تقدیر و تشکر از فاطمه پورعزیزمقری، مدیر دبستان شهید نورعلی بابائی هشتگرد؛ به پاس همراهی در پژوهش سلامت مغز و علوم اعصاب
به پاس همراهی ارزشمند سرکار خانم فاطمه پورعزیزمقری در پژوهش سلامت مغز و علوم اعصاب
تقدیم به سرکار خانم فاطمه پورعزیزمقری،
معلم فرهیخته و مدیر محترم دبستان شهید نورعلی بابائی شهر هشتگرد
گاهی در مسیر علم و پژوهش، آنچه یک مطالعه را از مجموعهای از دادهها و اعداد فراتر میبرد، حضور انسانهایی است که با باور به اهمیت دانش، با مسئولیتپذیری و با نگاه بلندمدت به آینده، در کنار پژوهشگران میایستند. پژوهش علمی تنها در آزمایشگاهها، میان دستگاهها، نمونهها، نرمافزارها و جداول آماری شکل نمیگیرد؛ پشت هر پژوهش ارزشمند، انسانهایی حضور دارند که با اعتماد، همراهی، همکاری و احساس مسئولیت اجتماعی، امکان حرکت علم به سوی افقهای تازه را فراهم میکنند.
از همین منظر، مشارکت و همراهی سرکار خانم فاطمه پورعزیزمقری، معلم فرهیخته و مدیر محترم دبستان شهید نورعلی بابائی در شهر هشتگرد در پژوهش مرتبط با سلامت مغز و علوم اعصاب شایسته قدردانی ویژه است؛ قدردانیای که نه صرفاً به عنوان یک تشکر معمول، بلکه به عنوان ادای احترام به جایگاه والای انسانهایی بیان میشود که علم را برای بهبود زندگی انسانها ارزشمند میدانند.
خانم پورعزیزمقری گرامی،
حضور شما در این مسیر پژوهشی، جلوهای ارزشمند از پیوند میان آموزش، آگاهی، مسئولیت اجتماعی و علم است. شما به عنوان معلم و مدیر یک مدرسه ابتدایی، هر روز با نسلی مواجه هستید که آینده جامعه را خواهد ساخت؛ نسلی که سلامت جسم، آرامش روان، توانایی یادگیری، رشد شناختی و سلامت مغز آن، از مهمترین سرمایههای آینده کشور و جامعه انسانی محسوب میشود.
شاید در نگاه نخست، مشارکت یک انسان در یک پژوهش علمی، تنها بخشی کوچک از یک فرایند بزرگ به نظر برسد؛ اما واقعیت این است که هیچ پژوهش بزرگی بدون مشارکت انسانهای آگاه، مسئول و اعتمادکننده شکل نمیگیرد. هر همکاری، هر پاسخ، هر همراهی و هر گامی که با نیت کمک به پیشرفت دانش برداشته میشود، قطعهای از پازلی بزرگ است که در نهایت میتواند به شناخت بهتر انسان و طراحی راهکارهای مؤثرتر برای حفظ و ارتقای سلامت منجر شود.
از این رو، همراهی شما را باید فراتر از یک مشارکت ساده دید؛ این همراهی، احترام به علم، حمایت از پژوهش و سرمایهگذاری اخلاقی بر آینده دانش است.
پژوهش در حوزه علوم اعصاب، پژوهش در پیچیدهترین و شگفتانگیزترین سامانه شناختهشده طبیعت است: مغز انسان. مغز، سرچشمه یادگیری، حافظه، تصمیمگیری، احساسات، زبان، شخصیت، خلاقیت و بسیاری از تواناییهایی است که هویت انسانی ما را شکل میدهند. هر گامی که برای شناخت بهتر سلامت مغز برداشته میشود، در حقیقت گامی برای شناخت عمیقتر انسان است.
به همین دلیل، پژوهشهای مرتبط با سلامت مغز تنها متعلق به آزمایشگاهها یا دانشگاهها نیستند؛ بلکه متعلق به همه جامعهاند. جامعهای که به سلامت مغز اهمیت میدهد، در حقیقت به کیفیت زندگی، آموزش، خانواده، سالمندی سالم، بهرهوری، خلاقیت و آینده نسلهای بعدی اهمیت میدهد.
در چنین مسیری، حضور انسانهایی مانند شما ارزش دوچندان پیدا میکند.
شما به عنوان یک معلم، معنای آموزش را تنها در انتقال دانش خلاصه نکردهاید؛ بلکه خود، بخشی از فرهنگ دانایی و آگاهی جامعه هستید. معلم، در عمیقترین معنای خود، کسی است که چراغ پرسش را در ذهن انسان روشن میکند. پژوهش نیز از همین پرسش آغاز میشود: چرا؟ چگونه؟ چه چیزی میتوانیم بهتر بدانیم؟ و چگونه میتوانیم این دانستهها را برای بهتر شدن زندگی انسان به کار بگیریم؟
چه زیباست که دو مسیر ظاهراً متفاوت، یعنی تعلیم و پژوهش، در نقطهای مشترک به یکدیگر میرسند: هر دو برای ساختن آیندهای آگاهانهتر تلاش میکنند.
از این منظر، همراهی شما با پژوهش سلامت مغز، ادامه همان رسالتی است که یک معلم در کلاس درس دنبال میکند؛ یعنی کمک به گسترش آگاهی و فراهم کردن زمینهای برای آیندهای بهتر.
و شما به عنوان مدیر مدرسه شهید نورعلی بابائی نیز مسئولیتی فراتر از مدیریت روزمره یک مجموعه آموزشی بر عهده دارید. مدرسه، یکی از مهمترین بسترهای شکلگیری آینده جامعه است. هر مدرسه، در حقیقت بخشی از آینده یک ملت را در خود جای داده است. تصمیمها، ارزشها، فرهنگ علمی و نگاه مدیران و معلمان مدارس میتواند بر نگرش نسلهای آینده نسبت به علم، پژوهش و سلامت اثر بگذارد.
از همین رو، مشارکت شما در یک فعالیت پژوهشی مرتبط با سلامت مغز، تصویری ارزشمند از مدیریتی ارائه میدهد که دانش را نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه سرمایهای برای آینده انسان میداند.
در دنیایی که سرعت تحولات علمی هر روز بیشتر میشود، جامعهای موفقتر خواهد بود که فرهنگ پژوهش را از دانشگاهها به بطن زندگی اجتماعی منتقل کند. پژوهش زمانی به بالاترین ارزش خود میرسد که مردم، معلمان، مدیران، خانوادهها، متخصصان و پژوهشگران خود را در ساختن دانش سهیم بدانند.
همراهی شما، از همین جنس است.
این مشارکت شاید در ظاهر یک اقدام فردی باشد، اما معنای آن میتواند بسیار گستردهتر باشد. این پیام را منتقل میکند که پژوهش مهم است، سلامت مغز مهم است، شناخت علمی انسان مهم است و آینده نسلهای بعدی ارزش آن را دارد که برایش امروز تحقیق کنیم.
سرکار خانم پورعزیزمقری،
از شما سپاسگزاریم که به پژوهش اعتماد کردید؛
سپاسگزاریم که برای علم ارزش قائل شدید؛
سپاسگزاریم که در مسیر شناخت بهتر سلامت مغز همراه شدید؛
و سپاسگزاریم که با حضور ارزشمند خود نشان دادید میان مدرسه و پژوهشگاه، میان آموزش و علوم اعصاب و میان مسئولیت فردی و آینده جامعه، دیواری وجود ندارد.
علم با پرسش آغاز میشود، اما با همکاری انسانها پیش میرود.
پژوهشگر میتواند سؤال علمی را مطرح کند، روش مطالعه را طراحی کند، دادهها را تحلیل کند و نتایج را تفسیر کند؛ اما بدون انسانهایی که با اعتماد و مسئولیتپذیری در پژوهش حضور پیدا میکنند، بسیاری از این تلاشها هرگز به نتیجه نمیرسند.
به همین دلیل، هر مشارکتکننده در یک پژوهش علمی، بخشی از تاریخ تولید دانش است؛ حتی اگر نام او در مقالهای علمی، نموداری آماری یا جدول نتایج دیده نشود.
ممکن است سالها بعد، پژوهشگران دیگری به نتایج این مطالعات استناد کنند. ممکن است یافتههای پژوهشهای سلامت مغز، مسیر مطالعات جدیدی را باز کنند. ممکن است یک فرضیه علمی اصلاح شود، یک روش پیشگیری بهتر طراحی شود یا شناخت ما از عوامل مؤثر بر سلامت شناختی افزایش یابد.
در چنین آیندهای، مشارکت امروز انسانهایی مانند شما معنای ویژهای پیدا میکند.
زیرا دانش آینده، از همکاریهای امروز ساخته میشود.
یکی از زیباترین ویژگیهای پژوهش علمی این است که مرز زمان را درمینوردد. پژوهشگری که امروز مطالعهای را آغاز میکند، ممکن است نتایج آن را در سالهای آینده ببیند؛ اما ارزش واقعی آن پژوهش شاید حتی سالها پس از پایان کار آشکار شود.
بنابراین، مشارکت شما تنها مربوط به امروز نیست. این همراهی میتواند بخشی از مسیری باشد که به افزایش دانش بشر درباره مغز، شناخت، یادگیری، سالمندی و سلامت انسان کمک میکند.
و چه افتخارآمیز است که انسانی از جامعه آموزش، در چنین مسیری حضور داشته باشد.
معلم بودن، یعنی ساختن آینده.
پژوهش کردن، یعنی شناختن آینده.
و همراهی با پژوهش، یعنی کمک کردن به ساختن آیندهای آگاهانهتر.
این سه معنا در حضور ارزشمند شما به شکلی زیبا در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
از سوی دیگر، مشارکت در پژوهشهای سلامت، نشانهای از بلوغ علمی و اجتماعی است. جامعه علمی زمانی میتواند پیشرفت کند که فرهنگ مشارکت آگاهانه در پژوهش گسترش یابد و مردم بدانند که پیشرفت پزشکی و علوم اعصاب، نتیجه تلاش مشترک پژوهشگران و جامعه است.
امروز بسیاری از دستاوردهای بزرگ پزشکی و زیستی، حاصل دههها پژوهش و همکاری انسانهایی هستند که شاید هیچگاه نتیجه نهایی تحقیقات را به چشم ندیدهاند. هر داده علمی، هر نمونه، هر مشاهده و هر مشارکت مسئولانه میتواند آجری کوچک در ساختن بنایی بزرگ باشد.
شما نیز با حضور خود، به این بنای بزرگ دانایی، سهمی ارزشمند افزودهاید.
این سهم شاید قابل اندازهگیری با یک عدد نباشد؛ اما از نظر انسانی، علمی و اخلاقی، ارزشمند است.
از شما سپاسگزاریم که نشان دادید علم زمانی زیباتر میشود که با مسئولیت اجتماعی همراه باشد.
سپاسگزاریم که نشان دادید یک مدیر مدرسه میتواند در کنار رسالت آموزشی خود، به گسترش فرهنگ پژوهش نیز کمک کند.
سپاسگزاریم که نشان دادید معلمی تنها شغلی برای امروز نیست؛ بلکه رسالتی برای ساختن فرداست.
و سپاسگزاریم که با همراهی خود، به پژوهشگر این پیام ارزشمند را منتقل کردید که در مسیر دشوار علم، انسانهای فرهیختهای هستند که به اهمیت این راه باور دارند.
خانم پورعزیزمقری عزیز،
در فرهنگ علمی، واژه «مشارکت» معنایی عمیق دارد. مشارکت یعنی پذیرفتن اینکه پیشرفت یک جامعه، مسئولیت همه ماست. پزشک، پژوهشگر، معلم، مدیر، دانشجو، خانواده و شهروند، هر یک میتوانند به سهم خود در توسعه دانش و سلامت جامعه مؤثر باشند.
شما نیز سهم خود را با ارزشمندترین شکل ممکن ایفا کردید: با اعتماد، همراهی و حضور در مسیر پژوهش.
امیدواریم این اقدام ارزشمند شما تنها به یک پژوهش محدود نماند و به الگویی الهامبخش برای دیگران تبدیل شود؛ الگویی که به نسل جوان نشان دهد علم چیزی دور از زندگی روزمره نیست، بلکه بخشی از زندگی ما و ابزاری برای ساختن آیندهای بهتر است.
کودکی که امروز در مدرسه درباره بدن انسان، مغز، حافظه یا یادگیری میآموزد، ممکن است فردا دانشمند، پزشک، پژوهشگر یا متخصص علوم اعصاب شود. شاید یکی از همین کودکان در سالهای آینده پژوهشی انجام دهد که بخشی از اسرار مغز انسان را آشکار کند.
در چنین جهانی، چه زیباست که نسل آینده بتواند به بزرگترهای خود نگاه کند و ببیند که آنان برای علم و سلامت جامعه ارزش قائل بودهاند.
شاید یکی از مهمترین میراثهای هر نسل، نه ساختمانها و داراییهای آن، بلکه دانشی باشد که برای نسل بعد بر جای میگذارد.
و مشارکت در پژوهش، یکی از راههای ساختن همین میراث است.
از شما سپاسگزاریم که در ساختن این میراث علمی سهیم شدید.
از شما سپاسگزاریم که نشان دادید مسئولیت اجتماعی میتواند در سادهترین تصمیمها و در عین حال در عمیقترین انتخابهای انسانی معنا پیدا کند.
از شما سپاسگزاریم که در کنار پژوهشگران ایستادید و به ارزش دانایی احترام گذاشتید.
از شما سپاسگزاریم که با حضور خود، به این پژوهش معنا و اعتبار انسانی بخشیدید.
و بیش از همه، از شما سپاسگزاریم که علم را برای انسان خواستید و انسان را در مرکز علم دیدید.
این تقدیرنامه تنها یک متن تشکر نیست؛ بلکه ادای احترام به نگرشی است که میگوید آینده را باید با دانش، اخلاق، مسئولیت و همکاری ساخت.
باشد که نام و یاد انسانهایی مانند شما در مسیر پژوهش، همواره با واژههایی چون اعتماد، دانایی، مسئولیتپذیری، فرهنگسازی و آیندهنگری همراه باشد.
امروز ما از شما تقدیر میکنیم؛ اما حقیقت این است که جامعه علمی نیز به حضور انسانهایی مانند شما نیازمند است.
پژوهشگران برای پیشرفت علم به داده نیاز دارند، اما پیش از داده به اعتماد انسانها نیازمندند.
و اعتماد، یکی از ارزشمندترین سرمایههای پژوهش است.
شما این سرمایه را با همراهی خود به این مسیر بخشیدید.
امیدواریم روزی که نتایج این مسیر پژوهشی به ثمر میرسد، بتوانیم با افتخار بگوییم که در آغاز این راه، انسانهایی چون شما در کنار ما بودند؛ انسانهایی که باور داشتند شناخت بهتر مغز، میتواند به ساختن آیندهای سالمتر، آگاهتر و انسانیتر کمک کند.
در پایان، با نهایت احترام و سپاس، از سرکار خانم فاطمه پورعزیزمقری، معلم فرهیخته و مدیر محترم دبستان شهید نورعلی بابائی شهر هشتگرد صمیمانه تقدیر و تشکر میکنیم.
از اینکه با مشارکت ارزشمند خود در پژوهش سلامت مغز و علوم اعصاب، سهمی در مسیر توسعه دانش و گسترش فرهنگ پژوهش ایفا کردید، عمیقاً سپاسگزاریم.
امیدواریم این همراهی ارزشمند، نمادی ماندگار از باور شما به علم، آموزش و آینده انسان باشد.
برای شما که رسالتتان با آموزش، پرورش و ساختن آینده گره خورده است، از صمیم قلب آرزوی سربلندی، موفقیت، آرامش و توفیق روزافزون داریم.
باشد که چراغ دانشی که در کلاسهای درس روشن میکنید، نسل به نسل روشنتر شود؛ و باشد که همراهی امروز شما با پژوهش، در فردای علم، به دانشی تبدیل شود که زندگی انسانها را بهتر، سالمتر و آگاهانهتر میکند.
به پاس حضورتان، سپاسگزاریم.
به احترام اعتمادتان، سر تعظیم فرود میآوریم.
و به افتخار همراهیتان با علم و پژوهش، صمیمانه قدردانی میکنیم.
زیرا برخی مشارکتها تنها به یک پژوهش کمک نمیکنند؛
بلکه به فرهنگ پژوهش کمک میکنند.
برخی همراهیها تنها یک داده علمی به وجود نمیآورند؛
بلکه امید به آینده میآفرینند.
و برخی انسانها تنها در یک مطالعه حضور ندارند؛
بلکه در داستان بزرگ تلاش بشر برای شناخت بهتر خود و جهان،
ردپایی از انسانیت، دانایی و مسئولیت بر جای میگذارند.
سرکار خانم فاطمه پورعزیزمقری گرامی؛
از همراهی ارزشمندتان در پژوهش سلامت مغز و علوم اعصاب،
با تمام احترام و از صمیم قلب سپاسگزاریم.
نام شما برای ما یادآور این حقیقت زیبا خواهد بود:
آینده علم، زمانی روشنتر میشود که انسانهای فرهیخته امروز،
چراغ پژوهش را با دستان خود به فردا بسپارند.
با عالیترین مراتب احترام و سپاس
پژوهشگر و تیم پژوهش سلامت مغز و علوم اعصاب
به پاس علم، برای سلامت، و به امید آیندهای روشنتر برای انسان.
