بیماری‌های مغز و اعصاب

رابطه بیماری پارکینسون و معده

امتیازی که به این مقاله می دهید چند ستاره است؟

آیا بیماری پارکینسون در معده به وجود می‌آید؟

یک تحقیق جدید علمی نشان داده است که عامل بیماری پارکینسون ممکن است پروتئین های بیماری زایی باشد که از معده و روده خود را به مغز می رسانند. این تحقیق روی موش ها صورت گرفته است.

از مدت ها به این سو روشن است که بیماری پارکینسون ارتباط نزدیکی با از بین رفتن سلول های عصبی در میان مغز دارد. به هراندازه که سلول های عصبی بیشتر از بین بروند، به همان میزان کنترل سیستم حرکت بدن برای افراد مصاب به این بیماری دشوارتر می شود. این افراد موازنه بدن شان را از دست می دهند، به زحمت می توانند راه بروند، چیزی را به دست بگیرند، قورت بدهند و یا حرف بزنند.

به مرور زمان این بیماری هرچه بیشتر رشد می کند. سرانجام افراد مبتلا به پارکینسون اکثراً نمی توانند از بستر برخیزند و غالباً می میرند، زیرا دستگاه عصبی خودگردان حیاتی دیگر به درستی کار نمی کند.

البومین های خراب شده سلول های عصبی را نابود می کنند

عامل از میان رفتن سلول های عصبی در مغز احتمالاَ پروتئین های معیوب جهش یافته است که به نام «پروتئین الفا- ساینوکلین» یاد می شود. این پروتئین ها در سلول های عصبی سالم نیز وجود دارند و به عنوان انتقال‌دهنده پروتئین ها عمل می کنند. اگر این پروتئین‌ها تخریب شوند، سلول های عصبی توده سیاه (SNc) را که یک بخش مرکزی است، نابود می کنند.

«پروتئین الفا- ساینوکلین» مضر لخته هایی (در این تصویر با رنگ قرمز) را در سلول های عصبی تشکیل می دهند

سلول های عصبی توده سیاه (SNc) از جمله مسئول تولید هورمون های دوپامین است که وظایف بسیار مهم حیاتی مانند کنترل گردش خون را در بدن انسان به دوش دارند.

حالا پژوهشگران دانشکده طب دانشگاه جانز هاپکینز در تحقیقات روی موش ها ثابت کرده اند که چنین پروتئین های تخریب شده می توانند از معده به مغز موش ها راه بیابند. آنها نتایج تحقیقات شان را در ۲۶ جون در مجله علمی تخصصی “نورون” (Neuron) منتشر کرده اند.

راه چندین ماهه از معده تا مغز

پژوهشگران در این آزمایش ها شکل بیماری زای این پروتئین را با غلظت بالا مستقیماً در عصب های میان غشای معده و بافت های عضله که معده را احاطه کرده است، تزریق کردند.

دانشمندان طب توانستند بعد از گذشت ماه ها پروتئین های بیماری زا و همچنین آسیب دیدن سلول های عصبی توده سیاه را در ساحات مغز موش ها ثابت کنند. بعد از یک ماه پروتئین های الفا- ساینوکلین به ساقه مغز موش ها راه یافتند. چند ماه بعدش این پروتئین های بیماری زا به «پیاز بویایی» مغز رسیدند که جلوی ترین بخش مغز را تشکیل می دهد.

Infografik entsteht Parkinson im Magen EN

همه شواهد دال بر این است که این پروتئین ها توسط عصب واگ انتقال داده شدند که یک عصب مرکزی در سیستم حیاتی عصبی است و از معده تا ساقه مغز می رسد. زمانی که داکتران این عصب را از هم جدا کردند، پروتئین های الفا- ساینوکلین نتوانستند به مغز موش هایی مورد آزمایش برسند.

هنوز درمانی وجود ندارد

این کشف تا هنوز جوابی به این سوال نمی دهد که چگونه می توان در برابر بیماری پارکینسون وقایه کرد. با وجود آن تد داوسون، پروفیسور رشته عصب شناسی و یکی از نویسندگان این تحقیق، این کشف را یک تحول مهم علمی می داند. او توضیح داد: “چون این روند از معده آغاز می شود، می توان از آن استفاده کرد تا همه انکشافات بیماری پارکینسون را مورد تحقیق قرار داد. به طور مثال می توان تداوی پیشگیرانه را در مدل حیوانی آزمایش کرد، از آغاز مرحله ای که در آن هیچ عارضه ای وجود ندارد، تا بروز بیماری پارکینسون.”

سلول های عصبی توده سیاه (SNc) توسط البومین های مضر نابود می شوند

بیماری در کجا آغاز می شود؟

والتر شفر، دانشمند آسیب شناسی عصبی از کلینیک دانشگاه سارلند که در این تحقیقات نقشی نداشته است، می گوید که بیماری پارکینسون پیش از این که نشانه های آن تبارز یابد، قاعدتاً ده ها سال در بدن بیمار رشد می یابد و این امر به صورت اساسی اقدامات پیش گیرانه را مشکل می سازد. افزون بر آن با این تحقیقات روشن نشده است که آیا منشاء بیماری واقعاً در معده است یا خیر.

والتر شفر می افزاید که پروتئین های بیماری زا می توانند در امتداد راه های عصبی در میسر دیگر نیز حرکت کنند: “این یافته ها که روند بیماری پارکینسون از طریق عصب های کنترل شده در معده و روده گسترش می یابد، بیانگر این نیست که این بیماری از معده و روده شروع می شود.»

باوجود آن پروفیسور والتر شفر ابراز امیدواری می کند کشف جدید شاید راهی را برای شناسایی زودتر این بیماری باز کند. فرویند، الکساندر/ع.ف./ح.م.

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بله
تقریبا
خیر

داریوش طاهری

اولیــــــن نیستیــم ولی امیـــــد اســــت بهتـــرین باشیـــــم...! خدایــــــــــا نام و آوازه مـــن را چنان در حافظه‌ها تثبیت کن که آلزایمـــــــــــــر نیز توان به یغما بردن آن را نداشته باشد...!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا