بیماری‌های مغز و اعصابمالتیپل اسکلروزیس

داروها و گزینه‌های درمانی جدید برای ام اس پیشرونده ثانویه

[کل:۴ میانگین: ۴.۷/۵]

اکثر افرادی که مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) تشخیص داده می شوند، در ابتدا دچار مولتیپل اسکلروزیس عودکننده-فرودکننده (RRMS) هستند. با گذشت زمان، این می تواند تغییر کند.

RRMS باعث ایجاد دوره های متناوب علائم، به عنوان عود، و دوره های بدون علامت به نام بهبودی می شود. در بیشتر موارد، RRMS در نهایت به MS پیشرونده ثانویه (SPMS) تبدیل می شود. در SPMS، آسیب به مغز و نخاع به تدریج در طول زمان بدون بهبودی پیشرفت می کند.

برخی از افراد دارای فرم “فعال” SPMS هستند. این بیماری در طول زمان پیشرفت می‌کند، اما دوره‌هایی از فعالیت کم بیماری و عود نیز ادامه می‌یابد.

درمان‌های اصلاح‌کننده بیماری (DMTs) داروهایی هستند که پیشرفت ام‌اس را کند می‌کنند، تعداد عودها را کاهش می‌دهند و به جلوگیری از آسیب مغزی و نخاعی کمک می‌کنند. تا چند سال پیش، اکثر DMT ها فقط در افراد مبتلا به RRMS کار می کردند. این به لطف تأیید چند داروی جدید که برای درمان SPMS نیز طراحی شده اند، تغییر کرده است.

چه DMT هایی برای درمان SPMS در دسترس هستند؟

چندین DMT به طور خاص برای درمان انواع SPMS مورد تایید سازمان غذا و دارو (FDA) هستند.

Siponimod (Mayzent)

در سال ۲۰۱۹، مورد تایید FDA (سازمان غذا و دارو) siponimod (Mayzent) برای درمان اشکال عودکننده ام اس، از جمله RRMS و SPMS فعال. درمان به صورت خوراکی به صورت قرص یک بار در روز مصرف می شود. مطالعات نشان می دهد که پیشرفت ام اس را کند می کند و تعداد عودها را کاهش می دهد.

از آنجایی که این دارو روی سلول های سیستم ایمنی اثر می گذارد، می تواند خطر عفونت را افزایش دهد. یک پزشک یا متخصص مراقبت های بهداشتی ممکن است بخواهد تعداد سلول های خونی شما را قبل از شروع مصرف آن بررسی کند. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، نباید از سیپونیمود استفاده کنید.

شایع ترین عوارض جانبی سیپونیمود شامل سردرد و فشار خون بالا است. سایر خطرات احتمالی این دارو عبارتند از:

  • التهاب در ماکولا چشم که ادم ماکولا نامیده می شود
  • بینایی تغییر می کند
  • ضربان قلب کند شده
  • مشکلات ریوی
  • آسیب کبدی
  • مشکلات رشد جنین

کلادریبین

مدت کوتاهی پس از تایید siponimod (سیپونیمود)، FDA کلادریبین (Mavenclad) را تایید کرده است که برای درمان اشکال عودکننده ام اس، از جمله SPMS فعال.

این دارو به صورت خوراکی به صورت قرص نیز مصرف می شود. این دارو در دو دوره درمانی در یک دوره ۲ ساله مصرف می شود. هر سیکل تا ۲۰ روز طول می کشد.

در مطالعات، کلادریبین تعداد عودها را کاهش داد و پیشرفت ام اس را کند کرد.

پزشک ممکن است این دارو را تنها در صورتی توصیه کند که سایر داروهای ام اس به دلیل خطرات آن برای شما مؤثر واقع نشده باشد. این یک هشدار جعبه سیاه دارد – قوی ترین هشداری که یک دارو می تواند در مورد عوارض جانبی احتمالی داشته باشد – زیرا ممکن است خطر ابتلا به سرطان و مشکلات رشد را برای جنین افزایش دهد.

قبل از شروع این درمان، با پزشک در مورد اینکه آیا در معرض خطر ابتلا به سرطان هستید یا خیر صحبت کنید.

افرادی که از نظر جنسی فعال و بارور هستند، به این معنی که ممکن است خود یا شریک زندگی آنها به طور بالقوه باردار شوند، در صورت مصرف کلادربین باید از داروهای ضد بارداری استفاده کنند. اگر باردار شدید، باید فورا مصرف آن را قطع کنید.

سایر خطرات مرتبط با این دارو عبارتند از:

  • افزایش خطر سرماخوردگی، زونا و سایر عفونت ها
  • سردرد
  • تعداد کم گلبول های سفید و سایر گلبول های خون
  • آسیب کبدی

میتوکسانترون (نووانترون)

میتوکسانترون در ابتدا به عنوان یک داروی ضد سرطان استفاده می شد. اکنون برای درمان انواع خاصی از ام اس، از جمله SPMS، مورد تایید FDA قرار گرفته است.

این دارو مانع از حمله سلول های ایمنی به غلاف میلین می شود که از اعصاب محافظت می کند. ممکن است به کاهش ناتوانی در افراد مبتلا به SPMS کمک کند.

میتوکسانترون به صورت دم کرده و هر ۳ ماه یک بار مصرف می شود.

عوارض جانبی شامل افزایش خطر نارسایی احتقانی قلب است. پزشک ممکن است قبل از شروع مصرف این دارو، سلامت قلب شما را بررسی کند. مصرف آن در دوران بارداری توصیه نمی شود.

اوفاتوموماب (کسیمپتا)

Kesimpta یک DMT است که دارای تاییدیه FDA برای درمان اشکال عودکننده ام اس در بزرگسالان، از جمله SPMS فعال است.

این نوعی دارو است که به عنوان آنتی بادی مونوکلونال شناخته می شود. فعالیت برخی از انواع سلول های B ایمنی را کاهش می دهد. این سلول ها ممکن است به آسیب عصبی در افراد مبتلا به ام اس کمک کنند.

Kesimpta در قلم ها یا سرنگ های از پیش پر شده عرضه می شود که می توانید آن را در خانه تزریق کنید. سه نوبت اول به صورت هفتگی خواهد بود و سپس یک هفته استراحت خواهد داشت. پس از آن، ماهانه از آنها استفاده خواهید کرد.

عوارض جانبی رایج شامل موارد زیر است، اگرچه سایر عوارض جانبی نیز ممکن است رخ دهد:

  • تورم، خارش یا درد در اطراف محل تزریق
  • تب، سردرد و سایر علائم شبه آنفولانزا
  • سطوح پایین برخی از انواع آنتی بادی ها
  • خطر بالاتر عفونت دستگاه تنفسی فوقانی

برای استفاده در دوران بارداری، در دوران شیردهی یا اگر عفونت فعال هپاتیت B دارید، مناسب نیست.

Ponesimod (Ponvory)

Ponvory یک DMT است که دارای تاییدیه FDA برای درمان اشکال عودکننده ام اس، از جمله SPMS فعال است.

این یک نوع دارویی است که به عنوان تعدیل کننده گیرنده اسفنگوزین ۱-فسفات انتخابی ۱ شناخته می شود. دانشمندان بر این باورند که به غدد لنفاوی کمک می‌کند تا گلبول‌های سفید خاصی را حفظ کنند که مانع از گردش آنها در خون می‌شود. این امر از ورود آنها به مغز و نخاع جلوگیری می کند.

مردم آن را به صورت قرص، یک بار در روز مصرف می کنند.

عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

  • خطر بالاتر عفونت دستگاه تنفسی فوقانی
  • مشکلات کبدی
  • فشار خون بالا

برای افرادی که سابقه مشکلات قلبی دارند مناسب نیست.

درمان های SPMS فعال

اگر با SPMS فعال زندگی می کنید، انجمن ملی ام اس توصیه می کند یکی از بسیاری از DMT های مورد تایید FDA را برای درمان اشکال عودکننده ام اس امتحان کنید. موارد زیر برخی از داروهایی هستند که ممکن است تعداد دفعات عود را کاهش دهند:

  • آلمتوزوماب (Lemtrada)
  • دی متیل فومارات (Tecfidera)
  • فینگولیمود (گیلنیا)
  • گلاتیرامر استات (کوپاکسون)
  • اینترفرون بتا-۱a (Avonex، Rebif)
  • اینترفرون بتا-۱b (بتاسرون، اکستاویا)
  • ناتالیزوماب (تیسابری)
  • اوکریزوماب (Ocrevus)
  • تری فلونوماید (Aubagio)
  • اوزانیمود (زپوزیا)
  • دیروکسیمل فومارات (Vumerity)
  • ponesimod (پانوری)

درمان علائم خاص SPMS

برخی از درمان‌های SPMS نشانه‌های خاصی را هدف قرار می‌دهند. این داروها به طور کلی پیشرفت بیماری را کاهش نمی دهند، اما ممکن است به شما کمک کنند احساس بهتری داشته باشید و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند.

برخی از داروها، از جمله متوترکسات و کورتیکواستروئیدها، در صورت داشتن عود، ممکن است به رفع عود کمک کنند. پزشک همچنین می تواند درمان هایی را برای علائم خاص تجویز کند، مانند:

  • آمانتادین (Gocovri، Oxmolex)، مودافینیل (Provigil) و متیل فنیدات (ریتالین) برای رفع خستگی
  • سیتالوپرام (سلکسا)، فلوکستین (پروزاک) و سرترالین (زولوفت) برای درمان افسردگی
  • دالفامپریدین (Ampyra) برای بهبود توانایی راه رفتن
  • دولوکستین (Cymbalta)، گاباپنتین (Neurontin) و ونلافاکسین (Effexor) برای کاهش درد
  • شل کننده های عضلانی برای از بین بردن سفتی و اسپاسم عضلات
  • اکسی بوتینین (اکسی ترول)، تامسولوسین (فلوماکس) و تولترودین (دترول) برای درمان مشکلات مثانه

دارو تنها راه مدیریت SPMS نیست. تغییرات سبک زندگی نیز می تواند مفید باشد.

ورزش و فیزیوتراپی ممکن است به بهبود تحرک و کاهش درد کمک کند. استراتژی‌های مدیریت زمان می‌توانند به شما در جلوگیری از خستگی کمک کنند، در حالی که دستگاه‌های خنک‌کننده نیز می‌توانند علائم را کاهش دهند.

نکته و ایده

SPMS را می توان با داروها مدیریت کرد. این درمان ها ممکن است بر تغییر دوره بیماری یا درمان علائم خاص متمرکز شوند.

داروهایی که به تازگی برای SPMS تأیید شده اند، کاهش سرعت بیماری را آسان تر کرده اند، به خصوص برای افرادی که همچنان به عود بیماری ادامه می دهند. تغییرات سبک زندگی نیز ممکن است تفاوت ایجاد کند.

یک پزشک می تواند در مورد گزینه های درمانی به شما توصیه کند و اطلاعات بیشتری در مورد داروهای جدید ارائه دهد. قبل از تصمیم گیری در مورد درمان، مزایا و خطرات احتمالی را مورد بحث قرار دهید.

در ادامه بخوانید:


» خود ارزیابی مالتیپل اسکلروزیس: آیا برنامه مدیریت ام اس شما نیاز به بررسی دارد


» اگر از درمان فعلی ام اس ناراضی هستید، ۵ قدم باید بردارید


» اثرات کوتاه‌مدت و بلندمدت ام اس: ۶ نکته که باید بدانید

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بله
تقریبا
خیر
منبع
www.healthline.com

داریوش طاهری

اولیــــــن نیستیــم ولی امیـــــد اســــت بهتـــرین باشیـــــم...! خدایــــــــــا! نام و آوازه مــــــرا چنان در حافظــه‌ها تثبیت کن که آلزایمـــــــــر نیز تــوان به یغمـا بـردن آن را نـداشتــــــه باشـد...! خدایـــــــــا! محبّـت مــرا در دل‌های بندگانت بینداز ... خدایــــــا! مــــرا دوســــت بــــدار و محبوبــم گـــردان...!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا