علوم پایه

گل فراموشم نکن؛ داستان گل فراموشم نکن؛ عاشق و معشوق

فراموشم مکن
Myosotis arvensis ois.JPG
فراموشم مکن دشتی
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: (unplaced)
تیره: گاوزبانیان
سرده: گل‌های فراموشم مکن
گونه شاخص
فراموشم مکن آبزی

فراموشم مکن (نام علمی: Myosotis) سرده‌ای از تیره گاوزبانیان است. این گیاهان علفی و یک ساله یا دو ساله بومی اروپا و آسیا می‌باشند. این گیاهان به طور معمول خودرو هستند و در کنار جاده‌ها نیز می‌توان آن را دید و معمولاً شناسایی آنها آسان است. گل‌های ریز با ۵ گلبرگ دارند و مرکز آن زرد رنگ است. گل‌ها اغلب به رنگ آبی دیده می‌شوند و گاهی به رنگ صورتی و حتی سفید هم مشاهده شده‌اند. ارتفاع گیاه حدود ۱۵ الی ۳۰ سانتی متر است. گلدهی از اواسط بهار آغاز شده و تا اواخر آن ادامه پیدا می‌کند. گل‌ها شکلی خوشه‌ای دارند. برگ‌های این گیاه تخم مرغی شکل و کرک‌دار هستند و ظاهراً به صورت سبز تیره دیده می‌شوند. در آب و هوای سرد بازدهی بهتری دارند. ارتفاع گیاه فراموشم مکن بین ۳۰-۱۵ سانتی متر است و دارای گل‌های خوشه‌ای به رنگ سفید صورتی آبی و بنفش می‌باشد. گلدهی از اواسط بهار آغاز شده و تا اواخر آن ادامه پیدا می‌کند. این گیاه با اکثر خاک‌ها سازگاری دارد ولی خواهان خاک‌های با زه‌کشی مناسب و مکان‌های آفتابی و سایه آفتاب است. گل‌های فراموشم مکن در برابر باد مقاوم هستند و در تمام طول سال اکثر برگ های خود را حفظ می‌کند. از بیماری‌های این گیاه می‌توان به راب، حلزون‌ها، زنگ، سفیدک پودری، و کپک خاکستری اشاره نمود. برای تکثیر این گیاه بایستی از بذر آن استفاده نمود. می‌توان در پاییز آن را به صورت مستقیم در فضای خارجی کاشت. می‌توان قبل از پایان یافتن زمستان بذرها در گل‌خانه کشت داد. تکثیر این گیاه از دو طریق کاشت بذر در اوایل تابستان در هوای آزاد یا مستقیم ریشه در بهار و کاشت دوباره آن امکان پذیر است.

معرفی گل فراموشم نکن

نام انگلیسی: Forget me not

نام علمی: Myosotis scorpioides

فارسی رایج: فراموشم نکن

از خانواده: Boraginaceae (گاوزبان)

خاستگاه: اروپا

جنس Myosotis بومی اروپا است و دارای ۵۰ گونه یا بیشتر شامل انواع یکساله،دو ساله و چند ساله است.M.scorpiodiesگیاهی چند ساله کوتاه عمر با رشد توده ای است.دارای برگهای بیضوی متمایل به نیزه ای یا قاشقی شکل به رنگ سبز روشن به طول ۸ سانتی متر است.گل آذین به صورت گرزن دم عقربی فشرده ای از گل های کوچک سینی شکل چهار لبه به رنگ آبی روشن با چشم(لکه های کوچک با رنگ متفاوت در وسط گل) زرد رنگ در وسط آن ظاهر میشود.این گیاه برای باغچه های وحشی،باغ صخره ای،حاشیه کاری ها و پوشاندن بستر باغچه گل های سوخوار استفاده میشود و از شاخه های گل آن میتوان به عنوان گل بریدنی جهت استفاده در دسته گل استفاده کرد.

گلدهی: با کاشت بذر آن در پائیز،در تابستان به گل خواهد رفت.

نیازها: به سرما مقاوم است،نیاز به زمستان خنک و طولانی دارد.خاک های عمیق،مرطوب و کمی اسیدی و غنی از مواد الی را میپسندد.همچنین میتواند در خاک های رسی سنگین رشد کند.

افزایش: از طریق کاشت بذر و تقسیم بوته قابل افزایش است.بذر آن را میتوان از اوایل تا اواسط پائیز کشت کرد که در این حالت در اواخر بهار و تابستان گل می‌دهد.

مردان ضعیف اطاعت زنانشان را می خواهند … مردان قوی عشق زنانشان را … اما  نامردها نه اطاعت می خواهند نه عشق

داستان گل فراموشم نکن خلاصه قصه چنین است: عاشق ومعشوقی…

عاشق و معشوقی در کنار رود دانوب مشغول تفریح و دلدادگی بودند که ناگهان معشوق، گلی را در رودخانه می بیند و با نگاهش می فهماند که چقدر مشتاق آن دسته گل است. عاشق بدون ملاحظه، خود رابه آب می اندازد و گل را به سوی معشوقش می اندازد و می گوید “فراموشم نکن” وخود به دیار نیستی می رود، از آن پس، آن گل را “گل فراموشم مکن”می نامند.
ایرج میرزا آنرا این چنین به شعر در آورد
عاشقی محنت بسیار کشید
تا لب دجله به معشوقه رسید
نشده از گل رویش سیراب
که فلک دسته گلی داد باب
نازنین چشم بشط دوخته بود
فارغ از عاشق دل سوخته بود
گفت وه وه چه گل رعنا ئیست
لایق دست چو من زیبائیست
زین سخن عاشق معشوقه پرست
جست در آب چو ماهی از شست
خوانده بود این مثل آن مایه ی ناز
که نکویی کن و در آب انداز
باری آن عاشق بیچاره چو بط
دل بدریا زد و افتاد بشط
دید آبیست فراوان ودرست
بنشاط آمد ودست از جان شست
دست وپایی زد و گل را بربود
سوی دلدارش پرتاب نمود
گفت کای آفت جان سنبل تو
ما که رفتیم بگیر این گل تو
بکنش زیب سر ای دلبر من
یاد آبی که گذشت از سر من
جز برای دل من بوش مکن
عاشق خویش فراموش مکن
خود ندانست مگر عاشق ما
که ز خوبان نتوان جست وفا
عاشقان را همه گر آب برد
خوبرویان همه را خواب برد
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بله
تقریبا
خیر

داریوش طاهری

اولیــــــن نیستیــم ولی امیـــــد اســــت بهتـــرین باشیـــــم...! خدایــــــــــا نام و آوازه مـــن را چنان در حافظه‌ها تثبیت کن که آلزایمـــــــــــــر نیز توان به یغما بردن آن را نداشته باشد...!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا