sulcus and in the superior temporal gyrus result in an inability to interpret sounds. The patient may experience word deafness (acoustic verbal agnosia).

ناحیه شنوایی ثانویه

ضایعات قشر خلفی ناحیه شنوایی اولیه در شیار جانبی و شکنج گیجگاهی فوقانی منجر به ناتوانی در تفسیر صداها می‌شود. بیمار ممکن است ناشنوایی کلامی (آگنوزی کلامی صوتی) را تجربه کند.

Cerebral Dominance and Cerebral Damage

Although both hemispheres are almost identical in structure, handedness, perception of language, speech, spatial judgment, and areas of behavior are controlled by one hemisphere and not the other in the majority of the adult population. About 90% of people are right-handed, and the control resides in the left hemisphere. The remainder are left-handed, and a few individuals are ambidextrous. In 96% of individuals, speech and understanding of spoken and written language are controlled by the left hemisphere. Thus, in most adults, the left cerebral hemisphere is dominant.

تسلط مغزی و آسیب مغزی

اگرچه هر دو نیمکره تقریباً از نظر ساختار یکسان هستند، اما در اکثر جمعیت بزرگسال، چپ‌دستی، درک زبان، گفتار، قضاوت فضایی و حوزه‌های رفتاری توسط یک نیمکره و نه نیمکره دیگر کنترل می‌شود. حدود ۹۰٪ از افراد راست‌دست هستند و کنترل در نیمکره چپ قرار دارد. بقیه چپ‌دست هستند و تعداد کمی از افراد دو دست هستند. در ۹۶٪ از افراد، گفتار و درک زبان گفتاری و نوشتاری توسط نیمکره چپ کنترل می‌شود. بنابراین، در اکثر بزرگسالان، نیمکره چپ مغز غالب است.

From a clinical point of view, the age at which cerebral dominance comes into effect is important. For example, when cerebral damage occurs before the child has learned to speak, speech usually develops and is maintained in the remaining intact hemisphere. This transference of speech control is much more difficult in older persons.

از دیدگاه بالینی، سنی که در آن تسلط مغزی اعمال می‌شود، مهم است. به عنوان مثال، هنگامی که آسیب مغزی قبل از یادگیری صحبت کردن توسط کودک رخ می‌دهد، معمولاً گفتار در نیمکره سالم باقی مانده توسعه می‌یابد و حفظ می‌شود. این انتقال کنترل گفتار در افراد مسن بسیار دشوارتر است.

Cerebral Cortical Potentials

Electrical recordings taken from inside neurons of the cerebral cortex show a negative resting potential of about 60 mV. The action potentials overshoot the zero potential. Note that resting potential shows marked fluctuation, which is probably due to the continuous but variable reception of afferent impulses from other neurons. Spontaneous electrical activity can be recorded from the cortical surface rather than intracellularly; such recordings are known as electrocorticograms. Similar recordings can be made by placing the electrodes on the scalp. The result of this latter procedure is referred to as the electroencephalogram. The changes of electrical potential recorded usually are very small and in the order of 50 mV. Characteristically, three frequency bands may be recognized in the normal individual; they are referred to as alpha, beta, and delta rhythms. Abnormalities of the electroencephalogram may be of great value clinically in helping to diagnose cerebral tumors, epilepsy, and cerebral abscess. An electrically silent cortex indicates cerebral death.

پتانسیل‌های قشر مغز

ثبت‌های الکتریکی گرفته شده از نورون‌های داخل قشر مغز، پتانسیل استراحت منفی حدود ۶۰ میلی‌ولت را نشان می‌دهند. پتانسیل‌های عمل از پتانسیل صفر فراتر می‌روند. توجه داشته باشید که پتانسیل استراحت نوسانات قابل توجهی را نشان می‌دهد که احتمالاً به دلیل دریافت مداوم اما متغیر تکانه‌های آوران از سایر نورون‌ها است. فعالیت الکتریکی خودبخودی را می‌توان از سطح قشر مغز به جای داخل سلولی ثبت کرد. چنین ثبت‌هایی به عنوان الکتروکورتیکوگرام شناخته می‌شوند. ثبت‌های مشابهی را می‌توان با قرار دادن الکترودها روی پوست سر انجام داد. نتیجه این روش اخیر الکتروانسفالوگرام نامیده می‌شود. تغییرات پتانسیل الکتریکی ثبت شده معمولاً بسیار کوچک و در حدود ۵۰ میلی‌ولت هستند. به طور مشخص، سه باند فرکانسی ممکن است در فرد طبیعی تشخیص داده شود. آنها به عنوان ریتم‌های آلفا، بتا و دلتا شناخته می‌شوند. ناهنجاری‌های الکتروانسفالوگرام ممکن است از نظر بالینی در کمک به تشخیص تومورهای مغزی، صرع و آبسه مغزی ارزش زیادی داشته باشند. قشری که از نظر الکتریکی خاموش است، نشان دهنده مرگ مغزی است.

Consciousness

A conscious person is awake and aware of himself or herself and the surroundings. For normal consciousness, active functioning of two main parts of the nervous system, the reticular formation (in the brainstem) and the cerebral cortex, is necessary. The reticular formation is responsible for the state of wakefulness. The cerebral cortex is necessary for the state of awareness, that is, the state in which the individual can respond to stimuli and interact with the environment. Eye opening is a brainstem function; speech is a cerebral cortex function. Drugs that produce unconsciousness, such as anesthetics, selectively depress the reticular alerting mechanism, while those that cause wakefulness have a stimulating effect on this mechanism.

هوشیاری

یک فرد هوشیار بیدار است و از خود و محیط اطرافش آگاه است. برای هوشیاری طبیعی، عملکرد فعال دو بخش اصلی سیستم عصبی، یعنی تشکیلات مشبک (در ساقه مغز) و قشر مغز، ضروری است. تشکیلات مشبک مسئول حالت بیداری است. قشر مغز برای حالت آگاهی، یعنی حالتی که فرد می‌تواند به محرک‌ها پاسخ دهد و با محیط تعامل داشته باشد، ضروری است. باز کردن چشم یک عملکرد ساقه مغز است؛ گفتار یک عملکرد قشر مغز است. داروهایی که باعث بیهوشی می‌شوند، مانند داروهای بیهوشی، به طور انتخابی مکانیسم هشدار دهنده مشبک را سرکوب می‌کنند، در حالی که داروهایی که باعث بیداری می‌شوند، اثر تحریکی بر این مکانیسم دارند.

A physician should be able to recognize the different signs and symptoms associated with different stages of consciousness, namely, lethargy, stupor, and coma (unconsciousness). In a lethargic individual, the speech is slow, and voluntary movement is diminished and slow. The movement of the eyes is slow. A stupored patient will speak only if stimulated with painful stimuli. The voluntary movements are nearly absent, the eyes are closed, and very little spontaneous eye movement occurs. A deeply stupored patient will not speak; severe pain will elicit mass movements of different parts of the body. The eyes will show even less spontaneous movement.

یک پزشک باید بتواند علائم و نشانه‌های مختلف مرتبط با مراحل مختلف هوشیاری، یعنی بی‌حالی، گیجی و کما (ناهوشیاری) را تشخیص دهد. در یک فرد بی‌حال، گفتار کند است و حرکت ارادی کاهش یافته و کند است. حرکت چشم‌ها کند است. بیمار دچار گیجی فقط در صورتی صحبت می‌کند که با محرک‌های دردناک تحریک شود. حرکات ارادی تقریباً وجود ندارد، چشم‌ها بسته هستند و حرکت خود به خودی چشم بسیار کمی رخ می‌دهد. یک بیمار دچار گیجی عمیق صحبت نمی‌کند؛ درد شدید باعث حرکات توده‌ای قسمت‌های مختلف بدن می‌شود. چشم‌ها حتی حرکت خود به خودی کمتری نشان می‌دهند.

An unconscious patient will not speak and will respond only reflexly to painful stimuli, or not at all; the eyes are closed and do not move.

بیمار بیهوش صحبت نمی‌کند و فقط به صورت رفلکسی به محرک‌های دردناک پاسخ می‌دهد یا اصلاً پاسخ نمی‌دهد؛ چشم‌ها بسته هستند و حرکت نمی‌کنند.

Clinicians commonly observe a patient with, for example, intracranial bleeding pass progressively from con- sciousness to lethargy, stupor, and coma, and then, if recovery occurs, pass in the reverse direction. For these altered states of unconsciousness to occur, the thalamocortical system and the reticular formation must be either directly involved bilaterally or indirectly affected by distortion or pressure.

پزشکان معمولاً مشاهده می‌کنند که مثلاً بیماری که خونریزی داخل جمجمه دارد، به تدریج از هوشیاری به بی‌حالی، گیجی و کما می‌رود و سپس، در صورت بهبودی، در جهت معکوس می‌رود. برای اینکه این حالت‌های تغییر یافته‌ی ناخودآگاهی رخ دهند، سیستم تالاموکورتیکال و تشکیلات مشبک باید یا مستقیماً به صورت دو طرفه درگیر شوند یا به طور غیرمستقیم تحت تأثیر اعوجاج یا فشار قرار گیرند.

Persistent Vegetative State

A person can have an intact reticular formation but a nonfunctioning cerebral cortex. That person is awake (i.e., the eyes are open and move around) and has sleep-wake cycles; however, the person has no awareness and, therefore, cannot respond to stimuli such as a verbal command or pain. This condition, known as a persistent vegetative state, is usually seen following severe head injuries or an anoxic cerebral insult. Unfortunately, the lay observer thinks the patient is “conscious.”

حالت نباتی پایدار

یک فرد می‌تواند تشکیلات مشبک سالمی داشته باشد اما قشر مغزش عملکردی نداشته باشد. آن فرد بیدار است (یعنی چشمانش باز است و حرکت می‌کند) و چرخه‌های خواب و بیداری دارد؛ با این حال، فرد هیچ آگاهی ندارد و بنابراین نمی‌تواند به محرک‌هایی مانند دستور کلامی یا درد پاسخ دهد. این وضعیت که به عنوان حالت نباتی پایدار شناخته می‌شود، معمولاً پس از آسیب‌های شدید سر یا آسیب مغزی ناشی از کمبود اکسیژن مشاهده می‌شود. متأسفانه، ناظر غیرمتخصص فکر می‌کند که بیمار “هوشیار” است.

To be wakeful without having awareness is possible; however, having awareness without wakefulness is not. The cerebral cortex requires the input from the reticular formation in order to function.

بیدار بودن بدون داشتن آگاهی امکان‌پذیر است؛ با این حال، داشتن آگاهی بدون بیداری امکان‌پذیر نیست. قشر مغز برای عملکرد خود به ورودی از تشکیلات مشبک نیاز دارد.

Sleep

Sleep is a changed state of consciousness. The pulse rate, respiratory rate, and blood pressure fall; the eyes deviate upward; the pupils contract but react to light; the tendon reflexes are lost; and the plantar reflex may become extensor. A sleeping person is not, however, unconscious, because he or she may be awakened quickly by the cry of a child, for example, even though he or she has slept through the background noise of an air-conditioner.

خواب

خواب یک حالت تغییر یافته از هوشیاری است. ضربان قلب، تعداد تنفس و فشار خون کاهش می‌یابد؛ چشم‌ها به سمت بالا منحرف می‌شوند؛ مردمک‌ها منقبض می‌شوند اما به نور واکنش نشان می‌دهند؛ رفلکس‌های تاندونی از بین می‌روند؛ و رفلکس کف پا ممکن است باز شود. با این حال، فرد خوابیده بی‌هوش نیست، زیرا ممکن است به سرعت با گریه یک کودک از خواب بیدار شود، به عنوان مثال، حتی اگر در میان صدای پس‌زمینه کولر خوابیده باشد.

Sleep is facilitated by reducing the sensory input and by fatigue. This results in decreased activity of the reticular formation and the thalamocortical activating mechanism. Whether this decreased activity is a passive phenomenon or whether the reticular formation is actively inhibited is not known.

خواب با کاهش ورودی حسی و خستگی تسهیل می‌شود. این امر منجر به کاهش فعالیت تشکیلات مشبک و مکانیسم فعال‌کننده تالاموکورتیکال می‌شود. اینکه آیا این کاهش فعالیت یک پدیده غیرفعال است یا اینکه تشکیلات مشبک به طور فعال مهار می‌شود، مشخص نیست.

Epilepsy

Epilepsy is a symptom in which a sudden transitory disturbance of the normal physiology of the brain occurs, usually the cerebral cortex, that ceases spontaneously and tends to recur. The condition is usually associated with a disturbance of normal electrical activity and, in its most typical form, is accompanied by seizures. In partial seizures, the abnormality occurs in only one part of the brain and the patient does not lose consciousness. In generalized seizures, the abnormal activity involves large areas of the brain bilaterally, and the individual loses consciousness.

صرع

صرع علامتی است که در آن یک اختلال ناگهانی و گذرا در فیزیولوژی طبیعی مغز، معمولاً قشر مغز، رخ می‌دهد که خود به خود متوقف شده و تمایل به عود دارد. این بیماری معمولاً با اختلال در فعالیت الکتریکی طبیعی همراه است و در معمول‌ترین شکل خود، با تشنج همراه است. در تشنج‌های جزئی، ناهنجاری فقط در یک قسمت از مغز رخ می‌دهد و بیمار هوشیاری خود را از دست نمی‌دهد. در تشنج‌های عمومی، فعالیت غیرطبیعی نواحی بزرگی از مغز را به صورت دو طرفه درگیر می‌کند و فرد هوشیاری خود را از دست می‌دهد.

In some patients with generalized seizures, nonconvulsive attacks may occur, in which the patient suddenly stares blankly into space. This syndrome is referred to as petit mal. The majority of patients with generalized seizures have a sudden loss of consciousness, with accompanying tonic muscle spasm and clonic contraction as well as transient apnea and often loss of bowel and bladder control. The convulsions usually last from a few seconds to a few minutes.

در برخی از بیماران مبتلا به تشنج عمومی، ممکن است حملات غیر تشنجی رخ دهد که در آن بیمار ناگهان به فضا خیره می‌شود. این سندرم به عنوان تشنج کوچک شناخته می‌شود. اکثر بیماران مبتلا به تشنج عمومی دچار از دست دادن ناگهانی هوشیاری می‌شوند که با اسپاسم عضلانی تونیک و انقباض کلونیک و همچنین آپنه گذرا و اغلب از دست دادن کنترل روده و مثانه همراه است. تشنج‌ها معمولاً از چند ثانیه تا چند دقیقه طول می‌کشند.

In most patients with epilepsy, the cause is unknown. Some patients appear to have a hereditary predisposition; in a few patients, a local lesion, such as a cerebral tumor or scarring of the cortex following trauma, is the cause.

در بیشتر بیماران مبتلا به صرع، علت ناشناخته است. به نظر می‌رسد برخی از بیماران استعداد ارثی دارند. در تعداد کمی از بیماران، یک ضایعه موضعی، مانند تومور مغزی یا زخم قشر مغز پس از ضربه، علت آن است.

🚀 با ما همراه شوید!

تازه‌ترین مطالب و آموزش‌های مغز و اعصاب را از دست ندهید. با فالو کردن کانال تلگرام آینده‌نگاران مغز، از ما حمایت کنید!

🔗 دنبال کردن کانال تلگرام