عصب نخاعی چیست؟ آناتومی، ریشه‌های پشتی و شکمی و ۳۱ جفت عصب نخاعی

عصب نخاعی چیست؟ آناتومی، ریشه‌های پشتی و شکمی، انواع و مسیر رشته‌های عصبی

عصب نخاعی (Spinal nerve) یکی از اجزای اصلی دستگاه عصبی محیطی (Peripheral nervous system; PNS) است که ارتباط دوسویه میان نخاع (Spinal cord) و بخش‌های مختلف بدن را برقرار می‌کند. این عصب‌ها اطلاعات حسی را از پوست، عضلات، مفاصل و سایر ساختارهای محیطی به دستگاه عصبی مرکزی منتقل می‌کنند و در جهت مخالف، فرمان‌های حرکتی را از نخاع به عضلات می‌رسانند. افزون بر این، برخی رشته‌های موجود در عصب‌های نخاعی در تنظیم عملکردهای دستگاه عصبی خودمختار (Autonomic nervous system)، به‌ویژه بخش سمپاتیک، مشارکت دارند.

اهمیت عصب‌های نخاعی تنها به انتقال پیام‌های عصبی محدود نمی‌شود؛ بلکه سازمان‌یافتگی دقیق آن‌ها یکی از پایه‌های مهم در درک حس، حرکت، رفلکس‌های نخاعی، کنترل عضلات و تنظیم عملکرد عروقی و پوستی است. به همین دلیل، شناخت آناتومی عصب نخاعی در نوروآناتومی (Neuroanatomy)، نورولوژی، علوم اعصاب و علوم توانبخشی اهمیت بنیادی دارد.

عصب نخاعی چگونه تشکیل می‌شود؟

هر عصب نخاعی در نتیجه پیوستن دو ریشه اصلی شکل می‌گیرد:

  • ریشه پشتی یا خلفی (Dorsal/Posterior root) که عمدتاً حاوی رشته‌های حسی و آوران است.

  • ریشه شکمی یا قدامی (Ventral/Anterior root) که عمدتاً حاوی رشته‌های حرکتی و وابران است.

این دو ریشه در مجاورت نخاع از یکدیگر جدا هستند، اما پس از طی مسیر خود به یکدیگر می‌پیوندند و یک عصب نخاعی مختلط (Mixed spinal nerve) را تشکیل می‌دهند. بنابراین، برخلاف ریشه‌ها، عصب نخاعی معمولاً هم دارای فیبرهای حسی (Sensory fibers) و هم فیبرهای حرکتی (Motor fibers) است.

ریشه‌های نخاعی پس از خروج از طناب نخاعی در مسیر سوراخ‌های بین‌مهره‌ای (Intervertebral foramina) قرار می‌گیرند و در این ناحیه با یکدیگر ارتباط پیدا می‌کنند. عصب حاصل سپس می‌تواند به شاخه‌های مختلف تقسیم شود و اطلاعات عصبی را میان نخاع و بافت‌های محیطی جابه‌جا کند.

عصب نخاعی و ریشه های آن

ریشه پشتی؛ مسیر ورود اطلاعات حسی

ریشه پشتی عصب نخاعی (Dorsal root) مسیر اصلی ورود بسیاری از اطلاعات حسی محیطی به نخاع است. گیرنده‌های حسی موجود در پوست، عضلات، مفاصل و سایر بافت‌ها محرک‌های محیطی را دریافت می‌کنند و این اطلاعات از طریق نورون‌های حسی آوران (Afferent sensory neurons) به سمت دستگاه عصبی مرکزی حرکت می‌کنند.

یکی از ویژگی‌های مهم ریشه پشتی، وجود گانگلیون ریشه پشتی (Dorsal root ganglion; DRG) است. جسم سلولی بسیاری از نورون‌های حسی مرتبط با عصب نخاعی در این گانگلیون قرار دارد.

نورون‌های حسی این ناحیه اغلب شبه‌تک‌قطبی (Pseudounipolar neurons) هستند. یک زائده آن‌ها به سمت محیط و گیرنده‌های حسی حرکت می‌کند و زائده دیگر به سمت نخاع ادامه می‌یابد.

بنابراین، یک نکته کلیدی در نوروآناتومی این است که جسم سلولی نورون حسی در ریشه پشتی، در خارج از خود نخاع و در گانگلیون ریشه پشتی قرار دارد؛ در حالی که بسیاری از جسم‌های سلولی نورون‌های حرکتی مرتبط با ریشه شکمی در ماده خاکستری نخاع (Spinal cord gray matter) قرار گرفته‌اند.

ریشه شکمی؛ مسیر خروج فرمان‌های حرکتی

در مقابل، ریشه شکمی (Ventral root) مسیر خروجی اصلی فیبرهای حرکتی از نخاع است. آکسون‌های نورون‌های حرکتی از نخاع خارج می‌شوند و پس از پیوستن ریشه شکمی به ریشه پشتی، بخشی از عصب نخاعی مختلط را تشکیل می‌دهند.

فیبرهای حرکتی سوماتیک این مسیر عمدتاً به عضلات اسکلتی (Skeletal muscles) می‌روند. در این میان، نورون‌های حرکتی آلفا (Alpha motor neurons) نقش اصلی را در فعال‌سازی فیبرهای عضلانی خارج‌دوکی دارند، در حالی که نورون‌های حرکتی گاما (Gamma motor neurons) در تنظیم فعالیت دوک‌های عضلانی و حساسیت آن‌ها به کشش مشارکت می‌کنند.

از این منظر، ریشه پشتی و ریشه شکمی را می‌توان به‌صورت یک اصل ساده اما بنیادی به خاطر سپرد:

ریشه پشتی عمدتاً ورودی حسی به نخاع است و ریشه شکمی عمدتاً خروجی حرکتی از نخاع است.

این سازمان‌یافتگی پایه عصبی بسیاری از رفلکس‌های نخاعی (Spinal reflexes) را نیز تشکیل می‌دهد.

موقعیت ریشه های عصب نخاعی

۳۱ جفت عصب نخاعی

در انسان، ۳۱ جفت عصب نخاعی (31 pairs of spinal nerves) وجود دارد. به همین دلیل، نخاع نیز از نظر عملکردی به ۳۱ سگمان نخاعی (Spinal cord segments) تقسیم می‌شود که هرکدام با یک جفت عصب نخاعی ارتباط دارند.

این ۳۱ جفت عصب به پنج گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

ناحیهتعداد جفت عصب
گردنی (Cervical)۸
سینه‌ای (Thoracic)۱۲
کمری (Lumbar)۵
خاجی (Sacral)۵
دنبالچه‌ای (Coccygeal)۱
مجموع۳۱

بنابراین، ساختار کلی به شکل 8C + 12T + 5L + 5S + 1Co = 31 pairs است.

شبکه‌های عصبی نخاعی

پس از تشکیل عصب نخاعی، این عصب به شاخه‌های مختلف تقسیم می‌شود. یکی از مهم‌ترین آن‌ها شاخه قدامی (Ventral ramus) است. شاخه‌های قدامی بسیاری از عصب‌های نخاعی با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و شبکه‌های عصبی (Nerve plexuses) را ایجاد می‌کنند.

مهم‌ترین شبکه‌های عصبی نخاعی عبارت‌اند از:

  • شبکه گردنی (Cervical plexus)

  • شبکه بازویی (Brachial plexus)

  • شبکه کمری (Lumbar plexus)

  • شبکه خاجی (Sacral plexus)

در مقابل، شاخه‌های خلفی (Dorsal rami) معمولاً مسیرهای اختصاصی‌تری را طی کرده و پوست و عضلات عمقی ناحیه پشت را عصب‌رسانی می‌کنند.

یکی از مشهورترین نمونه‌های شبکه‌های عصبی، شبکه بازویی است که در ایجاد بسیاری از اعصاب اصلی اندام فوقانی نقش دارد. شبکه کمری و خاجی نیز در ایجاد اعصاب مهم اندام تحتانی مشارکت می‌کنند.

ترتیب خروج عصب‌های نخاعی از ستون مهره‌ها

نحوه خروج عصب‌های نخاعی در ناحیه گردنی با سایر بخش‌های ستون مهره‌ای تفاوت مهمی دارد.

هفت جفت نخست عصب‌های گردنی، یعنی C1 تا C7، از بالای مهره هم‌نام خود خارج می‌شوند. در مقابل، عصب گردنی هشتم (C8) از پایین مهره C7 و بالای مهره T1 عبور می‌کند.

از این رو:

C1–C7  ← بالاتر از مهره هم‌نام

C8  ← بین C7 و T1

و عصب‌های نخاعی سینه‌ای، کمری و خاجی عمدتاً از پایین مهره هم‌نام خود خارج می‌شوند.

این تفاوت آناتومیک هنگام تفسیر آسیب‌های ریشه عصبی، رادیکولوپاتی (Radiculopathy)، فتق دیسک بین‌مهره‌ای و علائم حسی ـ حرکتی اهمیت بسیار زیادی دارد.

مسیر رشته‌های حسی و حرکتی عصب‌های نخاعی

عصب‌های نخاعی را نباید صرفاً کابل‌هایی برای انتقال پیام حرکتی دانست. آن‌ها مجموعه‌ای پیچیده از فیبرهای عصبی با عملکردهای متفاوت هستند.

رشته‌های حسی آوران اطلاعات مربوط به وضعیت محیط داخلی و خارجی بدن را به دستگاه عصبی مرکزی منتقل می‌کنند. این اطلاعات می‌تواند شامل:

  • لمس

  • فشار

  • درد

  • دما

  • کشش عضلانی

  • وضعیت مفاصل

  • حس عمقی یا Proprioception

باشد.

در جهت مخالف، رشته‌های حرکتی وابران فرمان‌های عصبی را از دستگاه عصبی مرکزی به عضلات اسکلتی منتقل می‌کنند.

مسیر رشته‌های حسی و حرکتی عصب‌های نخاعی

نقش دستگاه عصبی سمپاتیک

بخشی از فیبرهای موجود در مسیر عصب‌های نخاعی با دستگاه عصبی سمپاتیک (Sympathetic nervous system) ارتباط دارند. این فیبرها در تنظیم عملکرد ساختارهایی مانند عروق خونی، غدد عرق و عضلات راست‌کننده مو مشارکت می‌کنند.

فیبرهای سمپاتیک پس‌گره‌ای (Postganglionic sympathetic fibers) می‌توانند پس از پیوستن به مسیر عصب‌های نخاعی، همراه آن‌ها به سمت بافت‌های محیطی حرکت کنند. به همین دلیل، یک عصب محیطی می‌تواند مجموعه‌ای از مؤلفه‌های حسی، حرکتی سوماتیک و خودمختار را در خود جای دهد.

چرا شناخت عصب‌های نخاعی در علوم اعصاب اهمیت دارد؟

آناتومی عصب نخاعی دروازه‌ای برای فهم بسیاری از پدیده‌های بالینی و فیزیولوژیک دستگاه عصبی است. آسیب در هر بخش از مسیر عصبی می‌تواند الگوی متفاوتی از اختلال حسی، ضعف حرکتی یا تغییرات رفلکسی ایجاد کند.

برای مثال، آسیب ریشه عصبی می‌تواند به الگوی مشخصی از درد یا اختلال حسی در یک درماتوم (Dermatome) منجر شود، در حالی که آسیب یک عصب محیطی ممکن است توزیع متفاوتی داشته باشد. از همین رو، دانش دقیق درباره ریشه‌های نخاعی، گانگلیون ریشه پشتی، عصب‌های نخاعی، شبکه‌های عصبی و شاخه‌های محیطی برای تشخیص و تفسیر اختلالات نورولوژیک اهمیت اساسی دارد.

جمع‌بندی

عصب نخاعی (Spinal nerve) یکی از بنیادی‌ترین واحدهای ارتباطی میان نخاع و بدن است. هر عصب نخاعی از پیوستن یک ریشه پشتی حسی و یک ریشه شکمی حرکتی تشکیل می‌شود. جسم سلولی بسیاری از نورون‌های حسی در گانگلیون ریشه پشتی قرار دارد، در حالی که جسم سلولی نورون‌های حرکتی سوماتیک در ماده خاکستری نخاع واقع شده است.

انسان دارای ۳۱ جفت عصب نخاعی است که در قالب گروه‌های گردنی، سینه‌ای، کمری، خاجی و دنبالچه‌ای سازمان یافته‌اند. این عصب‌ها پس از تشکیل، شاخه‌های مختلفی ایجاد می‌کنند و برخی از آن‌ها با تشکیل شبکه‌های عصبی (Nerve plexuses) زمینه ایجاد اعصاب اصلی اندام‌ها را فراهم می‌کنند.

در سطح عملکردی، عصب نخاعی یک مسیر ارتباطی چندوجهی است: اطلاعات حسی را به دستگاه عصبی مرکزی می‌رساند، فرمان‌های حرکتی را به عضلات منتقل می‌کند و در انتقال فیبرهای خودمختار، به‌ویژه سمپاتیک، نیز مشارکت دارد. همین سازمان دقیق، عصب‌های نخاعی را به یکی از مهم‌ترین ساختارهای مورد مطالعه در نوروآناتومی، نوروفیزیولوژی، نورولوژی و علوم اعصاب تبدیل کرده است.

سوالات متداول

عصب نخاعی چیست؟

عصب نخاعی عصبی مختلط در دستگاه عصبی محیطی است که ارتباط میان نخاع و بخش‌های مختلف بدن را برقرار می‌کند و دارای رشته‌های حسی، حرکتی و خودمختار است.

انسان چند جفت عصب نخاعی دارد؟

انسان دارای ۳۱ جفت عصب نخاعی است: ۸ جفت گردنی، ۱۲ جفت سینه‌ای، ۵ جفت کمری، ۵ جفت خاجی و یک جفت دنبالچه‌ای.

تفاوت ریشه پشتی و ریشه شکمی عصب نخاعی چیست؟

ریشه پشتی عمدتاً حاوی رشته‌های حسی آوران است، در حالی که ریشه شکمی عمدتاً رشته‌های حرکتی وابران را از نخاع خارج می‌کند.

جسم سلولی نورون حسی عصب نخاعی کجا قرار دارد؟

جسم سلولی بسیاری از نورون‌های حسی در گانگلیون ریشه پشتی (Dorsal root ganglion) قرار دارد.

چند شبکه عصبی اصلی از عصب‌های نخاعی تشکیل می‌شود؟

شبکه‌های اصلی شامل شبکه گردنی، بازویی، کمری و خاجی هستند.

The formation of the spinal nerve from the dorsal and ventral roots.

scheme showing structure of a typical spinal nerve.
1. Somatic efferent.
2. Somatic afferent.
3,4,5. Sympathetic efferent.
6,7. Sympathetic afferent.

امتیاز شما به این مطلب:

★ اول از راست = ۱ امتیاز | ★ پنجم از راست = ۵ امتیاز

میانگین امتیازها: 5 / 5. تعداد آراء: 159

اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می‌دهید.

داریوش طاهری

نه اولین، اما در تلاش برای بهترین بودن؛ نه پیشرو در آغاز، اما ممتاز در پایان. ---- ما شاید آغازگر راه نباشیم، اما با ایمان به شایستگی و تعالی، قدم برمی‌داریم تا در قله‌ی ممتاز بودن بایستیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ورود | ثبت نام
شماره موبایل یا پست الکترونیک خود را وارد کنید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید برای شماره موبایل شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد تا دیگر
برگشت
رمز عبور را وارد کنید
رمز عبور حساب کاربری خود را وارد کنید
برگشت
رمز عبور را وارد کنید
رمز عبور حساب کاربری خود را وارد کنید
برگشت
درخواست بازیابی رمز عبور
لطفاً پست الکترونیک یا موبایل خود را وارد نمایید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید برای شماره موبایل شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد تا دیگر
ایمیل بازیابی ارسال شد!
لطفاً به صندوق الکترونیکی خود مراجعه کرده و بر روی لینک ارسال شده کلیک نمایید.
تغییر رمز عبور
یک رمز عبور برای اکانت خود تنظیم کنید
تغییر رمز با موفقیت انجام شد